باستاۋىن سان مىڭداعان عاسىرلاردان الاتىن، بۇگىندە ەلىمىزدىڭ باتىس وڭىرىندە ساقتالىپ قالعان ءداستۇر. شارتتى تۇردە ناۋرىزدىڭ 14ء-ى «كورىسۋ كۇنى» (كەيدە «قاۋىشۋ كۇنى) دەپ اتالادى. ال حالىق اراسىندا ناۋرىز مەيرامىن قارسى الۋ وسى كۇننەن باستالادى.

بۇل كۇنى اۋىل تۇرعىندارى ەرتە تۇرىپ، ەلەڭ-الاڭنان جاسى ۇلكەن ادامدارعا سالەم بەرەدى. كورشى-قولاڭ بىر-بىرىنە «جاسىڭ قۇتتى بولسىن!»، «جاسىڭا جاس قوسىلىپ، عۇمىرىڭ ۇزاق بولعاي!» دەپ تىلەك ايتادى. كورىسۋ كۇنى بۇرىنعى وكپە-رەنىش كەشىرىلىپ، ارازدىق ۇمىتىلادى.
 
كورىسۋ — تەك ادامداردىڭ بىر-بىرىنە امانداسىپ، جاقسىلىق تىلەيتىن، بىر-بىرىمەن قاۋىشاتىن مەرەكەسى عانا ەمەس، سونداي-اق جاسى ۇلكەندەرگە ىزەت كورسەتىپ، ءىلتيپات بىلدىرەتىن كۇن. ويتكەنى كورىسۋ سالتى ءبىر كۇنمەن شەكتەلىپ قالمايدى، ناۋرىز بويى جالعاسا بەرەدى.