سوعىستىڭ ءورشىپ تۇرعان كەزى، ەركەك اتاۋلىنىڭ ءبارى قان-مايداندا ءولىم مەن ءومىردىڭ اراسىندا جانتالاسىپ ءجۇر. اۋىلداعى اۋىر جۇمىس انالارىمىزدىڭ موينىنا ارتىلدى.
سول كەزدەردە ءار اۋىلعا اكىمدەر باسشىلىق ەتكەن. ول اكىم قارالاردى حالىق قۇدايداي كوردى. ولاردىڭ ءسوزى ءسوز، زاڭى زاڭ. بايعۇس انالارىمىزدى اياماي جۇمىسقا سالعان. ءتىپتى، تۇنگى 1-2-گە دەيىن جۇمىس ىستەتكەن كەزدەرى كوپ بولدى. جۇمىسقا بارماسا نەمەسە كەشىگىپ قالسا، شىبىق استىنا العان.
اكىم نە ايتسا دا، نە ىستەسە دە، حالىق ءۇنسىز عانا كونگەن زامان ەدى. دۇنيەدە اكىمنەن اسقان پاتشا، اكىمنەن اسقان دانا جوق دەپ ويلايتىن. سودان ءبىر ۋاقىتتا سول اۋىلعا باۋىرجان مومىش ۇلى كەلەتىن بولدى. اۋىل تۇرعىندارى ەل باتىرىمەن كەزدەسۋ ءۇشىن جاپا-تارماعاي كلۋبقا جينالدى. ورتاعا شىعىپ اۋىل اكىمى ءسوز سويلەدى: «مىنا قازاقتىڭ باتىرى، مايداندا قان كەشىپ جۇرگەن باۋىرجان» دەپ ماقتاۋدى جاۋدىرىپ جاتقاندا باۋىرجان مومىش ۇلى اكىمنىڭ ءسوزىن ءبولىپ جىبەردى. حالىق تاڭ قالدى، اكىمنىڭ ءسوزىن ءبولۋ دەگەن ولاردا اتىمەن بولماعان. ال باتىر باسىن باسقا جاققا بۇرىپ:
– ءاۋ، كوكە! - دەپتى ءبىر اقساقالعا: - مەنىڭ اكەم قايتىس بولعاندا نەگە باسىنا بارىپ قۇران وقىمادىڭ؟ انا كىسى ساسقالاقاتپ، بىلاي دەپ جاۋاپ بەرەدى:
- شىراعىم باۋىرجان، ول كەزدە قىس قاتتى بولدى، كولىك قوزعالىسى قيىن بولدى...
– جوق، كوكە، سەنىڭ سىلتاۋىڭ ول ەمەس. سەنى قۇداي جوق، «ءدىن – اپيىن» دەپ جۇرگەندەر مىنا قۇدايسىزدار عوي، - دەپ سول جەردە تۇرعان اكىم قارانى كورسەتتى: – كوكە، قۇدايدان بەزبە، قۇدايدان بەزبە! قۇداي جوق دەگەندەر بوق جەپتى. ەگەر اللا جوق بولسا، مىنا وتتىڭ اراسىنان مەن ءتىرى كەلەم بە؟ – دەگەن ەكەن.
سوعىس ەڭسەسىن باسىپ، باستارى سالبىراپ وتىرعان حالىقتىڭ رۋحىن باتىردىڭ سوزدەرى كوتەرىپ جىبەردى.
سودان باۋىرجان مومىش ۇلى شىعىپ بارا جاتقان كەزدە اناسىنىڭ ەتەگىنە ورالىپ بەس جاسار بالا تۇردى. باتىر اناسىنىڭ كوزىنە قاراپ «جيشە، مىنا بالانى ءولتىرىپ الما، مىناۋ ادام بولادى» دەپتى. سول بالا قازاققا اتى تانىلعان جازۋشى، ادەبيەتشى شەرحان مۇرتازا ەدى.
Youtube جەلىسىندەگى ارداق نازاروۆتىڭ ايتقان اقپاراتىنان
