جۋىردا اقپارات قۇرالدارىندا جۇڭگو كاسىپكەرىنىڭ ءوزىنىڭ تۋعان اۋىلىندا ەسكى ۇيلەردىڭ ورنىنا جاڭا باسپانا تۇرعىزىپ، اۋىلداستارىنىڭ ريزاشىلىعىنا بولەنگەنى تۋرالى جاڭالىق تارادى. وسى جاڭالىق جاريالانعان سايتتىڭ بىرىنە ءبىر وقىرمان «بۇل سياقتى بۇكىل اۋىلعا جاقسىلىق جاساۋ دەگەن ءبىزدىڭ وليگارحتاردىڭ تۇسىنە قورقىنىشتى وقيعا بوپ كىرەتىن شىعار» دەپ جازىپتى ورىسشا. اتالمىش جاڭالىقتى وقىپ وتىرىپ، مەنىڭ ەسىمە مىنانداي وقيعا ءتۇستى. 

مەنىڭ دە كوكەم الگى قىتايلىق كاسىپكەر سياقتى وليگارح. ءبىراق ۇيىنە جان جولاتپايدى. بالا-شاعاسىنىڭ تۋعان كۇنىنە دە ەشكىمدى شاقىرماي، وزدەرى جەكە وتىرىپ جاسايدى. 2000 جىلداردىڭ ورتاسى ەدى. ۇيالى تەلەفوندار قوعامعا ەندى ەنە باستاعان. مەنىڭ ۇيالى تەلەفونىم جوق بولاتىن. الۋعا اسىقپاعانمىن دا. «وقۋىمدى ءبىتىرىپ، قىزمەتكە ورنالاسقان سوڭ الارمىن» دەپ ويلايتىنمىن.

بىردە الگى كوكەمنىڭ ايەلى مەنى ۇيىنە شاقىردى: «تەز كەل. ساعان سىيلىعىمىز بار» دەپ. «ومىرىندە ەشكىمگە  ەشنارسە بەرىپ كورمەگەن ەدى. ماعان قالاي عانا سىيلىق جاساماق؟» دەپ ويلادىم. ءبىراق كوڭىلىمە ەش كۇدىك الماستان ۇيىنە باردىم. ەسىكتى اشقان جەڭگەمىز «مىنە ساعان ۇيالى تەلەفون، اعاڭ سىيلاپ وتىر» دەدى. جالپى ءوزىم تەحنيكا، اكسسەسۋار اتاۋلىعا اسا قۇمار ەمەسپىن. حال-جاعدايدى سۇراسقان سوڭ بەرگەن زاتىن سەلقوس تۇردە سومكەمە سالدىم دا شىعىپ كەتتىم. (ولار ۇيىندە ۇزاق بوگەلۋدى ۇناتپايتىن).

ويىمدا دانەڭە جوق ءوز ۇيىمە كەلىپ، «ۇيالى تەلەفون» دەپ بەرگەن قوراپشانى شكاپقا سالا سالدىم. اڭقاۋلىعىم با، نەگە ەكەنى اشىپ قاراماپپىن دا. سودان ءبىر كۇن وتكەندە  جەڭگەم حابارلاستى ۇيگە. «سەن كەشەگى «سوتكانى» بىرەۋگە ساتىپ جىبەرگەن جوقسىڭ با؟» اڭ-تاڭ بوعان مەن «جوق، قورابىن اشىپ تا قارامادىم ءالى» دەپ شىنىمدى ايتتىم.

كوكەم بارلىق ماسەلەنى جەڭگەمىز ارقىلى شەشەتىن. سول كۇنى ءتۇس اۋا جەڭگەم تاعى حابارلاستى: «سوتكانى» ساتىپ جىبەرمەدىڭ بە؟ سموتري، ساتساڭ دۇرىس بولمايدى». سونشالىقتى التىننان جاسالعان تەلەفون با ەدى، شىنىمەن دە قارايىنشى دەپ، قوراپتى اشتىم. سول كەزدەگى 1000 تەڭگەلىك ارزان ماركالى تەلەفون ەكەن. ول كەزدە جۇرت «نوكيونىڭ» جاڭا مودەلىن الىپ جاتقان.  

