«قارا مايور» قايتىس بولدى». اتى اڭىزعا اينالعان بۇل ادام تۋرالى تالاي رەت ماقالا جازىلدى. «قارا مايور» دەگەن دەرەكتى فيلم ءتۇسىرىلدى.

قازاقتىڭ داڭقتى باتىرى اۋعان جەرىنەن كەڭەس اسكەرلەرىنىڭ شىعارىلعان مەرزىمىنە بىر-ەكى كۇن قالعاندا، 12 اقپاندا ومىردەن ءوتتى. ءبىز وسىعان وراي اۋعان دۇشپاندارىن دىرىلدەتكەن بوريس كەرىمبايەۆ تۋرالى كوپتەن بەرى ەستەلىك جازىپ جۇرگەن بەلگىلى جۋرناليست شوقان سىزدىقۇلىنا تەلەفون شالدىق. كوڭىل ايتتىق.

–قايتىس بولدى، ەر باتىر! كەڭەس اسكەرلەرىنىڭ اۋعان جەرىنەن شىعارىلعان كۇنىنە جەتپەي، 12 اقپاندا  ومىردەن ءوتتى. ءبىراق ارمانى جوق شىعار. حالقى كوزى تىرىسىندە سىيلادى. قۇرمەتتەدى. ەرلىگى جاس ۇرپاققا ۇلگى بولىپ قالدى. بوريس كەرىمبايەۆ تۋرالى ءۇش كىتاپ جازدىم. ءبىرىنشىسى –«باتيا»، ول – 32 بەتتىك ءتۇرلى ءتۇستى جۋرنال. ونى كوزى كوردى. ەكىنشىسى– «جانكەشتى جاساق» دەپ اتالادى. ول دا دايىن. ءقازىر باسپادا تۇر. «قارا مايوردىڭ» الدىنا بارعاندا، «مەن تۋرالى ەمەس، الدىمەن جاۋىنگەرلەرىم جايلى جاز! ەرلىك – سولاردىكى. مەن قولباسشىمىن» دەپ ەدى. اۋعان جەرىندە جانقيارلىق ەرلىك كورسەتكەن ءوزىنىڭ جاۋىنگەرلەرى تۋرالى «جانكەشتى جاساق» وسىلاي دۇنيەگە كەلدى. ءۇشىنشى كىتاپتىڭ اتى– «قارا مايور». ءوزى تۋرالى. ول دا باسپاعا دايىن تۇر. جارىققا شىعۋعا جاقىن. ءۇش كىتابىمدى دا كوردى. وقىدى. باتاسىن بەردى.  

«ىسكە اسپاعان ءبىلىم – تۇل، ءبىلىمسىز ادام–تۇل، قولباسشىسىز اسكەر–تۇل، بايسىز قاتىن–تۇل. مەن – گرۋ-شنيكپىن. اسكەري ءبىلىمىم بار. ايباتتى، قايراتتى جاۋىنگەرلەرىمنىڭ ارقاسىندا دۇرىس قولباسشى بولدىم. ايەلىم بار، ول – تۇل ەمەس، بالا-شاعامىز، نەمەرەلەرىمىز بار. بوريس دەگەن اتىم... «قارا مايور» دەگەن زاتىم بار. وسى ايتقاندارىمدى انا جازعان كىتابىڭنىڭ ءبىر جەرىنە قىستىرا سال»-دەپ ەدى قاپسىرا قۇشاعىنا الىپ... ەندى مىنە ءوزى دە  ومىردەن ءوتتى،–دەدى بىزگە بەلگىلى جۋرناليست شوقان سىزدىق ۇلى.