نۇرمۇحان جانتورينگە
اي كوتەرىپ تاڭدايىن،
ماڭدايىنان كۇن وپكەن.
ءارۋاقتى ماحامبەتتەي باتىردىڭ
توپىراعىن تۇلەتكەن.
ءۇش قيان ەمەس،
ءۇش دۇنيەنى كورىپ كەلسەڭ دە
نۇرمۇحانداي تەكتىدەن اسىپ كىم وتكەن؟!
ايداي الەم اڭ-تاڭ بوپ،
ارقالانسا،
دۇنيەنىڭ تۇلا بويى ءدىر ەتكەن!
شىن ونەردى ءسۇيىپ ءوتتى – ول، ماڭگىگە
جۇمىر جەردىڭ جۇرەگىندەي جۇرەكپەن!
سىلكىپ الىپ مارعاۋ-تىرلىك ساناسىن،
ماڭعاز رۋحى كەزىپ كەتتى دالاسىن.
ونەر – دەيتىن ونەگەلى ءومىردىڭ
اجىراتىپ، اعى مەنەن قاراسىن،
جالعاندىققا جانى قاس،
قاستىعىنىڭ ءبارى – راس،
اقيقاتتىڭ ارعا ولشەتتى باعاسىن!
جالعىز ءوزى جالعاپ جاتتى وسىلاي،
ماحامبەت پەن بەيبارىستىڭ اراسىن!
تولعاۋ-تولعاۋ دۇنيە عوي، تولعاساڭ...
ورمان-ورمان وي ەكەن عوي، قوزعاساڭ...
ونىڭ بارلىق بولمىسىنا جاراسار
سان تۇلعانى ساناڭا ساپ سومداساڭ.
اكتەر بولىپ كەلدىڭ ەكەن، ومىرگە،
نۇرمۇحانشا!.. تولعانا ءبىل، ويناساڭ!
نۇرمۇحانشا!.. ويلانا ءبىل، ويلاساڭ!
جانارىنىڭ تۇڭعيىعى ايتپەسە،
تەرەڭىنە باتىرادى بويلاساڭ...
ۋا، نۇرمۇحان، ابىزىم،
سابىرلى ەدىڭ، ۋ قۇيىلعان ىدىستاي.
جالىندى ەدىڭ، قىننان شىققان قىلىشتاي.
التىن باسىڭ - ساحنانىڭ تورىندەي
ءقادىرلى ەدىڭ، ىنتىماق پەن ىرىستاي.
دارالىعىڭ – داراقتاي.
دانالىعىڭ – تاۋدى قۇشقان الاپتاي.
قيالىڭنىڭ قيىر-شەتى كورىنبەس،
قۇسقا بىتكەن قاناتتاي.
سەگىز قىرلى جاۋھاردايىن ونەرلىم،
سىرعا تۇنعان سەگىز تۇتام ساداقتاي.
سەگىز ارىس اداي ەلى ارداقتاپ،
قادىرىڭە كىم جەتەدى قازاقتاي؟!
سەنىڭ سونداي سوم التىنداي بەينەڭدى
ايالاپ وتەر الاشىڭ
التىنمەن جازعان پاراقتاي!
باقىت بەدەلحان
