«قازاق مەملەكەتىنە – 550 جىل» شىعارماشىلىق بايگەسىنە!

تاريح-انا! مىڭداعان جىل تولعاتىپ، جارىق كۇندى تارتۋ ەتتىڭ، شۇكىر مىڭ! ماپەلەدىڭ، الديلەدىڭ قولعا الىپ، موينىمىزعا قازاق دەگەن قۇت ءىلدىڭ.   كوكبورى ەدىم، كوكىرەگىممەن ايعا ۇلىپ، كوكجيەكتى مىسە تۇتپاي كوشكەنمىن. تەمىرقازىق – اتاجۇرتقا بايلانىپ، دەشتى قىپشاق، تۇرانىمدى دوس كوردىم.   ءازىز باسىم كوك تاڭىرگە باس ۇرىپ، التىن ادام –  ساق بولعانمىن اۋەلى. عۇن كەزىمدە اتيللا بوپ اتىلىپ، وزىق بولدى شايقاسىمنىڭ مانەرى.   قاڭلى مەنەن ءۇيسىن بولىپ ۇيىستىم، قارعا-تامىر قاۋىم بولدىم ماۋەلى. كوك تۇركى بوپ مىڭ قۇشاقپەن ءتۇيىستىم، تۇلعام ەندى كوك تىرەگەن تاۋ ەدى.   ارعى تەگىن ءۇش ارىستان قۇراعان، تۇگەل تۇركى ءتۇپ اتاسى – قازاقپىز: ءبىر ۇمبەت ەل! بۇرىن ەدىك ءبىر ادام، جارتى الەمبىز، عالامات كۇش، عاجاپپىز!   ارقامىزعا اسقارالى جۇك ارتىپ، ۇلى كوشكە – وركەنيەتكە ىلىكتىك. كۇلىپ ءجۇرىپ، جىلادىق تا، جۇباتتىق، قارا جەرگە جاسىمىزدى جىبىتتىك.   ءتىنى، ءدىلى، ءدىنى، ءتىلى ءبىر ەلمىز، ماڭگى-باقي ءبىر بولۋعا انتتاسقان. ءتورت قۇبىلامىز، ءتورت كوزىمىز تۇگەلمىز، بابا عۇرپى ەش ۇزىلمەي جالعاسقان.   بوداندىقتا بورداي توزىپ، ۇگىلدىك، قۇل-قامىتتان ءبىرجولاتا قۇتىلدىق. حاقتى تانىپ، جاراتقانعا جۇگىندىك، ماڭگىلىك ەل بولامىز دەپ جۇتىندىق!   تۋعان ەلىم – ءتاڭىر بەرگەن باقىتىم، ءتۇپ نەگىزىم – ءالىمساقتان جۇمىر جەر. جەتى قات كوك – سامعاپ ۇشار باعىتىم، قازاعىما اللاھ، پىراق-عۇمىر بەر!   جەتى قات كوك – پەرىشتەلەر مەكەنى، عارشى جاققا جاقىن بولۋ ارمانىم. مەن سەنەمىن، توبەم كوككە جەتەدى، ۋا، توپىراق، باتاڭدى بەر، سامعادىم!   بۇل عاسىردىڭ سوگىلگەندە كوبەسى، جاھۇت عاسىر قول بۇلعايدى، قاراشى: گۇل جايناپ تۇر ماڭگى ەلدىڭ نۇرتوبەسى – كۇلتوبەنىڭ كۇن باپتاعان بالاسى!   ساۋەگەيگە سەنەدى ەكەن جۇرت ءالى، بولجاعاندا كەلەر عاسىر تورەسىن. انىق تورە - كۇلتەگىننىڭ ۇرپاعى، ماڭگىلىك ەل «قازاقستان» - ول ەسىم!   P.S. ادامزاتتىڭ ءبارىن سۇيەر باۋىر دەپ، ىزگىلىكتىڭ شاشىپ جۇرەر بومباسىن، داڭقى ەرتەڭ تۇراتۇعىن داۋىرلەپ، حاق تاعالام ۇلى ەلىمدى قولداسىن!