بiر باي كiسi دۇنيە سالار الدىندا ۇلىن شاقىرىپ الىپ:

— ۇلىم، مەن ولگەن سوڭ جۇما سايىن قىز ال، ءار قالاعا ءۇي سال، اس جەسەڭ بال جە!- دەپ وسيەت ەتiپتi. 
باي دۇنيەدەن ءوتiپ، ۇلى اكەسiنiڭ وسيەتiن ورىنداي باستايدى. جۇما سايىن قىز الىپ، ءار قالاعا ءۇي سالىپ، تەك بال جەپ، بار دۇنيەسiن بiتiرەدi. "ەندi نە iستەيمiن؟" دەپ مۇڭايىپ، بiر تاستىڭ ءۇستiنە وتىرا كەتەدi. ارادا بiرشاما ۋاقىت وتكەندە بiر اقساقال كەلiپ جiگiتكە سالەم بەرەدi دە، اڭگiمەگە تارتادى:

— نە iستەپ وتىرسىڭ؟ ء-جاي وتىرمىن.

— شىنىڭدى ايت! ءجۇزiڭدە بiر مۇڭ بار عوي، شىراعىم!- دەيدi قاريا. 
جiگiت ەشتەڭە ايتقىسى كەلمەگەنiمەن، اقساقال:

—سىرىڭدى جاسىرما! بالكiم، بiر كومەگiم تيiپ قالار،- دەيدi.

—مەنiڭ اكەم باي ەدi، سول كiسiنiڭ وسيەتiن ورىندايمىن دەپ كەدەي بولدىم. -نە دەپ ايتقان ەدi؟ -اكەم: "مەن ولگەن سوڭ جۇما سايىن قىز ال"،- دەپ ەدi، مەن اكەمنiڭ وسيەتiن ورىندادىم. ەكiنشi: "ءار قالاعا ءۇي سال"،- دەپ ەدi. مەن ءار قالاعا ءۇي سالدىم. ءۇشiنشi: "اس iشسەڭ، بال جە"،- دەپ ەدi. مەن بۇل وسيەتiن دە ورىنداپ، ءار كۇنi بال جەدiم. وسىلاردى اتقارامىن دەپ جۇرگەندە بارلىق اقشام تاۋسىلدى،- دەيدi. 
سوندا قاريا جiگiتكە قاراپ:

— سەن اكەڭنiڭ وسيەتiن ءتۇسiنبەگەن ەكەنسiڭ. "جۇما سايىن قىز ال" دەگەنi: "ايەلiڭمەن سىيلاس بول، قادiرiڭدi كەتiرمە. سوندا عۇمىر بويى ءتاتۋ-تاتتi ءومiر سۇرەسiڭ!" دەگەنi. "ءار قالاعا ءۇي سال" دەگەنi: "ءار قالادا دوستارىڭ بولسىن، بارعاندا قوناتىن" دەگەنi ەدi. "اس جەسەڭ، بال جە" دەگەنi: "ەڭبەك ەتiپ، اس iشسەڭ - بالدان ءتاتتi بولادى" دەگەنi ەدi،- دەپ قارت ءوز ءجونiنە كەتiپتi. جiگiت اكەسiنiڭ تەرەڭ ماعىنالى وسيەتiن سوندا عانا ۇققان ەكەن...