"سىندىم. ءبىر كورگەننەن. ءجۇرىسىن ايتساڭشى. اناۋ مۋلتفيلم كەيىپكەرلەرىندەي... تاماق يىسىنە ەلىتىپ، اۋادا قالىقتايتىن... ەردىم دە قويدىم سوڭىنان. ەرىكسىز. الدەبىر سيقىر اياقتارىمدى باعىندىرىپ، تەك العا، ونىڭ سوڭىنان باستاپ كەلەدى. ونىڭ اۆتوبۋستان تۇسكەنى سول ەدى، ايالداماما ءالى ءبىراز بار بولسا دا، ءوزىمنىڭ قالاي ءتۇسىپ قالعانىمدى بىلمەي قالدىم. ءتىپتى جول اقىسىن تولەپ-تولەمەگەنىم ەسىمدە جوق.

تىق-تىق ەتكەن وكشەسىمەن جۇرەگىمە ءبىز قاداپ جاتقانداي! جۇرەك شىركىنىڭ شىم-شىم ەتىپ قويادى. جۇپارىن ايتساڭشى! پاح، شىركىن! جاڭا تۋىلعان بالانىڭ يىسىنەن بەتەر! تولقىندانىپ كەلگەن قويۋ قارا شاشتارى باس سۇيەگىنە جاسىرىنعان اقىلىنىڭ قورعانى ىسپەتتى. البەتتە، مۇنداي "عاجاپتىڭ" اقىماق بولۋى مۇمكىن ەمەس قوي! كۇنگە شاعىلىسقان ۇزىن شاشتارى ءتىپتى دە سۇلۋلاندىرىپ جىبەرگەندەي ونى. قىپشا بەلىنەن قىسىپ ۇستاپ، كوتەرىپ الىپ، اينالدىرىپ-اينالدىرىپ، اپپاق ماڭدايىنان ءسۇيىپ السا شىركىننىڭ! ءجۇزىن ءالى كورمەسەم دە، بالتىرىنىڭ  تۇسىنەن اققۇبا قىز ەكەنىن اڭعارىپ كەلەمىن. بىرەسە العا، بىرەسە ارتقا لاقتىرىپ كەلە جاتقان قولدارىن ايتساڭشى! اپپاق قاۋىرسىنى ۇلپىلدەگەن اققۋدىڭ قاناتىنداي! سۇيرىكتەي ساۋساقتارى مىنا مەنىڭ ۇيپا-تۇيپا بوپ ءسال مايلانعان شاشىمنان سالالاپ تاراسا، شىركىن... مەن ۇزىننان ءتۇسىپ، اياقتى ايقاستىرىپ، باسىمدى ونىڭ الدىنا قويىپ، كوك شوپتە جايعاسا كەتكەن كەزدە... سول كەزدە كۇن شاعىلىستىرعان كوزدەرىمدى جىپىلىقتاتىپ، قولىممەن كوزىمدى كولەگەيلەگەندە، ول اپپاق قولىمەن مەنىڭ ءجۇزىمدى كۇننەن قىزعانىپ، جاسىرا قويادى. سوندا... سوندا... مەن ونىڭ ءموپ-مولدىر جانارىمەن جانارىمدى ءتۇيىستىرىپ، ءسۇيسىنىپ، وعان تامسانىپ قارااا-اپ جاتام دا قويامىن... ءتۇف، قيالعا بەرىلىپ مەن دە ءبىر!

بويى مەنىمەن شامالاس ەكەن. كەيىن بالالارىمىز دا سۇڭعاق بويلى، تالدىرماش، اپپاق، سۇپ-سۇيكىمدى بولادى-اۋ، شاماسى. "شىر" ەتكەن تەلەفونىن سومكەسىنەن العانىنىڭ ءوزى ءبىر... ءبىر كەرەمەت ءسات دەرسىڭ! سۋرەتشىلەر وسى ءساتتى كورسە، ءسوزسىز الەمدى تاڭ قالدىرىپ، تامساندىرعان عاجاپ تۋىندى دۇنيەگە كەلەر ەدى! ال اقىن، جازۋشىلار كورسە، ادەبيەتتە ويىپ ورىن الار، ۇرپاقتان-ۇرپاققا قالار عاجايىپ سۇرۋلىقتىڭ سيمۆولى ىسپەتتى كەرەمەت ءبىر شىعارما دۇنيەگە كەلەر ەدى-اۋ! مۇنداي عاجاپتى كورىپ، سوڭىنان ەرىپ كەلە جاتقان مەن دە باقىتتىمىن ءدال وسى شاق! داۋىسىن ايتساڭشى! ءار ءسوزىن باپتاپ، بايىپپەن، ارعى بەتتىڭ ءسوزىن تىڭداپ سويلەگەن سوزدەرىن ايتساڭشى! نە ايتىپ جاتقانىن ۇقپاسام دا، سويلەگەنىنىڭ ءوزى قۇددى اۋەن دەرسىڭ! كۇلكىسىن-اي، كۇلكىسىن! تاۋ بۇلاعىنىڭ سىڭعىرى جەردە قالار! قۇددى كومەيىنەن لاعىل مونشاقتار ءۇزىلىپ جاتقانداي! قۇلاقتىڭ قۇرىشىن قاندىرىپ، ەرىكسىز ەزۋىڭە الدەبىر شاتتىق سىيلايدى-اۋ!

