مەن ورازادامىن
ورازا – (جاماندىقتان ساقتايتىن) قاقپا
حاديستەن
ورازا تۇتام، اسىعا كۇتكەم بۇل ايدى،
رامازاننىڭ ءار كۇنى نۇرلى، شىرايلى.
ارىلام ەندى پەندەلىكتەردەن بويداعى،
تازارتام، قۋام قانداعى-سايتان كۇنا-ويدى.
تارتىنام استان، تۇزەلەم بەيپىل سوزدەن دە،
تيىلام ءجونسىز سۇقتانا قارار سۇق كوزدەن دە.
قۇلشىلىق جاساپ جينايمىن ساۋاپ-سىباعا،
قورعانىشىم سول قيامەتتەگى –بەزبەندە.
سىرت بەرەم عايبات، وسەك-اياڭنان، حارامنان،
قاسىما ەندى جۋىسا المايدى قاراۋ جان.
بەس ۋاقىت ناماز، اللادان مەدەت تىلەيمىن،
شاپاعاتىمەن بەرگەي دەپ اللام، ادالدان.
بارعا دا جوققا سابىر ەتەمىن، شۇكىر دەپ،
ەرنەۋدەن اسار مەيىرىم-سەزىم شۇپىلدەپ.
يماننان قورعان سوعامىن، جۋىپ كۇنامدى،
كوڭىلدىڭ شۇرىق-تەسىك جەرلەرىن بۇتىندەپ.
اعايىندارعا اشامىن قۇشاق جات بولعان،
(ءوزىمدى-وزىم تەجەيمىن ءىشى كەك تولعان).
اللادان تىلەپ اماندىق، سوسىن ءتاۋبا ەتەم،
جۇزدەرىن كورىپ مارقايعان ءارى شاتتانعان.
بوزالا تاڭنان ويانام، ءسارى ىشۋگە،
اپپاق ءبىر الەم كورەگەنىم كىلەڭ تۇسىمدە.
ورازا تۇتام، توزەم اشتىققا، شولگە دە،
بار مەنەن جوقتىڭ ءقادىرىن بىلە تۇسۋگە.
ورازا تۇتام، نىعمەتى ءۇشىن اللانىڭ،
جاراتقان يەم، قۋات بەر، كۇش بەر، قولداعىن.
بەس كۇندىك ءپاني وتە دە شىعار قاس-قاعىم،
ماڭگىلىك دەيتىن مەكەنگە بارار جولدامىن.
جاقسىلىق تىلەپ جولىققان جاننىڭ بارىنە،
مۇساپىرلەردى دەمەيمىن قاراپ الىمە.
ورازا تۇتام، اللادان تىلەك تىلەيمىن،
ءناسىپ قىلعاي دەپ اق جولىن جۇرتتىڭ بارىنە.
تىرلىكتىڭ ءورى، ەڭىسى بولار، قياسى،
پەندەڭنىڭ از با ءپاني دە جاسار كۇناسى.
ورازا تۇتام، اسىلىق ەتپەۋ ءۇشىن دە،
اللانىڭ بەرگەن نىعمەتى، عاجاپ سىي وسى.
ساۋاپتان جازعاي پەندەڭنىڭ وسى قادامىن،
رامازان بۇل – اللاما تاياۋ بارامىن.
اعايىن، كەيدە اشۋىڭ كەلسە جيا تۇر،
اللا ءۇشىن اۋىز بەكىتكەم، ورازادامىن...
زەكەت تۋرالى جىر نەمەسە اۋقاتتىلارعا ايتىلار ناز
ءالحامدۋللاح ءالىمساقتان مۇسىلمانبىز يماندى،
مال-مۇلىكتەن ارتىق قويعان، يمان-ساۋاپ جيعاندى.
شىن –كوڭىلمەن قۋانتا الساق، مۇڭعا باتقان ءبىر جاندى،
كوڭىلىمىز كوكتەم بولىپ، جۇرەگىمىز نۇرلاندى.
ءالحامدۋللاح مۇسىلمانبىز، پايعامباردىڭ ۇمبەتى،
بۇل جالعانىڭ تۇنەك بولسا، جارىق بولار ءبىر بەتى.
قۇرانىمىز – قولىمىزدا، جولىمىزدا – سۇننەتى،
بەس پارىزى – پەندەسىنە جاراتقاننىڭ نىعمەتى.
قيامەتتىڭ كۇنىنە سەن، ورازا ۇستا، زەكەت بەر،
ناماز وقى، قاجىعا بار، اللام ءوزى جەتەكتەر.
