قاز داۋىستى قازىبەك پەن الىبەك باتىر ەل ارالاپ كەلە جاتسا، جول بويىندا ءبىر قاريا جولىعادى. قارياعا سالەم بەرىپ، الىبەك باتىر مىناداي ساۋال قويادى:

– ۋا، اقساقال، اۋىل بەرەكەسى قايتسە كەتەدى؟ 
اقساقال ءسال ويلانىپ بىلاي دەيدى:

– اۋىل اقساقالى شالا بولسا، جىگىتتەرى التى اۋىزدى الا بولسا، جاسى ۇلكەنىنە جاسى كىشىسى سەن دەسە، سول اۋىلدىڭ بەرەكەسى كەتەدى. 
سوندا قاز داۋىستى قازىبەك بي تۇرىپ:

– ۋا، قاريا، ال ءۇي بەرەكەسى قايتسە كەتەدى؟ – دەيدى.

– ايەلىڭ قاباعىن ءتۇيىپ كەرىلسە، شاي قۇيىپ بەرۋگە ەرىنسە، ۇلىڭ ۇرىسقا ساي بولسا، كەلىنىڭ كەرىسكە ساي بولسا، قىزىڭ سۋماقاي بولسا، سول ءۇيدىڭ بەرەكەسى كەتەدى، – دەگەن ەكەن قاريا.

– ال اقساقال، نە جاقسى؟ 
اقساقال مۇدىرمەي جاۋاپ بەرىپتى: – اتىڭ جاقسى بولسا – تىرشىلىكتە مىنگەن پىراعىڭ. بالاڭ جاقسى بولسا – جانىپ تۇرعان شىراعىڭ. ايەلىڭ جاقسى بولسا – دوسىڭ جانىڭا جينالىپ، ريزا بولار قوناعىڭ. – ال نە جامان؟ – اتىڭ شابان بولسا – تىرشىلىكتە كورگەن ازابىڭ. بالاڭ جامان بولسا – عۇمىرلىق كورگەن ازابىڭ. ايەلىڭ جامان بولسا – دوسىڭ سەنەن بەزىنىپ، ۇيىڭنەن كەتەر قوناعىڭ، – دەپتى قاريا.