"Қазақ хандығына 550 жыл" шығармашылық бәйгесіне

Қоңыр мұң жүректі жаулаған, Мұңлы һам жүйкесін тоздырған мен болам. Ескі бір өлеңді оқып ап телміріп аспанға, Сағыныш хаттарын жолдаймын тек қана сорланам. Қол бұлғап меніде шақырып жатады, Қып-қызыл кешкі күн шапағы. Қоп-қоңыр бұл қырат жүдеу бір күй кешіп жатыр ма? Төсінде қан кешіп соғысқан ғұн бабам. Қан тамып қылыштан жайратқан жауларын, Сақтарды мойындап жатыр-ау бұл ғалам! Бұл ғалам ғасырлар ізіне тамсанып қарайды, Шаң басқан парағын бір-бірлеп санайды. Азуын Барыстай ашатын, Ақырған Аюдай алшаңдап басатын. Кералам дүние тұсында орнаған тәуелсіз хандыққа - Күркіреп төнетін Барыстай, Айғада тайсалмай шабатын алыптай, Ашулы Арыстан, алдаспан жүзіндей, Дұшпанын шайнайтын  Бурадай, Боранда жорытқан Арланның түріндей. Азия төрінде ақырған Аждаһар мінезді хандықтың рухын жырлайды. Оқ жылан тілдері ортада өрт болмас, Әп жылан тілдері арада мерт болмас. Ерліктің рухы сөнбеген, Бірліктің ұранын емірене тыңдайды... Көк тіреп айбаты тәуелсіз хандығым... Азия төрінде арқырап шашатын жарлығын. Қазақтың бағы үшін жаралған төсінде кермаңғаз даламның, Тәуелсіз ел құрған Тәуелсіз хандықтың уығын қадаған, Ерлігін еске алып Керей мен Жәнібек бабамның Шаттана тамсанам, солармен әлемга мақтанам. Алтын ту көтеріп күн-түні жорытқан... Күрескен бабалар тәуелсіз ел үшін, Бір шымшым топырақ, бір сүйем жер үшін. Ас қылып сірнекей, нәрғылып сілекей, Сан-сапалақ айқасты көретін. Кең дүнйе тар болған заманда, Көк сүңгіні қолға алып, Көк дауылды ат мініп, тұлпардайын тұйғытып, Қырандайын түйіліп, Қаршығадай есіріп, арқалы, асыл аруақ деп, Қан майданға енетін. Жекпе-жекте жауының қанын шәшіп беретін. Ақыры ерлікпен өлетін Тәуелсіз хандықтың жолында. Міскінді мысымен басатын, Ерлердің рухы алауын шашатын. Ботасы боздамай, өрісі шаңдамай, Елінің еңсесі езілмей һам сағы сынбаған, тәуелсіз жусаны көктейтін жылғадан... О , о , о й кешегі елдігім... Қоп-қоңыр даламның төсінде қоп-қоңыр із жатыр беймәлім, Көрдім мен сол ізді, сездім мен сонан соң ойладым. Ол деген тұлпарлар тұяғы салған із, Тарих қойынында бабалар үні боп қалған із. Санадан сөздерін саралап, Жақсы мен жаманды бағалап Кара қылды қақ жарған Қазыбек, Әйтеке, Төледей билері. Қысасқа қан беріп, оқысқа құн төлеп, Жазыққа жазасын, айыпқа анжысын беретін, Қасымнан қасқа жол Есімнен ескі жол Жеті жарғы заңына көнетін. Казақи қағида рух-ол немесе құбылыс сан жетпес ғасырлық, Алдаспан қылышын ұстаған жауына жасынғып. Дұшпанға бермеген ежелден іргесін, Құм басып жоғалытқан айбарлы мүрдесін. Бабалар ізі ол елесі - Тасыған Еділдің арнасы Бүгінгі нұрлы жол солардың жалғасы. Тіл  азат, дін азат, діл азат Еңселі бостандық, Бүгінгі тәңірдің силаған сауғасы. Тамсанған һас дұшпан Жайықтың арнасы . Егемен ел болған тәуелсіз елдігін ән қылып, Қазақ ол тәуелсіз ел болад мәңгілік. Азия төрінде ЭКСПО2017 өткізіп, 2050ге рухты өлтірмей жеткізіп. Бір ұран ұстанып, Күллі  әлем қарайды көкбөрі еліме тамсанып. Ырысы шалқыған, тәуелсіз иісі аңқыған " Мәңгі ел " ұраны, Көк туы желбіреп ғарышта шаншулі тұрады! ! Үмітбек Бағдат – 1993 жылы 15 науырызда ҚХРдың Санжы обылысы  Бәйтік тауында дүниеге келген.қазіргі таңда ХҚТУдың бірінші курс студенті.