"نەشە بالاڭىز بار؟" وسى سۇراقتى العاش كەزدەسىپ، تانىسقان جاندار بىرىنە-بىرى ءجيى قويادى. ءبىزدىڭ بالا كەزىمىزدە دە قويىلدى، ءقازىر دە قويىلادى. ماسەلەن، 31 ارناداعى «قالاۋلىم» باعدارلاماسىندا قىزدار مەن جىگىتتەر بىرىنە-بىرى نەشە بالا جوسپارلايسىز دەپ تىكەلەي سۇراپ جاتادى. جاۋاپ بەرگەن قىزدار ءبىر ۇل، ءبىر قىز نەمەسە ۇشەۋ دەپ سانىن كەسىپ ايتادى. اللانىڭ بەرگەنىن الامىز دەگەندى ايتاتىندارى مىڭنىڭ ىشىنەن بىرەۋى عانا. ەجەلدە قاريالار بۇل سۇراقتى دا، سۇراق قويۋشى ادامدى دا جاقتىرماي، «قۇدايعا شۇكىر، بار عوي، مەنىكى ەمەس اللانىكى» دەپ سانىن اتاماي جاۋاپ بەرەتىن.

اتا-بابا سالتىندا قازاق بالاسىن (ۇرپاعىن) سانامايدى، سانىن ايتىپ ماقتانبايدى. وعان دالەل رەتىندە ەرتەدەن جەتكەن مىناداي ءبىر اڭگىمە بار: ەرتەدە ءداۋىت پايعامبار (اللادان جەتكەن ءتورت كىتاپتىڭ ەكىنشىسى «زابۋر جىرلارىمەن» بەلگىلى) اتامىزدىڭ وتىز ۇلى بولىپتى. ناماز وقىپ تۇرىپ ارتىنا بۇرىلىپ قاراسا ارتىندا تۇرعان وتىز ۇلىنا كوزى ءتۇسىپ، جۇرەگىنە مەنىڭ بالالارىم وزگەلەرگە قاراعاندا قانداي كوپ دەگەن مەنمەندىك پەن استامشىلىق ەنىپتى. ارينە اللا وندايدى قالامايدى. سول استامشىلىقتىڭ سالدارىنان ءداۋىت پايعامبار ءبىر كۇندە وتىز ۇلىنان تۇگەل ايرىلىپ، زارلاپ قالىپتى. سودان ءداۋىت اتامىز تاۋبەسىنە كەلىپ، كۇندىز دە، تۇندە دە اللادان كەشىرىم سۇراپ، تىنىمسىز زارلاپ، اللادان ۇرپاق سۇرايتىن بولىپتى. اللا كەشىرىم جاساپ، ءداۋىت پايعامبارعا وتىز ۇلدىڭ ورنىنا دۇنيەدەگى بارلىق جان-جانۋارلاردىڭ ءتىلىن بىلگەن، ون سەگىز مىڭ عالامدى بيلەگەن ايگىلى سۇلەيمەن پاتشانى بەرىپتى.

اتالارىمىز «جاقسى ءسوز، جارىم ىرىس» دەگەن. اتا-بابا سالتىن ساقتاپ، اللادان ۇل-قىزدى مولىنان سۇراپ، ۇلى دالامىزدى «قارادومالاقتارعا»  تولتىرعاندارىڭىز ءجون بولادى. باعا المايمىز دەپ، قاۋىپتەنۋدىڭ تۇككە دە قاجەتى جوق. ءار بالا مىنا دۇنيەگە ءوز نەسىبەسىمەن كەلەدى. «ءبىر قوزى  دۇنيەگە كەلسە، ءبىر ءتۇپ جۋسان ارتىق شىعادى» دەگەن قازاق ماقالى بەكەرگە ايتىلماعان.

قوجىرباي ۇلى مۇحامبەتكارىم، ماڭعىستاۋ