كۇنى كەشە جاريالاعان “شەتەلدەگى قازاق جاستارىنا ۇندەۋ” ءبىزدىڭ سايتىمىزبەن قاتار، جۇڭگو قازاقتارىنىڭ سايتتارىندا دا ءتۇرلى پىكىر تۋعىزدى. وسىعان وراي، قىتايداعى ءبىر قانداسىمىز ءۇن قوسقان ەكەن، نازارلارىڭىزعا جولدامانىڭ ءماتىنىن ۇسىنىپ وتىرمىز...
مەن 1968-جىلى تۋىلدىم . ول جىلدارى «قىتايداعى مادەنيەت زور توڭكەرىسى» كەزەڭى بولاتىن. بالالىق ءداۋرىمدى اسا جوقشىلىق كەزەڭدە وتكىزدىم. الايدا وقۋعا قاتتى قۇلشىندىمدا، مەكتەپتى ۇزدىك ناتيجەمەن ءبىتىرىپ،1986 جىلى ىلە پەداگوگيكالىق ينستيۋتىنىڭ ساياسات فاكۋلتەتىنە وقۋعا ءتۇسىتىم. ءبىراق بۇل جىلدارى قازاقستان ەلىندە 16 جەلتوقسان ۋاقيعاسى بولعانىن ول كەزدە قايدان بىلەيىن! 1990-جىلى وقۋ ءبىتىرىپ، اۋداندىق تولىق ورتا مەكتەپكە ساياساتتانۋ پانىنەن ساباق بەرەتىن وقىتۋشى بولىپ جۇمىس ىستەي باستادىم. ءبىر جىلدان سوڭ سسسر تاراپ كەتتى. توسىن جاڭالىق ءبىزدى دە ەلەڭ ەتكىزدى. قۋانباعان قازاق بالاسى كەمدە-كەم. «قويشى،قايتەمىز!» دەۋشىلەردە بولدى. كەيبىرەۋ كوشۋدەن قورىقتى، نەگە قورىققانىن كىم ءبىلسىن! مەن قىزۋدا قىرپۋلى شاعىم. قىزمەتىم بار، جاقسى جالاقىم بار. «ول جاققا بارعاندا اتا-انامدى كىم باعادى،قانداي كۇندەر كۇتىپ ءتۇر؟» دەپ ويلادىم. ەلدە ءارى –ءسارى. ازداعان ادامدار كەتىپ جاتتى… 1998-2000 جىلدار ارالىعىندا كوشى-قون جاندانا باستادى . وسى كەزدە كەتۋشىلەر شامالى مولايا باستاعان كەز بولاتىن. ال ول كەزدە مەن قازاقستاندى جامانداۋشىلار قاتارىندا بولدىم. «ول جاقتا شوشقا ەتىن جەي بەرەدى ەكەن، جەرگىلىكتى قازاقتا قازاقى رۋح جوق، بارساڭ ءوزىڭدى توناپ، جانىڭدى الادى ەكەن!» دەدىم. وسى ارالىقتا بالالى-شاعالى بولدىم. قۇداي بەرگەن ءبىر ۇل، ءبىر قىزدى ءوسىرىپ الاڭسىز جاتتىم. كۇندەر ءوتىپ جاتتى.. 2012 جىلعى لوندون وليمپياداسىنان كەيىن مەن قازاقستان جايلى شىنايى اقپاراتتاردى ىزدەستىرە باستادىم. وليمپيادا كەزىندەگى جەتىستىكتەر مەنىڭ ويىمدى سەرپىلتتى. قازاقستان ەلىنە قونىس اۋدارۋدى ويلاستىرا باستادىم. ۇلىم تولىق ورتا ، قىزىم ورتالاۋ جىلدىقتا «قوس ءتىلدى» مەكتەپتە وقيدى. مەنىڭ قاسىرەتىم دە، وكىنشىم دە 2014 جىلى قىرىمعا رەسەي اسكەرىن كىرگىزگەننەن كەيىن باستالدى. ءبىر جىل بۇرىن عانا ءبۇتىن ەلدىڭ بولشەكتەنۋى وتە وڭاي ەكەن. قازاقستان ەلىنە تونگەن ءقاۋىپ مەنى مازالاعاندا مەن قازاقستانعا جۇرەگىم بايلانعانىن ءبىراق ءبىلدىم. باسقا قونعان ب ا ق باعالاعاندا عانا ۇزاق تۇراتىنىن تانىپ جەتتىم. مەن كەش قالعانىمدى سەزدىم. قاتتى وكىندىم. مەن: «23 جىل نە ءبىتىرىپ ءجۇردىم؟ مەن ساتقىنمىن، مەن وپاسىزبىن، مەن اقشاعا بولا، جاقسى،تىنىش تۇرمىسقا بولا 23 جىلدىق ءومىرىمدى ىسىراپ ەتكەن ەسسىزدىگىمدى ەندى قالاي تولتىرامىن؟» دەپ ارپالىستىم. ءيا، «ەشتەن كەش جاقسى» دەگەنعوي. مەن قازاقستان ەلىنەن شاقىرتۋىمدى الدىرىپ،اۋدارتىپ، بارلىق قۇجات جۇمىستارىمدى ءبىتىرىپ، ءقازىر ۆيزا اشقىزۋ جۇمىستارىمەن ءجۇرمىن. قازاقستان ەلىندەگى تانىسىم « اقشانىڭ قۇلاعىن كورسەتسەڭ، ازاماتتىقتىڭ دا قۇلاعى كورىنەدى» دەگەن ءۇمىت پەن حاباردى جىلتىڭ ەتكىزدى… نە بولسادا بارا كورەيىن، ءارقاشان اللادان تىلەرىم: مەنىڭ قاتەلىگىم مەن وكىنىشىمدى باسقا ءبىر پەندەگە، باسقا ءبىر قازاققا بەرە كورمە!- دەپ تىلەپ كەلەمىن…
kultegin