جەتپىس جاسقا كەلەمىن بە، كەلمەيمىن بە،

بىلمەيمىن،

بىلەتىنىم، ايتەۋىر مەن تاپ ازىرگە ولمەيمىن.

نۇرسۇلتان ءجۇر «ەتەمىن – دەپ، – قازاق جەرىن قازاقسىز!»

ەجەلگى جاۋ ەل بولماسىن قالايىنشا كورمەيمىن؟!

اتا جاۋىم –

ءابجىلانداي،

«سول» ەكەن عوي،

كوز جەتتى!

بولاشاعىن قازاعىمنىڭ قازاقتارعا جەرلەتتى!

بار الەمنىڭ قۇزعىندارىن جەرىمىزگە قوندىرىپ،

شوقىعانعا – قازىنامىز، ۇستاعانعا – جەر كەتتى.

اۋەل باستان جالاڭاشتاپ، قازاقتىڭ كەڭ دالاسىن،

تورعايدايىن توزدىردى عوي،

قازاعىمنىڭ بالاسىن!

اتامەكەن جەرىمىزدىڭ كىندىگىنە جارماسىپ،

سالىپ جاتىر اقمولادا، مولا ۇستىنە – مولاسىن...

جىگەرلەرىن جىگىتتەردىڭ جەتەسىنەن قايىرىپ،

تۋرا جولدان بۇراڭ جولعا سالعانىندا تايدىرىپ –

ون ميلليون قازاقتاردىڭ «قونتايشىسى» ءبىر «قالماق»،

مالشا ورگىزدى ءبىر شىبىقپەن، بار قازاقتى جايدىرىپ.

ايداھاردىڭ ارانىنا ارانداتىپ ۇلتىمدى،

تۇزداي قۇرتىپ جىبەرۋدىڭ تاپتى امالىن ۇتىمدى.

اتار تاڭدى اسىقتىرىپ، نەمەنەگە قۇلشىندىق؟

شىعار دەگەن كۇنىم مەنىڭ، شىقپاي جاتىپ، تۇتىلدى.

قۇلىنىمدى باۋىزداۋعا اجداھا ەلىنە ايداپ،

قىزدارىم دا قىتايعا كۇڭ بولماق، سورى قايناپ.

جەرىڭ تايىپ تابانىڭنان،

كوك تۋىڭ جىعىلعاندا –

قازاعىم-اۋ!

قاي ەلگە قاڭعىرماقسىڭ «ەلىم-ايلاپ»؟!

قۋانىش مۇقتاي

28.05.16 جىل