بالتابەك نۇرعالييەۆ: اناسى بار قازاقتىڭ – سارا اپايىم!

/uploads/thumbnail/20180202204025068_small.png

جاس اقىن بالتابەك نۇرعالييەۆ قازاقستاننىڭ ءبىرىنشى حانىمى سارا نازاربايەۆاعا ارناپ ولەڭ جازدى دەپ جازادى Qamshy.kz اقپارات اگەنتتىگى. بۇگىن سارا الپىس قىزىنىڭ تۋعان كۇنى. وسىعان وراي اقىن جىردان شاشۋ شاشىپ، فەيسبۋك پاراقشاسىنا جاريالاعان.

بۇگىنگى تۋعان كۇن يەسى ارداقتى نازاربايەۆا سارا الپىس قىزى اپاتايىما ارنادىم!!!

كەرەمەت پايىمىڭىز – دارا پايىم،
كەرەمەت پايىمىڭىز – دانا پايىم.
تۋعان كۇن قۇتتى بولسىن دەيمىن سىزگە،
اناسى بار قازاقتىڭ – سارا اپايىم!

باسقارىپ بەرەكەلى «بوبەك قورىن»،
سوزدىڭىز كوپ جەتىمگە كومەك قولىن.
پاناسىز بالالارعا پانا بولىپ،
قامقورلاپ، قولدادىڭىز، دەمەپ كوبىن.

ايتامىن اتىڭىزدى ايبىن قىلىپ،
دەدىڭىز: «ادامشىلىق – باي قۇندىلىق».
ۇرپاققا ءسىڭىردىڭىز ۇلاعاتتى،
بار ەلگە جاسادىڭىز قايىرىمدىلىق!

بەردىڭىز بولاشاققا ءتالىم ءماندى،
اپاتاي، اۋەلەيدى ءانىڭ ماڭگى.
زاڭ بابى جەتىمدەردى قورعاۋ جايلى،
ءبىر ءسىزدىڭ ارقاڭىزدا قابىلداندى.

اتا-انا الاقانىن ارمانداپ كەڭ،
زار-مۇڭىن جەتكىزە الماس جالعانعا، اتتەڭ.
جەتىمدەر – تەڭ ەكەن عوي – ۇققان جانعا – 
قاراۋسىز، قامقورلىقسىز قالعان باقپەن.

قالمادى انا دەگەن ارمان بولىپ،
قۋاندى كوپ جەتىمدەر، الدان كورىپ.
نۇر شاشىپ مەيىرىمنەن ءسىز كەلدىڭىز،
باپتاۋسىز قالعان باققا باعبان بولىپ!!!

جەتىمدەر – جاراتقاننىڭ تىلسىم باعى،
عاجايىپ – تالشىبىقتاي قۇلشىنعانى.
اينالماي تاسجۇرەككە، تاسباۋىرعا، 
بارلىعى مەيىرىمنەن سۋسىندادى.

ايتۋعا بورىشتىمىز ايعاقتى ءبىز،
باقشاداي بالالاردى جايناتتىڭىز.
بارلىعىن گۇلدەندىرىپ مەيىرىممەن،
باقىتتىڭ بۇلبۇل قۇسىن سايراتتىڭىز.

ءتاڭىردىڭ تىلسىم باعى – تاستاندىلار،
دەيدى عوي: «قاتتى بولار تاستان بۇلار».
جەردەگى جەتىمدەرمەن بىرگە جىلار،
جىلاتىپ پەرىشتەلەر اسپاندى بار.

اپاتاي، جۇزىڭىزدە – يمانىڭىز،
كوبىنە كەمەل ءومىر سىيلادىڭىز.
جازىلسىن ساۋاپ بولىپ ماڭگىلىككە،
كوز جاسىن جەتىمدەردىڭ تىيعانىڭىز.

وسكەنى، وركەن جايىپ، ارمان-شىبىق،
ەڭبەكتىڭ جاندانعانى الدان شىعىپ.
مەن بىلسەم، انا بولۋ دەگەن ۇعىم – 
كيەلى، قاسيەتتى باعبانشىلىق!

قايدا دا ىزگىلىكتەن ىزدەپ ءۇندى،
دەدىڭىز: «ءۇمىت دەيتىن ۇزبە گۇلدى!».
بار قازاق ب ا ق قارايتىن باعباندىقتا،
السا عوي ءارقاشاندا سىزدەن ۇلگى!

بولمايدى ەشكىمنىڭ دە ءبىر تالاسى،
شىنايى شابىتىمنىڭ شىرقاماسى.
ارداقتى، اسىل تۇلعا – سارا اپايىم 
ءوزىڭىز - ەل اناسى، ۇلت اناسى.

جۇرەكتەن تىلەپ ءجۇرسىز ەل ەسەنىن،
جۇرەكتەن تىلەپ ءجۇرسىز جەر ەسەنىن.
«ءوزىڭدى ءوزىڭ تانى» دەدىڭىز عوي،
ۇرپاقتىڭ ويلاعان سوڭ كەلەشەگىن!

