ەلىمىزدىڭ «مەن» دەگەن انشىلەرى، شوۋ بيزنەستىڭ جۇلدىزدارى قازاق جۋرناليستيكاسىنا تاڭعى تورتتە ەشقانداي سمس حابارلاماسىز، نوتاسىز، كەنەتتەن شابۋىل جاسادى. ولار باقايشاعىنا دەيىن ميكروفون، اۋەن، نوتالارمەن قارۋلانىپ، قازاق تەلەارنالارىن باسىپ الدى...
جۇرگىزۋشى جۋرناليستەر جان اياماي ۇرىس سالۋدىڭ ورنىنا، ەكى قولدارىن كوتەرىپ، بىردەن تۇتقىنعا ءتۇستى... ارالارىندا كوڭىل جارالانعاندارى دا بار... شابۋىلداۋشى انشىلەر تەلەارنالاردا ءوز ۇستەمدىگىن جۇرگىزە باستادى. ءبارى دەي المايمىز، كەيبىرى ماعىناسىز جوبالاردى جۇرگىزىپ، بوسقا ىرجالاقتاپ، قازاق ءتىلىنىڭ ءقادىرىن «اتىپ ءولتىرىپ»، جالاڭاشتاردى ناسيحاتتاپ، بىلگەندەرىن ىستەپ ءجۇر. قازاق تەلەارنالارىنىڭ جۋرناليست جۇرگىزۋشىلەرى تەرريتورياسىن اننيكسيالاعان انشىلەر «باسىپ العان» جەرلەرىن جۋىق ارادا قايتارمايتىن ءتۇرى بار. شابۋىلشى انشىلەر ءوز ارالارىندا اشا ماتايدى كوماندير ەتىپ سايلاپ الىپتى–مىس. قاتارداعى جاۋىنگەر ءمولدىر اۋەلبەكوۆا، ستارشينا ايگەرىم قالاۋبايەۆا، سانيتاركا رانو ۋماروۆا، پولكوۆنيك تامارا اسار، مايور گۇلنۇر ورازىمبەتوۆا، گەنەرال جانار ايجانوۆا، مورياك تاۋەكەل ءمۇسىلىم، ەفرەيتور الماس كىشكەنبايەۆ جانە باسقالار قازاق تەلەارنالارىنان جۋىق ارادا شەگىنبەيمىز دەپ مالىمدەپ وتىر...
قازاق جۋرناليستيكاسى وتقا وراندى. ءماندى، ماعىنالى، پاراساتتى جوبالار قيراپ، كۇلگە اينالدى... گۋمانيتارلىق جاردەم جۋىق ارادا بەرىلمەيتىن كورىنەدى... قايران، قازاق جۋرناليستيكاسى، قور بولدىڭ–اۋ، قايتەيىن؟
مۇحتار شەرىم
(دوستىق ءازىل)
