ءشايى كورپە شىتىر-شىتىر ەتەدى،
شايىر توسەك سىقىر-سىقىر ەتەدى.
«كەلشى جانىم، كەل تاعى دا» دەيسىڭ سەن،
«بولدى» دەيمىن، «جوق، وسى دا جەتەدى».

بىردە مايىپ،
بىردە جەڭىپ،
ۇتامىز،
بار بۇلاقتىڭ بالىن بىرگە جۇتامىز.
القىن-جۇلقىن،
ءبورى تارتقان تۋلاقتاي،
ايدالادا قالعان شىعار لىپامىز.

سەزىم — سەرى،
كوڭىل دە — توق،
سەرت – ەگىز،
ەركە بالا سياقتىمىز،
ەركە قىز.
بۇلا كۇشتىڭ بۇلقىنىسى شىداتپاي،
بەلدەن تومەن سىرعىپ كەتتى كورپەمىز.

كورىكتى ءسوز توگىلەدى كەستە بوپ،
ءلاززاتتاردىڭ لاعىل تاسىن تەسكەن وق.
سەن ەمىنىپ،
مەن ەزىلىپ جاتقانبىز،
و، قۇدىرەت...
ارعى جاعى ەستە جوق.

زاڭدىلىعى بولعاننان سوڭ ءومىردىڭ،
ونى جىرلاۋ ەنشىسىندە ولەڭنىڭ.
تۇرا المايتىن ءبىر - ءبىرىنسىز ومىردە،
ەر مەن ايەل ەكى جارتى - ءبىر ءبۇتىن

"قوي" دەگەندى كۇشىگىم تىڭدامايدى،
ەسىگىڭدى يسكەلەپ تىرنالايدى،
كىرىپ شىقسىن ەندەشە ەسىگىڭدى اش،
نە بار، نە جوق ەكەنىن ءبىر قارايدى...


الدى-ارتىما قاراتپاي،
الىپ ەستى،
وڭمەنىمنەن
وتتى كوز تاعى تەستى.
ءدال وزىڭدەي كورمەپپىن ءدارۋىشتى،
ءدال وزىڭدەي كورمەپپىن جارىمەستى.

القىن-جۇلقىن،
ايمالاپ،
الىپ-ۇشىپ،
اپپاق تانگە
ارعى ويىڭ شاعىلىسىپ.
قالىپسىڭ عوي كەنەزەڭ كەۋىپ ابدەن،
قالىپپىز عوي كەرەمەت ساعىنىسىپ.

جەلكەمدەگى جەتى ءورىم شاشىم تارقاپ،
جاقىنداساڭ تارتادى بويىم شالقاق.
بۇرىن نەگە بولعانبىز تىم بۇيىعى،
بۇرىندارى بولعانبىز نەگە قورقاق؟!

شارىقتادى شات كوڭىل،
ءشولىن باسىپ،
قوس بۇلاقتان كەتكەندەي لاعىل تاسىپ.
بار جىنىنان ايرىلعان باقسىدايسىڭ،
قاراۋعا دا شاماڭ جوق كوزىڭدى اشىپ.

وسى تۇنگە بايلىق تا،
ب ا ق تا قۇربان،
كۇلىپ اتقان اينالدىم اق تاڭىمنان.
جارىق كۇندە جاي تۇسكەن جالعىز تالداي،
جايراپ قالدىم قاۋىنداي قاق جارىلعان.

نايزاعايىڭ تىك ءتۇسىپ،
كەتتىم كۇيىپ،
نوسەردەيىن سونان سوڭ توكتىڭ قۇيىپ.
قايماعى الىنباعان سۇتتەي ەدىم،
ءبىر قاسىق قاتىعىڭنان كەتتىم ۇيىپ.

تىلسىمنىڭ شىم باتىرىپ تەرەڭىنە،
تۇسىنسەڭ، ءبارىن ايتىپ كەرەگى نە؟
جارتى ءتۇن
جارتى اقىلمەن وتە شىعار،
جارىعى تەرەزەمنىڭ سونەدى دە.

ەرنىمنەن،
بال سوراسىڭ بارماعىمنان،
قۇداي-اۋ، تەز اتادى تاڭ نەعىلعان؟
قايراڭعا شىعىپ قالعان اق شاباقتاي،
شورشيدى اق بالتىرىم قارماعىڭنان.

شيە شاراپ،
شيە ەرىن،
شيراي دەنەم،
شىن قاندىرماي ءشولىڭدى قيناي بەرەم.
سەنىڭ دە بويعا سىيماي ىستىق قانىڭ،
مەنىڭ دە ءوز تەرىمە سىيماي دەنەم.

كوتەرىلىپ-باسىلىپ كورپە كوڭىل،
قيمىلىمىز ەپسەكتى، ەركە-جەڭىل.
مەن كەرىلدىم،
بەرىلدىم باس اينالىپ،
ءبارىن مۇلدە ۇمىتىپ سەن دە بەرىل.

بىرتە-بىرتە باسەڭسىپ بۇلكىلىمىز،
بالبىرايمىز بالاداي،
كۇلكىلىمىز.
قۇشاعىمىز قارىسقان جازىلا ساپ،
قۇشاقتاسا كەتەدى كىرپىگىمىز.

اسىلزات ارىستانبەك