Shirkin, Sheraǵań! Aıtqysh edi ǵoı. 
Bir kúni Almatyda turatyn bir jaqsy inisine Astanadan arnaıy zerli taqıa alyp kelipti. Ol taqıany ózim de kórdim. Barynsha zerlengen, oıýly taqıa. Tym qymbat turady-aý?! Sol «jaqsy» inisi serilik quryp, sharap iship, qyz qýyp júrip, Sheraǵańnyń kıgizgen qymbat taqıasyn joǵaltyp alypty. «Saýnaǵa baryp, eki qyzdyń ortasynda demalyp edim...» deıdi. Osy jaǵdaıdy aıtqanymda Sheraǵańnyń qylysh qastary qaıshylasyp, tikenek murty tikireıip ketti. Maǵan álginiń telefonyn tershi dedi. Terip berdim. Sondaǵy ilezde sýyryp salyp, kúrkirep turyp aıtqany ǵoı:
– Áı, batyrym!
Kez bolyp eki qyzǵa qapıada,
Ie bola almaı qapsyń ǵoı taqıańa.
Ár jerge taqıa tastap ketetindeı,
Nemene, úıińde taqıa daquıa ma?
Sheraǵańnyń taban astynda aıtqan tapqyr óleńine ishegim qatqansha kúlip em sonda. Sol kúnderdi endi saǵynamyz-aý! Qaıran, Sheraǵam-aı! Jatar jerińiz torqa bolsyn!

Temirǵalı Kópbaı