Ұшырып әкеткен бұл көктем... Анамды ақ қанат кептердей...

/uploads/thumbnail/20190304222438814_small.jpg

Анашым

Әлдименен әлдилеп бесігімді,

Әділдікті жүр едіңіз жақтап ылғи.

Әлемім де сұрықсыз, мәнсіз бүгін,

Әлдеқашан күн батты сізсіз жылжи.

// 

Дүрсілі жүрегімнің естілмейді,

Дірілдейді қос тізем, бассам қадам.

Дала кезген жалғызбын сізсіз, Ана,

Дүниеде болса да сансыз адам.

// 

Лағыл моншақ сыйлап та үлгермедім,

Лүпілінен жүректің жинақталған.

Лақтай қалдым маңыраған, енесінсіз.

Лалагүлі сындымын қирап қалған.

// 

Ескі күндер естелік сыйлап кеткен,

Есімді алып кей кезде бой көрсетті.

Ертеңіне үміт пен арман артқан,

Ендігі бұл қызыңыз, міне, ер жетті.

// 

Тарылды-ау дүние осынау кең,

Тамағыма келді де өксік жұттым.

Тірі адам тірлікті қылады тең,

Тіршілікте не ұттым, не ұтылдым (?)...

 //

Хас сұлуым, Ханымым, Асыл Анам,

Халім жайлы оқырсыз көк дәптерден.

Хатты жолдап тұрамын енді сізге,

Хабарсыз кететұғын ақ кептерден.

//

Алақанын анамның сағынғанда,

Алыс сапар келеді шеккім кейде.

Айырылып қалған жұмақ кіл(і)ті де,

«Ананың табанында екен» дей ме?

 //

Нағыз бақыт анам бар күндер екен,

Наурыз да Сізді алған тағы келді.

Неше жыл Сізді іздеп, күтсем-дағы,

Нансам да, нанбасам да жоқсыз енді...

/мамыр, 2014/

 ***

Сыйлаймын кімге гүлімді?!

 

Сағыныш сарқып сарыала болған күз-жанды,

Кеудемді керіп әлдебір үміт, наз қалды.

Сағым боп кеткен бейнесі салып сызатты,

Үнсіз үздігіп сағыныш мені жылатты.

 //

Бейнесі бейне бейтараптанып белеске,

Тұнық боп тұрып, айналып кетер елеске.

Қолыммен қармап, жармасып жатып етекке,

Жеткізбей қойған өкпем бар менің сол түске.

 //

Балалығым мен шалалығымды кешірген,

Боқмұрын қыздан «осындай» адам өсірген.

Табан тоздырып айналып жерді шықсам да,

Анашым, артық адам табылмас бір сенен!

 //

Мереке келді! Сыйлаймын кімге гүлімді?!

Үздіге шыққан еститін кім бар үнімді?!

Суарып саған сыйлар гүлімді көз жаспен,

Жалғастырамын өзіңсіз өмір сүруді...

 //

Айларды қуып жылдарым жылжып барады,

Әрбір шаттықтан әлдебір сағым қалады.

Өзіңмен өткен өшпес күндерім «ойнақтап»,

Жаныма келіп саябырсиды, «талады».

 //

Менде де болған «аналы өмір», қамсыз күн!

Бауырына кіріп, алаңсыз ұйықтар сансыз түн!

Шүкір Аллаға, сыйлаған сіздей адамды!

Болғансыз менде, боласыз да, барсыз шын!

 //

Сыйлашы, пенде, барында «алтын, құнсызды»!

Ананы қадір тұтпаса... сыйлар кім сізді?

Бақытты бола берейік әркез, әр сәтте!

Тілегім менің жүректен шыққан тек ізгі!

 //

Жайнаңдар, құрбы-қыздары, мынау қаламның!

Жайқалып өскен гүлдері болып даламның!

Бақыт құсы да қонады тек біз бар жерге,

Біздерсіз, сөзсіз сәні кірмейді ғаламның!

/05.03.2012/

 ***

Асыл Ана

 

Шуағын шашқан күнімсің, анам!

Жасырған сырды түнімсің, анам!

Сағынышымнан үздіге шыққан,

Үзілмейтұғын  үнімсің, анам!

Күнімсің маған!

 //

Тұлғасы биік, «ірісің», анам!

Қымбат жандардың бірісің, анам!

Көзімнен ғайып болғaныңменен,

Мен үшін әркез тірісің, анам!

Пірімсің анам!

 //

Қорғаным болған, панашым анам!

Ақылын айтар, данашым анам!

Сан жылдар сізді ұмыттыра алмас,

Қалай өшірер санасын адам?!

Баласын адам?!

 //

Алтыннан асыл, қымбаттым анам!

Ақылдым, көркем, сымбаттым анам!

Түсіме енген сәттерде тағы,

Үмітіменнен үн қаттым саған...

Үн қаттың маған...

 //

Сіздей қамқор жан табылмас маған,

Анасын қалай сағынбас адам...?

Қарызыңызды өтеуім – парыз,

Бастаймын, ана, жаңылмас қадам...

Таңыңды аш, ғалам...

 //

Мауқымды басып, құшаққа қысып,

Қиялға кетсем, Сізбен бір ұшып.

Мезгілі жетіп, қайыңның жатыр,

Жапырақтары сор жерді құшып...

Аспанға ұшып...

 //

Жер басып жүрген жаһанда жалған,

Бақытты жанның бірімін көптің.

Бұйырған сіздей ананы маған,

Тағдырды сүйіп, маңдайып өбтім...

Отына күйіп, жасымды төктім,

Маңдайын өбтім...

/12-01-14/

***

Ауылға ат басын бұрмаймын,
Асыға...
бұрынғы сәттердей...
Ұшырып әкеткен бұл көктем...
Анамды 
ақ қанат кептердей...
//
Анамның көжесі секілді,
Көжені әлі бір татпадым...
Бар адам тым жақсы болғанмен,
Анамдай жанды әлі таппадым...
//
Аналар біреу-ақ, дара жан...
Таппаймын, несіне іздеймін...
Жұмақта кездессек екен ғой...
...деп сорлы үмітті үзбеймін...
//
Келгенмен көктемім далама,
Менде тек күз мезгіл үнемі...
"Бұртима"... дегендей Анашым,
Көктемнің төрінен күледі...
//
Мөлтілдеп жанарым жас тола,
Жанымды құшақтап сағыныш...
Мінгесіп алайын мен саған,
Көктемім, өткенге алып ұш...

/24.02.2014/

 Мақпал Сембай

Қатысты Мақалалар