توتەننەن تۋعان ناستە ەمەس، ورايى كەلگەن ۇلى ءدۇبىر توي. قازاق حاندىعىنىڭ مەرەيتويى.

ايتارى جوق، پرەزيدەنتتىڭ «قازاق حاندىعىنىڭ 550-جىلدىعىن مەرەكەلەۋ تۋرالى» ءۋالى ءسوزى ءبارىمىزدىڭ كوڭىلىمىزدەن شىقتى. ءبىراق، وسى ماڭىزدى ماسەلەنى تالقىلاۋ كەزىندە، ءوزىمىز دە اڭعارماي، كەرەعار وي، پىكىر قايشىلىقتارىن جىبەرىپ الىپ جاتىرمىز.  ەكى-ۇش كۇننەن بەرى اقپارات قۇرالدارىندا، الەۋمەتتىك جەلىدە بارلىعىمىز جابىلىپ، مۇنى «قازاق مەملەكەتىنە – 550 جىل» دەپ جارنامالاي باستادىق. انىعىندا، «قازاق مەملەكەتىنە – 550 جىل» ەمەس، «قازاق حاندىعىنا – 550 جىل» بولسا كەرەك.  ارينە، قازىرگى جاعدايدا قازاق حاندىعىنىڭ 550-جىلدىعىن ماعىنالى، ماڭىزدى ىس-ارەكەتپەن اتاپ ءوتىپ الساق تا – ۇلكەن ولجا. ءبىراق، حالقىمىز ءۇشىن دە، كەلەشەك جاس ۇرپاق ءۇشىن دە، ىشكى-سىرتقى دوس-دۇشپان ءۇشىن دە بۇل تويدىڭ «ءاتى-جونىن، ءمان-ماعىناسىن» جىلىكتەپ، انىقتاپ، اشىپ بەرگەن دۇرىس.  ال، قازاقتىڭ جەرىندەگى وركەنيەتتەردىڭ، مەملەكەتتەردىڭ، ۇلت-ۇلىستاردىڭ تاريحى، وسى ءبىر جازيرا دالاداي، مىڭداعان جىلداردىڭ ونە بويىنا سوزىلىپ جاتىر. ول وركەنيەتتەر مەن مەملەكەتتەردىڭ مەرەيتويىن دا سات-ساتىمەن اتاپ وتەرمىز. 

سوندىقتان، ساق بولايىق. ولاي بولماسا، مەملەكەتتىگىمىزدىڭ تاريحىن «بەس-اق عاسىرعا سىيعىزىپ جىبەرىپ»، تاعى دا تاعدىردىڭ تالكەگىنە، تاريحتىڭ تۇزاعىنا ءوزىمىز بارىپ تۇسەرىمىز كادىك.