دۇعا جاساپ، تىلەك تىلە، جاراتقانعا جالبارىن،
پەندەلىكتەن بيىك تۇرساڭ، كىدىرتە الماس بوگەتتەر.
مىڭ سان العىس يەمىزگە، مال بىتىرگەن باسىڭا،
ارتىقپىن دەپ وزگەلەردەن، ىسىپ-كەۋىپ تاسىما.
«بار الەمدى ءبىر تارىنىڭ قاۋىزىنا سىيعىزعان»،
ساعان دەگەن پەيىلىنىڭ تۇسكەندىگى وسى دا.
راس بولار، پىسىقتاۋسىڭ، ءوتىمدىسىڭ وزگەدەن،
بىردى-ەكىگە، ەكىنى-تورت جاساي ءبىلدىڭ سوزبەنەن.
تاباندىسىڭ، قۋلىعىڭ بار اڭقاۋدى الداپ كەتەتىن،
اقشا تابۋ قالاي بولسىن، ماقساتىڭ بۇل كوزدەگەن.
ءتورت قۇبىلاڭ تۇگەلدەنگەن، بۇگىنگىنىڭ مىرزاسى،
نار كوتەرمەس اتاق-داڭققا بولەنىپ تۇر ءبىر باسىڭ.
باي بولۋ دا اللا ءىسى، كىم بولعىسى كەلمەيدى،
قيامەتتە تەڭشەر ءبارىن، تارازىلار كىر تاسى.
بايلارعا ارتىق ءبىر نىعمەت – زەكەت بەرۋ پارىزى،
بايلىعىڭدا بار دەيدى اللا، كەدەيلەردىڭ قارىزى.
ءبولىس ارتىق دۇنيەڭنەن، قىرىقتان ءبىر بولىگىن،
اقىرەتتە كەنىش بولىپ قارسىلايدى ءتارىزى.
زەكەتىڭدى مىسكىنگە بەر، جوق-جىتىككە تۇگى جوق،
بورىشكەردىڭ قارىزىن جاپ، ءبىر باسىندا مۇڭى كوپ.
يا بولماسا قۇلدى ازات ەت، قۋانت جەتىم-جەسىردى،
و دۇنيەدە قورعانىڭ سول، قولدار يەڭ قۇدىرەت.
زەكەت بەرسەڭ تازالانار قوراڭداعى مال-مۇلكىڭ،
جومارتتىعىڭ ريزىق بوپ قايتا ورالار ءاربىر كۇن.
پالە-جالا، اۋرۋ-سىرقاۋ، اپاتتاردان ساقتايدى،
امان-ەسەن، ساۋ جۇرگەنىڭ ساۋاپى ءىسىڭ، ول مۇمكىن.
ارىلاسىڭ وزىمشىلدىك، ساراڭدىق جات قىلىقتان،
ءتاۋباڭا كەپ «شۇكىر» دەيسىڭ پەندەلىكپەن ۇمىتقان.
جۇرەگىڭ دە تىنىشتالار، كوڭىلىڭ دە جايلانىپ،
ءبىر عاجايىپ سەزىم باۋرار، جان-دۇنيەڭدى جىلىتقان.
تۇسىنەسىڭ «قولدىڭ كىرىن»، كەتە الماسىن اسىپ تۇك،
بەس پارىزى-جان بايلىعىڭ، ءبىر اللاعا عاشىقتىق،
جاراتقانعا عيبادات قىپ، ادالدان مال جيناساڭ،
ۇرپاعىڭنىڭ – ۇرپاعىنا بۇيىرادى ءناسىپ قىپ...
ءمۇمىن
ەگەر ءمۇمىن بولساڭدار، اللاعا جەنە ونىڭ پايعامبارىنا بوي ۇرىڭدار. «ەنفال» سۇرەسى 1 ايات
سەنەرىم دە ءبىر اللا، سۇيەنەرىم سول تاعى،
ءالحامدۋللا سابىرمەن شۋاقتانار ءار تاڭى.
ەڭكەيگەنگە ەڭكەيەر، شالقايعانعا شالقايار،
تەك اللامنىڭ قاھارى – بۇل پەندەنىڭ قورقارى.
تابىنارىم ءبىر اللا، ماڭگىلىككە قۇلىمىن،
پايعامباردىڭ ۇمبەتى، پەندەسىنىڭ ءبىرىمىن.
بۇل بەس كۇندىك جالعاندا، بەس پارىزىن، سۇننەتىن،
تىرەك ەتكەم جانىما ءابۋ-حانافي ءىلىمىن.
