Адамдарды ажал ажыратқанның жөні бөлек. Ол жақыныңнан "тірідей" айырылғаннан жақсы екен. Аты қазақ, заты бөтен талай адамды көріп жүрсем де бұрын мұның нендей ауыр жағдай екенін анық сезбеген екем. Бүгін, сондай жақынымды көргенде барып қазақтың қазақшылығынан алыстауының неткен үлкен өкініш екенін шын жүрекпен сездім. Қимайды екенсің. Жеті атаңды, тариxыңды біліп отқан соң, қандас бауырың болған соң жат санауға қимайсың, тіліне қарап, ұрпағының түріне қарап қазақ деуге қимайсың. Қиын, өте қиын...
Нұрбану Камалдың фейсбук парақшасынан
