ماركەستىڭ اڭگىمەلەر جيناعىن كۇنى كەشە وقىپ ءبىتىپ ەم. "جوعالعان ۋاقىتتىڭ تەڭىزى"، "سۋعا كەتىپ ولگەن ەڭ سۇلۋ ادام"، "سەنبىدەن كەيىنگى كۇن"... بىرىنەن ءبىرى وتەدى. "قۋراعان جاپىراقتارى"، "پولكوۆنيككە ەشكىمدە حات جاباپتىسى" بولەك. "ءجۇز جىلدىق جالعىزدىقتى" قايتا وقىعىم كەلىپ ءجۇر. ءبىراق نەگە وقيمىن دەپ قويام تاعى. كەشە عانا تۇيسىگىمدە: "ءالى ءتىرى ءجۇر مە؟ نەگە ولمەيدى؟!" دەگەن اسىلىعى باسىم ساۋال پايدا بولىپ ەدى. ەندى، مىنە... قوش بول، جالعىزدىق!
