«بۇگىندە جاقسىلىقتى جۇرتقا ايتساڭ – جاقپايسىڭ، قايىرىمدىلىق – كورسەتپەي جاسايتىن تىرلىك» دەپ كوپشىلىك سىنعا الادى. ال ۇلگى بولارلىق ءىستى ناسيحاتتاۋ – كىمگە بولسا دا پارىز ءىس بولماق. كاسىپكەر، بيزنەس-ترەنەر، بۇگىندە حالىق اراسىندا موتيۆاتورلىق وراتار ەسەبىندە كەڭىنەن تانىمال امانجول رىسمەندييەۆتىڭ بۇل جاقسىلىعى ەل-جۇرتتى ءتانتى ەتتى.
رايىمبەك تالعات ۇلى – جاستايىنان جۇرەك دەرتىنە شالدىققان. جۇرەگى ەلەكتر قۋاتىمەن جۇمىس جاسايدى. اۋىلدى جەردە تۇرا الماي، جارىق سونسە ومىرىنە ءقاۋىپ تونەتىن جاس جىگىتتىڭ بار ارمانى – ءبىر بولمەلى پاتەر ەدى. ءمان-جايدى تولىق تۇسىنگەن كاسىپكەر ويلانباستان ىسكە كىرىسكەن.
ورال قالاسىنان دەنساۋلىعىنا بايلانىستى كومەك سۇراپ حابارلاسقان باۋىرىنىڭ بەتىن قايتارماي، باسپانالى بولۋدى ارمانداعان ورىمدەي جاس جىگىتتىڭ ارمانىن امانجول رىسمەندييەۆ ءبىر ساتتە ورىنداپ، ۇلكەن العىسقا بولەندى.
بۇل ازاماتتىق ىسىمەن «زاماننان مەيىرىم مەن جاقسىلىق كەتتى، ادامگەرشىلىك جوعالدى» دەگەن ۇعىمعا قارسى شىعىپ، ناعىز ەردىڭ بار ەكەنىن دالەلدەپ بەردى. قيىندىققا تاپ بولعان باۋىرىنا پاتەر سىيلاۋ ارقىلى اللانىڭ عانا ەمەس، سول جىگىتتىڭ اناسىنىڭ دا العىسىن العان كاسىپكەردىڭ بولاشاققا جوسپارى كوپ. ول ەڭ باستىسى بۇل جاقسىلىعى – كوپشىلىككە ۇلگى بولسا ەكەن دەيدى. ادامنىڭ كۇنى اداممەن بولعاندىقتان، ءالى تالاي قايىرىمدىلىقپەن اينالىسىپ، جاقسىلىق جاساۋدان جارىسۋدى ۇسىنادى.
امانجول رىسمەندييەۆ سياقتى ەلدىڭ ەرتەڭىن ويلاعان، ناعىز ازامات، ىرىلىك پەن مارتتىكتى تۋ ەتكەن، جومارت جاندار كوپ بولسا ەكەن دەيمىز.
ۇسىنعان: گۇلىم جاقان