سودان تاعى ءبىر كۇن وتكەندە جەڭگەمىز حابارلاسىپ، «ءبىز بەرگەن «سوتكانى» ەشكىمگە بەرمە» دەدى قايتادان. «مەن ونى ءالى پايدالانبادىم دا. ماعان ءدال ءقازىر قاجەتى بولىپ تۇرعان جوق. نەگە سۇراي بەرەسىز؟» دەدىم. جەڭگەم، «ول ايجاننىڭ (3 سىنىپتا وقيتىن كىشى قىزى) ەسكى «سوتكاسى». ءبىز وعان جاڭاسىن اپەردىك. بوسقا تاستاعانشا بىرەۋگە سىيلاۋدى ۇيعاردىق. كوكەڭ «بوتەن بىرەۋگە بەرگەنشە تۋىسىمىز عوي، ساعان بەر» دەدى.

ءسويتىپ جەڭگەم ماعان ءبىر اپتا بويى كۇن سايىن حابارلاسىپ، ايجاننىڭ ەسكى «سوتكاسىن» ەشكىمگە بەرۋگە بولمايتىنىن ايتىپ، ابدەن ىعىرىمدى شىعاردى. ءتىپتى، سىزگە وتىرىك، ماعان شىن، «كوكەڭ سول «سوتكانى» سەن بىرەۋگە بەرىپ قويا ما دەپ، تۇندە ۇيىقتاي الماي ءجۇر، راس ايتام. ءتۇن ورتاسىندا تۇرىپ الادى دا، «الگى سوتكانى اناۋ ساتىپ جىبەرگەن جوق پا؟ ءبىلشى» دەيدى. سوندىقتان كۇندە سۇراپ جۇرگەنىم» دەدى. 

 بۇل اۋلەتتىڭ ساراڭدىعىن بۇرىننان بىلەتىنمىن، ءبىراق مول دۇنيەگە بەلشەسىنەن باتىپ جاتقان كوكەمنىڭ قىزىنىڭ ەسكى زاتىن سونشالىقتى بۇلداعانىنا تاڭ قالدىم، راسىمەن. نالىدىم دا.

«مەن سىزدەن ەشنارسە سۇرامادىم عوي. شاقىرىپ قولىما ۇستاتقان ءوزىڭىز. قىزىڭىزدىڭ ەسكى زاتى ەكەنىن بىلگەندە المايتىن ەدىم عوي. مەن جوعارى وقۋ ورنىن ءبىتىرىپ جاتقان بىلدەي ءبىر مامانمىن. مەنى كىم دەپ تۇرسىز؟» دەپ، اشۋىمدى جاسىرمادىم، «سوتكاسىن» وزىنە قايتارىپ تۇرىپ.

سودان كەيىن مەن بۇل ۇيمەن مۇلدەم قاتىسپايتىن بولدىم. جەڭگەمىز ەل ءبىر بولكە نانىن ارەڭ تاۋىپ جۇرگەن 90 جىلدارى شەت ەلدىڭ شيپاجايلارىنان شىقپاۋشى ەدى. ءقازىر دە ايداعى وتىز كۇننىڭ جيىرماسىن الىستاعى تەڭىز جاعالاۋلارىندا وتكىزەدى. ەل ءبىر كولىك الۋ ءۇشىن جىلداپ اقشا جيناسا كوكەمنىڭ ايەلى ون بەس كۇن سايىن اۋىستىرادى اۆتوكولىگىن. بىرەۋگە وتىرىك، ال كوزىمەن كورگەن جانعا شىن.   

ءيا، وليگارحتار تۋرالى جاڭالىق ەستىسەم، ەسىمە الگى ەسكى «سوتكا» تۇسەدى.

ايعانىم،

الماتى