باقىتتىڭ باۋ-باقشاسى بۇرلەۋ ءۇشىن،
شاتتىقتىڭ جەمىستەرى گۇلدەۋ ءۇشىن.
سالدىڭىز «ءۇمىت ۇيلەر» جەتىمدەرگە،
ۇمىتكە بولاشاقتى ۇندەۋ ءۇشىن.

قالعاندا جارىمجاندار تالىپ-سىنىپ،
تارتقاندا باۋ-باقشالار عارىپشىلىك.
بارلىعىن نۇرلى سوزبەن جۇباتتىڭىز،
تۇنەكتى جارىق كۇندەي جارىپ شىعىپ!

جاراتقان جاندى بۇلاي كەڭ ەتە مە؟
بارشانى باستادىڭىز بەرەكەگە.
پەيلىڭىز – پەيلىندەي عوي پەرىشتەنىڭ،
ءومىردى بولەدىڭىز مەرەكەگە.

وي ويلاپ «ءبىر جاراتقان قولداسىن!» دەپ،
وي ويلاپ «تەك جاقسىلىق ورناسىن!» دەپ.
سەنەسىز كەلەشەككە – كەرىم كۇنگە،
كەلەسىز «ءۇمىت گ ۇلى سولماسىن!» دەپ.

نازارىن كۇللى عالام ءتۇرسىن دەيمىن،
باقشالار بال-بۇل جايناپ، كۇلسىن دەيمىن.
الەمدى اناسىنداي الديلەگەن،
مەيىرىم پاديشاسىن ءبىلسىن دەيمىن!

ۇعىنىپ ءالجان اجە وسيەتىن،
ۇعىنىپ ءابىش بابا وسيەتىن.
كەلىن بوپ، كورگەندىلىك كورسەتتىڭىز،
ءسىڭىرىپ تەكتىلىكتىڭ قاسيەتىن!!!

بولمادى جاراتقاننىڭ باعى مۇڭدى،
بولمادى بولاشاقتىڭ تاڭى مۇڭدى.
تەكتىلىك تانىتتىڭىز ءسىز دە لايىم،
العان سوڭ تەكتىلەردىڭ تاعىلىمدى.

بولدىڭىز مەيىرىمدى بۇلاق تۇنىق،
قايىرىم، قامقورلىقتى قۋات قىلىپ.
شىبىقتاي تەربەتىلگەن جەتىمدەردىڭ،
باسىنان سيپادىڭىز، جىلاپ تۇرىپ.

باستارىن مەيىرىمگە ءيدى قازاق،
استارىن باۋ-باقشانىڭ ءتۇيدى قازاق.
جوبالار – «بوبەك قورى»، «ءۇمىت ءۇيى»،
شۋاعىن جۇرەگىمە قۇيدى عاجاپ!

مەيىرىم – اللا بەرگەن عالاماتىم،
بولدىڭىز مەيىرىمدى بالاعا تىم.
قۇرمەتتەپ ءابىش بابا ونەگەسىن،
قۇرمەتتەپ ءالجان اجە اماناتىن!

ءجون بولماس، بىلە تۇرا، ۇندەمەۋىم،
ءجون بولماس، كورە تۇرا، ۇندەمەۋىم.
كۋا بوپ، كوردى بارشا قازاق حالقى،
ءبۇر جارىپ، تالاي باقتىڭ گۇلدەگەنىن.

اپاتاي، ءسىزدىڭ ساۋاپ – سارا ساۋاپ،
بۇگىندە ەڭبەگىڭىز – تاماشا ب ا ق.
ءتۇزۋ قىپ ءوسىردىڭىز كوپ جەتىمدى،
جولىنان قيسىقتىقتىڭ اراشالاپ!

جارالى وسكىندەردى تۇلەتتىڭىز،
تاس ەمەس، بارلىعىن دا گۇل ەتتىڭىز.
ساۋابى جۇلدىزدان كوپ سارا اپايىم،
ءوزىڭىز – گۇلدەي كوركەم جۇرەكتىمىز!

ءبىر سىزگە بار جاقسىنى تىلەك ەتەم،
باقشالار جايقالىپ تۇر، مىنە، بەكەم.
تاستى دا جارىپ شىعار مەيىرىممەن،
گۇل جۇرەك گۇلدىڭ سىرىن بىلەدى ەكەن.

كەرەمەت پايىمىڭىز – دارا پايىم،
كەرەمەت پايىمىڭىز – دانا پايىم.
تۋعان كۇن قۇتتى بولسىن دەيمىن سىزگە،
اناسى بار قازاقتىڭ – سارا اپايىم!

بالتابەك نۇرعالييەۆ بۇعان دەيىن «ءۇرىمى ۇزبەسىنشى ۇستەمدىگىن»، (نازاربايەۆتار اۋلەتىنە ارناۋ)، «انىندەي ابىك اكە ادىلەتتىڭ»، «نەمەرەسى اجەنىڭ ءالجاندايىن»، «دانا قىزى قازاقتىڭ-داريعاسى» اتتى تۋىندىلارىن جاريالاعان. سونىمەن قاتار، ول قازاقستان مونارحيالىق باسقارۋ فورماسىنا كوشۋ كەرەك دەگەن ۇستانىمىمەن الەۋمەتتىك جەلىدە تانىلعان. 

قاتىستى ماقالالار