ادەتتە، ەر كىسىنىڭ ايەلىن ماقتاۋى نەمەسە ايەلدىڭ كۇيەۋىن ماقتاۋى قۇلاققا ەرسى ەستىلەتىن سياقتى. قالا بەردى، قازاقي بولمىسقا ساي كەلە بەرمەيتىندەي كورىنەدى. سولاي دا شىعار. الايدا، كەيدە ەرلى-زايىپتىلاردىڭ ءبىرى ءوزىنىڭ باقىتسىز ەكەنىنە شاعىمدانىپ، ءاۋ باستا باسقا بىرەۋمەن شاڭىراق كوتەرسە، الدەقايدا باقىتتى بولارىن ايتىپ جاتادى. مەنىڭشە، كوپ ادام ءوزىن جابىرلەنۋشىنىڭ كەيپىندە كورسەتكىسى كەلەدى. وعان تيەسىلى باقىتتى باسقا بىرەۋ يەلەنىپ كەتكەن سىڭايلى كوڭىلدە ءجۇرۋدى قالايدى. الايدا، قۇرانداعى:

وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ

«...سونداي-اق ارالارىڭدا كەشىرىمدىلىكتى ۇمىتپاڭدار...[1]»، -دەگەن ايات اجىراسقان ەرلى-زايىپتىلارعا قاتىستى تۇسكەن. ولاي بولسا، ارالارىن نەكە سياقتى كيەلى بايلانىس ۇستاپ تۇرعان جۇپتار بۇدان كوپ عيبرات الۋى كەرەك ەمەس پە؟

وسىلايشا، مەن ءوزىمنىڭ وتباسىم، جۇبايىممەن ارا-قاتىناسىمىز حاقىندا ويلانىپ كوردىم. ارينە، مەيلىنشە، ارامىزداعى قارىم-قاتىناسقا ءادىل باعا بەرۋگە تىرىستىم. بۇل مەنىڭ يمانىم مەن نامىسىم الدىندا وتە ماڭىزدى. ناتيجەسىندە، جۇبايىمنىڭ سۇيىسپەنشىلىگى مەن ونى جاقسى كورگەننەن الدەقايدا ارتىق ەكەنىن ەرىكسىز مويىنداۋعا تۋرا كەلدى. ويتكەنى، كيىم-كەشەگىم، اس-سۋىمنان باستاپ، جۇمىسقا كوتەرىڭكى كوڭىل-كۇيدە شىعۋىما، كەشكە جايدارى بوپ كۇندىزگى شارشاعانىمدى ۇمىتۋىم ءۇشىن قۇراق بوپ ۇشىپ-قونىپ جۇرەدى ەكەن. ءتىپتى، اراداعى ۇساق-تۇيەك ۇرىستىڭ ءوزى مەنىڭ دۇرىس تاماقتانۋىم، ۋاقىتىلى ۇيىقتاۋىم ءۇشىن بولادى ەكەن. ىشتەي ريزا بوپ قالدىم. كەيدە، جوسپارلارىمدى مۇقيات تىڭداپ، ۇتىمدى ۇسىنىستار دا ايتادى ەكەن. ۇسىنىستارىنىڭ جاقسى ەكەنىن ايەلىمە ايتپاسام دا، پايداسىن كورىپ ءجۇرمىن.

ال، ءۇي شارۋاسى مەن بالا-شاعا كۇتىمى جايلى وزدەرىڭىز دە بىلەسىزدەر. توركىندەپ كەتىپ ءبىر كۇن ۇيدە بولماسا، ءۇي ىشىندە شۇلىق تۇرماق، ءوزىڭدى جوعالتىپ الا جازدايسىڭ. بالالاردىڭ ساباعىن تەكسەرەمىن دەپ ءبىرشاما جۇيكەمدى جۇقارتتىم. قانىم قارايىپ، ماڭدايىنان ءسۇيىپ جۇرگەن بالامدى ۇرا جازدادىم. ال، شەشەلەرى بولسا، كۇندە ءۇن-تۇنسىز (كەيدە ايقاي-شۋمەن) ساباقتارىن وقىتىپ جاتادى. ونىڭ ناتيجەسىن اتا-انالار جينالىسىنا بارعان مەن كورىپ كەلەمىن. بار ماقتاۋدى ءوزىم ەستىپ كەلەمىن.

سونىمەن قاتار، كەيدە قۇربىلارى اراسىندا كۇيەۋگە قۇرمەت كورسەتۋ، قولداۋ ءبىلدىرۋ سياقتى اڭگىمەلەر قوزعاپ جۇرگەنىن قۇلاعىم شالىپ قالادى. مىنە، وسىدان كەيىن ءوز ار-وجدانىم الدىندا ءوزىم تاڭداپ العان ايەلىمە نارازى بولۋىم پەندەشىلىك ەكەنىن ءتۇسىندىم. مۇندايدى پايعامبارىمىز (ﷺ) قۇپتامايتىنىن دا ىشتەي ءبىلىپ تۇرمىن. ەندەشە، دوستار، «تازى اشۋىن تىرنادان الىپتى» دەگەندەي، بولعانعا دا، بولماعانعا دا ايەلدى كىنالاي بەرۋدى قويۋ كەرەك. بارىمىزدى باعالايىق.

 دەرەككوز: nurgasyr.kz 

اۆتورى: مۇسا ەرباتىر  

[1]"باقارا سۇرەسى"، 237-ايات