بالا كەزىمدە جازدىگۇنى ناعاشى اجەمنىڭ ۇيىندە بولاتىنىمدى تالاي رەت جازدىم. سول باياعى ماساحانانىڭ ىشىندە، ىزىڭداعان ماسانى ۇرىپ، شەگىرتكەنىڭ داۋىسىن ەستىپ، ۋلاپ-شۋلاپ جاتقانىمىزدا، اجەم مارقۇم:
- ءاي، جۇگەرمەكتەر، ۇيىقتاڭدار! -دەپ ءزىلسىز ايقايلايدى. ءبىر كەزدە ونىڭ:
- ەگەر ۇيىقتاماساڭدار قورقىنىشتى اڭگىمە ايتپايمىن،-دەيدى. بىزگە كەرەگى دە سول. تىم-تىرىس بولا قالامىز.
- وتكەندە قايتىس بولعان شالدىڭ اسىنا بارعانىمدا ەستىگەنمىن. ءبىر كىسىنىڭ ايەلى بالا ۇستىنەن قايتىس بولىپ، ونىڭ ارتىندا ەكى بالاسى قالىپتى. سۇيگەن جارىنان ايىرىلعان ەركەك ءبىرازعا دەيىن ۇيلەنبەي ءجۇرىپتى. ءبىراق، ايەلسىز ءۇي قاڭىراپ تۇرادى عوي. ءۇيدىڭ بەرەكەسى كەتىپ، ەكى بالاعا انا ىزدەپ، اقىرى تانىستارىنىڭ اقاسىندا ءبىر شۇيكەباستى اكەلەدى. الگى كەلىنشەك ءا دەگەننەن تۋىستارى مەن كورشى-كولەمگە ۇناپ قالادى. مومىن. كوپ سويلەمەيدى. ءۇي شارۋاسىنا دا تىندىرىمدى كەلىنشەگىنە كۇيەۋى دە ريزا بولىپتى. بۇل كەزدە كىشى ۇل ەكى جاسقا كەلىپ، ۇلكەنى ءتورت جاستا ەكەن. كىشىسى وتە مازاسىز، بەيماز بولعاندىقتان جاڭا تۇسكەن كەلىن ونشا-مۇنشا جاقتىرا بەرمەپتى. ءوز قۇرساعىنان شىقپاعان بالانى كىم باۋىرىنا بىردەن باسا قويسىن؟ ەنەسى مەن اتاسى وعان اسا ءمان بەرە قويماپتى. سولاي ۋاقىت جىلجىپ جۇرە بەرەدى. ءبىر كۇنى اتا-ەنەسى كىشى ۇلدى ۇيلەندىرىپ، سونىڭ قولىنا كەتەدى. ال، كۇيەۋى بولسا ماشينيست بولىپ تەمىرجولدا جۇمىس ىستەگەننەن سوڭ، كەيدە اپتالاپ جولدا بولادى ەكەن. كىشى ۇل اناسىن ساعىنادى ما، الدە ۋىزىنا جارىماي ەمبەگەننەن بە، كىم ءبىلسىن، اكەسى جولعا شىققاننان اڭىراپ جىلاي بەرەدى. وسى كەزدە وگەي انانىڭ ىشىنە سايتان كىرىپ، ەكى بالادان قۇتىلۋدىڭ جولىن ىزدەيدى. بۇلار وزدەرى رازەزدىڭ(رازەزد) ءدال جانىندا تۇرعاندىقتان، وگەي شەشەيگە بۇل ءتيىمدى بولادى. سويتەدى دە، ەكى بالانى قولىنان جەتەكتەپ پوەزد جولدىڭ ۇستىندەگى رەلىسكە بايلاي باستايدى.
- اپا، نە ىستەپ جاتسىز؟ -دەيدى ۇلكەنى كۇلىمسىرەپ.
- وسى جەردە جاتساڭدار، ءقازىر پوەزد كەلەدى سونى كورەسىڭدەر، قوزعالماڭدار، جاراي ما؟- دەيدى وگەي انا الداۋسىراتىپ.
قۋانىپ كەتكەن ەكى بالاقاي ءماز بولىپ جاتادى. سويتەدى دە وگەي شەشەي سابيلەردەن قۇتىلعانىنا ءماز بولىپ، ۇيگە قاراي قاشا جونەلەدى.
سابيلەردىڭ الاڭسىز اسپانعا قاراپ جاتقانىنا دا ءبىراز ۋاقىت وتەدى. بۇل كەزدە كەش تە باتىڭقىراپ قالعان ەدى. بىرەۋى بىلدىرلاپ، ەكىنشىسى كۇلىمدەپ پوەزدى كۇتىپ جاتقانىندا، گۇرىلدەگەن پاروۆوزدىڭ داۋىسى شىعادى. قاتتى شىققان داۋىستان قورقىپ كەتكەن قوس قۇلىنشاق شىرقىراپ جىلاي باستايدى. ۇلكەنى بايلانعان ءجىپتى يتەرگەنىمەن كۇشى جەتپەيدى. وسى كەزدە قۇدايدىڭ قۇدىرەتىمەن پاروۆوز كىلت توقتاي قالادى. ىشىنەن ماشينيست پەن كومەكشىسى شىعىپ، جەرگە قاراسا ەكى ءسابيدىڭ تىپىرشىپ، جىلاعانىن كورەدى. جالما-جان ەكەۋىن شەشىپ، حابارلاندىرۋ بەرەدى. كەيىن ماشينيستەن سۇراعان عوي:
- قالايشا بىلدىڭدەر؟-دەپ. سوندا الگى جۇرگىزۋشى:
- قاتتى زىرعىپ كەلە جاتقان ەدىم، ءبىر اق كيىنگەن كەلىنشەك قولىنداعى قىزىل ورامالىمەن قول بۇلعاي بەردى. شوشىپ كەتتىم دە، ارەڭ توقتاي قالدىم. توقتاعانىم سول ەدى، الگى ايەل جوق بوپ كەتتى دە، ەسەسىنە مىنا ەكى ءسابيدىڭ جاتقانىن كوردىم،- دەپتى كۇرسىنىپ.
قۇلىندارىم، انالارىڭنىڭ تىلەۋىن تىلەڭدەر. سورلى شەشە بالا ءۇشىن وتقا تۇسەدى، شوققا دا تابانى كۇيەدى. "اكەمدى الساڭ، ال، قۇداي، شەشەمدى قوي. شەكپەن توقىپ بەرسە دە ولمەيمىن عوي"، -دەگەن ەكەن ءبىر بايعۇس. اكەنىڭ جاقسى كورگەنى جەزدەدەي-اق. ايەل ولسە، ولار توسەك جاڭعىرتا سالادى. سوندىقتان دا، ۇيىقتار الدىندا: اناشىما ۇزاق ءومىر بەر دەپ ۇيىقتاڭدار، دەپ اڭگىمەسىن اياقتادى.
سول اڭگىمەدەن كەيىن قانشا جىلدار وتسە دە، پوەزدعا مىنەر كەزدە الگى قوس ءسابيدى اراشالاپ قالعان انانىڭ ءارۋاعى ەلەستەيدى. قۇرىسىن، انالارىمىز امان بولسىنشى!
جانۇيا تىنىشتىعى توبىنان