وز-وزىمنەن قىسىلام اعات ادەت-قىلىقتان،
ءبارىن اللام كورىپ تۇر، زاۋ بيىكتەن، ۇمىتپان.
كىر جۋىتپان يمانعا، امالىنا ادالمىن،
الپىس ەكى تامىرعا قان جۇگىرتىپ، جىلىتقان.
اقىرەتكە سەنەمىن، تاعدىرىما «شۇكىر» دەپ،
تاعزىم ەتەم اللاما، جۇرگەنىمە « ءبۇتىن» بوپ.
قۇران وقىپ جول تابام، ايلاسىنان سايتاننىڭ،
باس يەمىن ساجدەمە جۇرەك شىركىن لۇپىلدەپ.
جاراتۋشىسى الەمنىڭ، قۇدىرەتىنە باس ۇرام،
قۇپياسىن بىلسەم دەپ، پەندەلىكپەن اسىعام.
جەتى قات كوك، جۇمىر جەر، مۇز بۇركەنگەن زاڭعارلار،
تەپە-تەڭدىك، شەكسىزدىك، اقىل جەتپەس وسىعان.
عاجايىپقا وسىناۋ «باس اۋىرتقان» سان دانا،
قۇپياسىن ىزدەگەن، شەشە الماعان سوندا دا.
قاسيەتتى قۇراننان اقيقاتىن ۇعىنىپ،
ءلا يللاحا يللالاھ ءمۇمىن بولعان اللاعا.
ءمۇمىن بولعان اللاعا كۇللى ادامزات بالاسى،
ءىبىلىس جولىن تاڭدايدى، پەندەنىڭ كەي «الاسى».
تاڭ اتادى، كەش باتىپ، شۇعىلالى اي، جۇلدىزدار،
اۋىسادى رەتپەن عالامات قوي قاراشى.
قۇدىرەتىمەن اللانىڭ جاراتىلسا پەندەسى،
«قۇدايسىنىپ» كۇن كەشەر كەيبىرەۋلەر نەگە، وسى؟!
اقىرەتتىڭ بولارىن ايتىپ تۇرعان جوق پا اناۋ،
قازىعۇرتتىڭ باسىندا نۇق پايعىمبار كەمەسى.
اقيقاتقا باستايتىن تەمىرقازىق – قۇرانىم،
اماناتقا جان بەرگەن ۇلى اللا – راببىم.
ءدىن – يسلام، ءمۇمينمىن، جاراتقانان سۇرارىم،
ماڭگىلىكتىك مەكەنىم – جاننات بولعاي تۇراعىم.
ناماز
«يمان ساقتاۋعا – قورىقپاس جۇرەك، اينىماس كوڭىل، بوساماس بۋىن كەرەك» اباي
ءجۇر باۋىرىم مەشىتكە، باس ۇرالىق ساجدەگە،
ارىلايىق كۇنادان، پەندەلىگىم از دەمە.
سىن-سىناقتا اقىرعى، قيامەتتەن اپ شىعار،
يمانىنا كامىلدىك، ساۋاپتى ىستەر وزگە دە.
جاسالىق تا قۇلشىلىق، جاقىندالىق اللاعا،
بار عالامدى ۋىستا ۇستاپ تۇرعان سول عانا.
بۇل جالعاندا بەس كۇندىك لاستاندىق، كىرلەدىك،
بەس پارىزدى ورىنداپ، كەلەلىك ءبىز تاۋباعا...
اسىعايىق نامازعا، جاسايىق ءبىز قۇلشىلىق،
اقىرەتتى ويلالىق، الداماسىن تىرشىلىك.
ءقابىرىمىز – تار لاقات، جابىلعاندا ەسىگى،
اھ ۇرمالىق وكىنىپ، جۇرگەنمەن قۇر ءدۇرسىنىپ.
تيىلايىق كۇنادان، قام جاسالىق ەرتەڭگە،
قيا باسساڭ اللانىڭ الداسپانى جەلكەڭدە.
ارسىزدىقتان ادا ەتەر، جانىڭ عاجاپ جاي تابار،
قالقانىڭ دا بۇل ناماز، توزاق وتى – ورتەردە.
كىر-توزاڭنان الاستار، ايىقتىرار دەرتىڭنەن،
رۋحىڭنىڭ ازىعى ول، اداستىرماس سەرتىڭنەن.
اماناتى اللانىڭ كەۋدەڭدەگى جانىڭدى،
تاپسىراردا ءتىلىڭدى كاليماعا كەلتىرگەن.
ريزىعىڭ مولايار، بەرەكە ەنەر ىسىڭە،
عاجاپ عۇمىر كەشەسىڭ كىرمەگەن ءبىر تۇسىڭە.
