ادام بالاسى قانداي دەنەمەن، تۇرمەن دۇنيەگە كەلەتىنىن شەشپەيدى. الايدا، ومىرگە كەلگەن سوڭ وزىنە بەرىلگەن بەينەمەن ءومىر سۇرەدى. بۇل ءسابيدىڭ ءومىرى ويلاندىرماي قويمايدى.

سيەرا ەسىمدى ءبۇلدىرشىن 19 جىل بۇرىن دۇنيەگە كەلگەن. تۋىلعاننان دەنەسىنىڭ 70 پايىزى قالمەن قاپتالعان. الايدا ءوزىنىڭ ءدال وسىلاي تۋعانىنا قۋاندى، سەبەبى وزگەلەرگە ۇقسامايتىن ەدى.

ءسابيدىڭ اتا-اناسى قىزدارىنىڭ ەلدەن الشاق بولماۋى ءۇشىن قولدارىنان كەلگەنىن ىستەپ-باقتى. بۇل جىلدار ءبۇلدىرشىن ءۇشىن اۋىر ءتيدى، باسقا بالالاردىڭ كۇلكىسىنە قالدى. ءتىپتى، ۇلكەن كىسىلەر دە تەسىلە قارايتىن. مەكتەپ بۇزاقىلارى ونى «الا-قۇلا يت» دەپ مازاقتاعان.

ءيا، ول ءوزىن باسقالارىنان وزگەشە سانادى. ءبىراق قوعامنىڭ كوزقاراسىمەن ەمەس، وزىندىك كوزقاراسى بولدى. ول ءوز دەنەسىنەن ەشقاشان دا ۇيالعان ەمەس. ەلدىڭ پىكىرىنە تۇكىرە قارادى. ءوزىن قاشان دا باقىتتى سەزىنۋگە تىرىستى، باقىتتى بولدى دا.

 «مەنى اۆتوبۋس ىشىندە ءبىر جىگىتتىڭ «الا-قۇلا يت» دەپ اتاعانىن ەستىپ قالدىم. ۇلكەن سىنىپ وقۋشىلارى ءاردايىم مازاقتاپ جۇرەتىن. مەنىڭ سىرتقى كەلبەتىمە بايلانىستى مازاق تىركەستەر شىعارىپ الاتىن. مەندەگى باستى ماسەلە تۋعانىمنان ەلدەن وزگەشە بولعانىم».

ءبىراق، كىشكەنتاي قالاشىقتا دۇنيەگە كەلگەنىمە قۋانامىن. سەبەبى، بۇل مەكەندە مەنى ءبارى تانيتىن، سىرتقا شىعۋعا دا قىسىلمايمىن. حالىق مەنى كۇندە كورگەن سايىن، سىرتقى كەلبەتىمە ۇيرەنىپ تە قالدى.

ۋاقىت وتە كەلە، ماعان ايتىلعان تەرىس پىكىرلەرگە كوز جۇما قارايتىن بولدىم».

الايدا انام «بۇل قالدار پەرىشتەنىڭ سەنى سۇيگەنىنىڭ ءىزى» دەپ تىنىشتالدىراتىن. مەنى ءاردايىم بۇزاقىلاردان قورعاپ جۇرەتىن اكەم دە جانىمدا».