15 жыл қаржы саласында басшылық қызмет атқарған петропавлдық Тимур Кенжибаев өмірін күрт бұрып, дәнекерлеуші болды. Бүгінде ол металлдан мүсін жасап, цехын кеңейтіп, адамдарды жұмыспен қамтып жүр.

Қарапайым қол еңбегіне қайта оралу осы бір оқиғада тек мамандық ауыстыру ғана емес, құндылық таңдауы болып шықты.

Балалықтағы еңбек, студент кезде таңдалған экономика

Тимур ауылда өскен, отбасымен жиі қоныс аударып, әр жолы үйді өздері салып үйренген. Қолмен жұмыс істеуді бала кезден меңгерген ол 2000 жылы экономист болып бітірген. Престиж деп ата-анасы итермелеген таңдауды ол өмір сабағы деп бағалайды.

Тегін стажёрдан басқарушыға дейінгі 15 жыл

Банкке кіру ол үшін оңай болмаған. Төменгі қабатта орналасқан бөлімшеге кіріп, жарты жыл тегін стажировкадан өткен. Сол кезде жас отбасы болған, кешкісін пәтер жөндеп қосымша табыс тапқан. Сектор қарқынды дамып тұрған шақта ол қызығып жұмыс істеген.

Жарты жылдан соң штатқа өткен, бір жарым жылда бөлім басшысы болған, тағы біраздан соң банк директорының орынбасары атанған. Петропавлда да, Астанада да жетекші қызметтер атқарған ол 15 жылда мансабын өсірген.

Кейін банк жүйесінің форматы өзгерген, қызығушылық басылған, денсаулығы сыр берген. Өмір қысқа екенін түсінген ол күнін қуанышпен өткізу керегін ойлаған. Тіпті директор бол деген ұсынысты да ысырып, өз жолын іздеген.

Цехқа апарған қақпа: темір қоршаудан басталған жаңа іс

Көпбалалы әке ретінде жауапкершілік ауыр болғанымен, ол қызметтен шығып, дәнекерлеуші болуды таңдаған. Үйін өз қолымен салып жатқанда аулаға темір қоршау керек болған. Жақсы аппарат алған, интернеттегі видеодан оқыған, жасап көрген. Қоршау, орындық, мангал жасаған сайын қолы жүре бастаған.

Достар мен таныстар тапсырыс бере бастаған, жарнамасыз-ақ ауызекі тараған. Сөйтіп шағын дәнекерлеу цехын ашқан.

Металлоломнан өнер туғызған шебер

Алғашында ол темір есік, баспалдақ, қоршау, қазан пештері, барбекю секілді тұрмыстық дүниелер жасаған. Көп ұзамай шығармашылыққа ойысқан: ескі газ баллондарынан рыцарьларды, кейін тұтас кейіпкерлер әлемін құрастырған.

Алты газ баллонынан ол мүйізі айбарлы лосьқа мінген рыцарь жасап, Қазақстандағы металл өнері байқауының алғашқы кезеңінде жеңіске жеткен. Екінші кезеңде екі апта ішінде «дәнекерлеуші» тақырыбын беру оларына роботпен жұп қылған: дәнекерлеуші оның аяғын жөндеп тұрса, робот Рубик кубын құрастырып тұрған. Бұл жұмыс қазыларды да, көрерменді де баураған.

Шебер тек баллонмен шектелмеген: ескі автокөлік қораптары, бочек, корыто, өрт сөндіргіштер, тоңазытқыш компрессорлары, «Урал» мотоциклінің бактары, жүк көлігінің тежегіштері, тіпті шәйнек секілді ұсақ-түйек темірлер іске жегілген.

Газ баллонының тұтқаларынан ол фантастикалық балық құрастырған, серіппелерден – бұйра шашты қыздың мүсінін шығарған. Автомат қораптары мен тіректерден робот Борис туған, оны біреулер түнде ұрлап әкетпек болып, салмағына шыдамай қоя берген. Қорпусы ескі мотороллерден жасалған робот Гришаға дулыға ретінде кәдімгі темір шәйнекті тапқан.

Кейін космос тақырыбындағы робот Анатолий мен ит Рекс жарық көрген, одан соң қозысын құшағына алған шопан дүниеге келген. Шопанның жүзі күтпеген жерден өз ағасына ұқсап кеткен, шебер сол сәтте өзі таң қалған.

«Динозаврлар отбасы» композициясын ойлағанда ол балапанын жарып шықпақ жұмыртқа іздеген, форма таба алмай қиналған. Сосын жартылай дөңгеленген өрт сөндіргіш тауып, екіге бөлген, сөйтіп бірден егіз балапан пайда болған.

Көктемде мангалға сұраныс көбейген шақта ол тапсырыстардан бас тартып, мүсінін аяқтауды жөн көрген. Ақыры жұмыс цехты толтырып, шеберханада орын қалмаған. Сол кезде ол Петропавлдағы музей ауласына мүсіндерді қоюды ұсынған, музей қызметкерлері қуана қарсы алып, көрме ұйымдастырған. Көрме сәтті өткен, туындылар сол аулада қалып, жұртты әлі күнге қуантқан.

Кәсіп кеңейген, команда өскен

Тимур дәнекерлеумен қатар жұмсақ жиһаз өндіруді бастаған. Үш айда командасы 3 адамнан 12 адамға дейін өскен, жаңа станоктар мен жабдық алынып жатқан. Жұмыс орындары ашылып, жергілікті нарыққа өнім ұсынылып жатқан.

Отбасы – тірек, еңбек – қуат

Жолдасы Наталиямен ол студент кезде шаңырақ көтерген. Қазір олар Карина есімді қызды, Руслан, Тамерлан, Амир атты ұлдарды және кенже Камила қызды тәрбиелеп отыр. Балаларды ол кішкентайынан еңбекке баулып келеді: цехты жинап, аула тазалағандары үшін өз бюджетіне ақша жинап жүрген.

Үлкен ұлы индустриалды-азаматтық құрылыс мамандығына оқып жатыр, кенжесі биыл бірінші сыныпқа барған. Көп жылғы балабақша кезеңі аяқталғанына ол мұңаяды, немере сүйіп, үйдің күлкісін көбейтуді қалайды.

«Бақыт – отбасы мен жүрек қалаған іс. Қалғанының бәрі өзі келеді» деп түйіндейді Тимур.

Бұл туралы Qamshy.kz ақпарат агенттігі хабарлайды.