بار پەندەنى سۇيەسىڭ، تىل-دىلىنە بولمەستەن،
جاراتقاننىڭ قۇلدارىن، جاسى ۇلكەن بە، كىشى مە.
پەرىشتەلەر يىعىڭدا، سايتان قاشار قابارىپ،
الپىس ەكى تامىرىڭ بۇلكىلدەيدى جاڭارىپ.
قۇدىرەتى اللانىڭ، جانىڭ تابار راحات،
بويىڭداعى ۇرەي مەن بەيمازالىق جوعالىپ.
شۇكىر، سابىر، قاناعات، جاقسىلىققا نيەت كەڭ،
بار الەمگە قارايسىڭ ادال، عاشىق جۇرەكپەن.
باس قوياسىڭ ساجدەگە، رۋحتانىپ تۇراسىڭ،
جاراتقاننان قۇتقار دەپ بار قاۋىمدى تۇنەكتەن.
سولاي دوستىم، مەشىتتە بار عالامنىڭ بايلىعى،
پايعامباردىڭ ۇمبەتى، ساپ تۇزەيدى ايبىنى.
ماڭگىلىكتىڭ الدىڭنان شۋاق شاشار اي، نۇرى.
كەڭ قۇشاعىن وزىڭە جاراتقان دا جايدى ۇلى.
ءجۇر باۋىرىم، مەشىتكە، دارەتىڭدى ال، عۇسىلدان،
جاراتقانعا مىڭ العىس، جۇرەككە نۇر ۇسىنعان.
قۇلدارىمىز – اللانىڭ، پايعامباردىڭ – ۇمبەتى،
ءلا ءيلاھا يللاللاھ ... ءالىمساقتان مۇسىلمان...
قاجىلىق
مۇسىلماننىڭ ءبىر پارىزى – قاجىلىق،
پايعامباردان بەرگى ءۋاجىپ – ءاز ۇلىق.
جولعا شىقساڭ مەككە جاقتى بەتكە الىپ،
شاتتانارسىڭ ، شەكسىز ساۋاپ جازىلىپ.
بار تىلەگىڭ قابىل بولار سۇراعان،
ارىلارسىڭ پەندەلىكتەن، كۇنادان.
جاناتتاسىڭ و دۇنيەدە، پانيدە،
جان بولساڭ دا مىڭ شاتاسقان، "قۇلاعان".
يكرامعا ورانارسىڭ تۇيمەسىز،
(شىن مانىندە كەبىن كيگەن كۇيدەسىز).
ۇعىناسىڭ تىرشىلىكتىڭ ءمانىسىن،
كەتەرىڭدى "ۇلدەسىز دە بۇلدەسىز"
ميلليون پەندە ءتىلى باسقا، رەڭى،
بىر-بىرىنە ءىلتيپات-قىپ جۇرەدى.
ءلا يللاحا يلاللاھ دەر، اللا دەر،
ءمىناجاتى، بىردەي تۇما تىلەۋى.
جەتى اينالىپ قاسيەتتى قاعبانى،
تاس اتاسىڭ شايتانعا دا جولداعى.
جان سارايىڭ تازالانار ايناداي،
تىم جۋىقتان سەزىنەسىڭ اللانى.
اللا دەيسىڭ، جانارىڭنان جاس پارلاپ،
تاۋبەڭە كەپ، بوتەن ويلار قاشتى اۋلاق.
زامزامىمەن ءشول باساسىڭ عاجايىپ،
ارافاتتىڭ بيىگىندە اسپانداپ.
تازاراسىڭ، قايتا كەلىپ ومىرگە،
قىلاۋداي كىر قالمايدى بۇل كوڭىلدە.
كەشەگىدەي قورقىنىش جوق، ۇرەي جوق،
جاراتقاننىڭ ءىسى دەيسىڭ ءولىم دە.
اسىعاسىڭ نامازىڭا، ساجدەگە،
قىزىقپايسىڭ بايلىق، ءمانساپ، وزگەگە.
سابىر ەتىپ، شۇكىر دەيسىڭ اللاعا،
تاۋفيك بەر دەپ قانداي قيىن كەزدە دە.
شۇكىر، العا جەتەلەيدى ءاز ءۇمىت،
ساۋاپتى ءىسىڭ وڭ يىعىڭا جازىلىپ.
مەيىرىمى پەندەسىنە اللانىڭ،
مۇسىلماننىڭ ءبىر پارىزى – قاجىلىق.
سەرىكجان قاجي
