شايتان-بازار ال دا سات، الا ءدۇبىر. 
ءتانىن ساتىپ قىز دا ءجۇر، انا دا ءجۇر. 
ءومىر سۇرگىم كەلمەيدى بۇل عاسىردا،
بۇل عاسىرعا 
حايۋانىڭ، حانىڭ دا ءبىر.

جاماندىقتىڭ ىرقىنا كونە تۇرا،
جاقسىلىقتان ءمىن ىزدەيتىن.
تىلدەيتىن. 
دوس تا بولعىم كەلمەيدى ادامدارمەن
ادامداردى ادامسىندى كورمەيتىن.

ال بىرەۋدىڭ وكتەم شىقسا داۋىسى،
"ەي،كىمسىڭ؟ ورنىڭدى ءبىل!"- دەيتىن. 
قارىنداسى بولعىم دا جوق اعانىڭ،
اعالىقتىڭ نە ەكەنىن بىلمەيتىن.

ساۋىتى جوق باتىرسىماق كوپ ەرلەر،
بورىك تۇگىل تاقيا دا كيمەيتىن.
"مەن سەنەن دە الىپپىن عوي - دەپ بيىك"
بيىكتىگى "ءتىلى" ەكەنىن بىلمەيتىن.

التىنىنان ىرشىپ تۇسكەن اسىلدى،
تىرىسىندە قادىرىنە جەتپەيتىن. 
ولگەنىندە جاناشىردىڭ كەيىپىندە
شىن ومىردە ءبىر دۇعا دا ەتپەيتىن.

جاعىمسىنۋ جانە ونىڭ سىيقىسى.
سىرتى ءبۇتىن بولعانىمەن كۇيكى ءىشى،
دۇنيەكوڭىز بوق جيىعانى بولماسا،
كىىى-ىسى بولىپ قالاتىنى كەي كىسى.

شايتان-بازار، شىبىن جان، الا ءدۇبىر،
ال مەن سات دەپ شال دا ءجۇر، بالا دا ءجۇر.
قانشا ارپالىس بولسا دا، مايدان ءومىر،
بولسىنشى تەك حان دا ءبىر، قارا دا ءبىر.


ءۇمىت نۇراددين