ەرتەدە ءبىر بويداق جىگىت جۇزىنەن نۇرى توگىلگەن يماندى ءارى سۇلۋ قىزعا كوزى ءتۇسىپ، سوڭىنان قالماي ءجۇرىپ، اتا-اناسىنىڭ الدىنان وتەدى. «بۇيرىق بولسا باعىن بايلامايىق» دەگەن اتا-اناسى دا رازىلىعىن بەرىپ، اق نەكەلەرىن قيادى. ارادا بىرنەشە كۇن وتەدى. ءبىر كۇنى كەشكىسىن ايەلى كۇيەۋىنە:
– ەكەۋمىز جارىسايىقشى، – دەپ قولقا سالادى. 
تاڭدانعان كۇيەۋى: 
– قالاي، نەدەن جارىسامىز؟ – دەيدى. 
كەلىنشەگى:
– قۇران جاتتاۋدان، – دەپ جاۋاپ بەرەدى. 
سونىمەن كەلىسىپ، ەكەۋى قۇران جاتتاۋدان جارىسا باستايدى. كۇندەر سىرعىپ، جىلدار جىلجىپ وتە بەرەدى. ارادا ءبىرشاما ۋاقىت وتكەندە جىگىت اق نەكەلى جارىن قۇران جاتتاۋدان باسىپ وزادى. مۇنىسىنا مارقايىپ، قاتتى قۋانعان ول ءبىر كۇنى اتا-ەنەسىنە قوناققا بارىپ وتىرىپ، اڭگىمە اراسىندا: 
– بىلەسىزدەر مە؟ ءبىز قىزدارىڭىز ەكەۋىمىز قۇران جاتتاۋدان جارىسىپ ەدىك. ارادا ەكى جىل وتكەندە مەن قۇراندى تولىعىمەن جاتتاپ قاري بولدىم. قىزدارىڭىزدى باسىپ وزىپ، جەڭىمپاز اتاندىم! – دەيدى مارقايىپ. 
بۇل سوزدەردى ەستىگەن اتا-ەنەسى اڭ-تاڭ بولىپ، بىر-بىرىنە قاراسادى. ەنەسى: 
– بالام-اۋ، ءبىزدىڭ قىزىمىز قۇران كارىمدى 9 جاسىندا جاتتاپ العان. سەن مۇنى بىلمەۋشى مە ەدىڭ؟ – دەيدى. 
مۇنى ەستىپ قايران بولعان جىگىت ايەلىنە كەلىپ، ونىڭ مۇنى وسىنشا ۋاقىت نەگە جاسىرىپ جۇرگەندىگىن سۇرايدى. سوندا پاراساتتى كەلىنشەك: 
– مەن سىزبەن تانىسقاندا ءسىز اللانى تانىعانىڭىزبەن، ونىڭ سوزىنەن دە، وزىنەن دە الىستاۋ جىگىت ەدىڭىز. سوندىقتان سىزگە تۇرمىسقا شىعىپ، اللانىڭ ءسوزى بولعان قۇراندى ۇيرەتكىم كەلدى. اللا جازسا، ءجانناتتا سىزبەن ءبىر دەڭگەيدە بولۋدى قالادىم... – دەپ جاۋاپ بەرگەن ەكەن.

اشىق دەرەككوزدەن الىندى