قۇيىپ قويعانداي دەنە ءپىشىمىن ايقىن كورسەتىپ تۇرعان كەلتە كويلەگى ءتىپتى دە جاراسىپ تۇر! ءدال وسى جانعا ارناپ تىگىلگەندەي! كويلەگىنىڭ ءتۇسى دە ەشبىر تۇسكە ۇقسامايدى! مەن مۇنداي ءتۇس بارىن ءبىلدىم بە دەسەڭشى؟! وكشەسىن جەرگە تيگىزبەي تۇرعان بيىك ءتۇپليى وزىنە عانا جاراساتىن، وزىندە عانا بار، وزىنە عانا لايىق سۇلۋلىقتىڭ وزگەلەردەن ۇستەم ەكەنىن، وزگەلەردەن ەرەك، دارا ەكەنىنەن حابار بەرىپ، وزىنە جاراسىمدى تاككاپارلىقتى ءون بويىنا جۇپ ەتىپ تۇرعانداي! وسىعان دەيىنگى مەن كورگەن سۇلۋلىق اتاۋلىنىڭ ءبارىن تارك ەتىپ، ءدال ءقازىر ول "ءيا" دەسە، قالعان عۇمىرىمدى وسى سۇلۋلىقتى تامسانۋعا ارناپ، سوڭعى دەمىم تاۋسىلعانشا وسى جاننىڭ كىرپىگىمەن بىرگە ويانىپ، بىرگە جۇمىلار ەدىم! دەمىمەن تىنىستاپ، جۇرەك ءلۇپىلىن سانار ەدىم! ادەتتە ايتىلا سالاتىن "ءيا" دەگەن ەكى ءارىپتىڭ جۇگى اۋىرلاپ، توننالاپ تۇرعانى-اي! تەك سوڭىنان ەرىپ كەلە جاتقان مىنا مەن وسىنداي عاجاپ كۇيگە ءتۇسىپ، ەس-اقىلىمنان ايىرىلسام، قۇداي اقى، جۇزبە-جۇز كورسەم، ءتىپتى ءتىلىم بايلانىپ قالار، ءا؟! بۇل عاجاپ جاننىڭ ءجۇزىن كورسەم، جۇرەگىم شىداي الار ما ەكەن؟ ەشقاشان ءجۇزىن كورسەتپەي، وسىلاي سوڭىنان ەرىپ جۇرە بەرسەم دە مەيلى ماعان... تەك جوعالتىپ الماسام ەكەن كوز ۇشىنان... شىركىن، مەندەگى بارىن الىپ، تەك وسى جاندى ماعان سىيعا تارتسا، بولمىسىمەن، جۇرەگىمەن قوسا...

ە، مەن ءوستىپ سوڭىنان ەرىپ قانا كەلە جاتقانىمدا، وزگە بىرەۋ باتىلدىق تانىتىپ قويار. مۇنىم جاراماس! تاۋەكەل دەپ، جاياۋ جولدا قاتارلاسىپ، ءجۇزىن كورىپ، سىرىن ءبىلىپ، كەۋدەدەن اتىلىپ شىعايىن دەپ تۇرعان مىناۋ جۇرەكتى جۇرەگىمەن تانىستىرايىن... "- دەپ ىشتەي ءوزىن جەگىدەي جەپ، "سۇلۋدىڭ" سوڭىنان ەرىپ، ەسى كەتىپ عاشىق بولىپ كەلە جاتقان جاس جىگىت عاجاپ جانعا قاتارلاسىپ، كوزىنە كوزى تۇسكەنى سول ەدى، بىرەۋ توبەسىنەن شەلەكتەپ مۇزداي سۋ قۇيىپ جىبەرگەندەي ءون بويى ءدىر ەتىپ، اياقتارى العا قاراي قالاي جىلدام جۇگىرىپ كەتكەنىن بايقاماي قالدى...

وزىنە ءبىرتۇرلى قاراپ، اسىعا-اپتىعىپ العا قاراي وزا «شاۋىپ» كەتكەن جىگىتتى تۇسىنبەگەن 55-60 جاس شامالاس "اجە" يىعىن قيقاڭ ەتكىزىپ، تەلەفوننىڭ ار جاعىنداعى جاعى تالماعان قۇربىسىمەن ءمانسىز اڭگىمەسىن جالعاستىرا بەردى...

 ماقپال سەمباي