ەربولات بەدەلحان ارزان بەدەل جيناۋ ءۇشىن ادەيى ىستەي مە، ايتەۋىر كەيىنگى كەزدەرى ءتىلىن تيا الماي ءجۇر. «91» دەگەن توپ قۇرىپ، جاپ-جاس جەتكىنشەكتەردىڭ بەتىن بوياپ ساحناعا شىعارىپ، جۇرتتىڭ جۇرەگىن اينىتتى. يمەندىرەمىز جۇرگەندە، ەسى دۇرىس كورەرمەندى وزدەرىنەن جيرەندىرىپ الدى. سولاي بولماعى دا ءلازىم. ويتكەنى، ونداي كەيىپ قازاقتىڭ بولمىسىنا جات. بۇرىنعى بابالارىمىز ءتىرى بولسا، ولاردى قامشىنىڭ استىنا الىپ، ەركەك ەكەندەرىن ەستەرىنە سالىپ قويار ەدى. اقىرى سىلقىمدارشا سىلانعان ەكەن، ءبىر كۇنى بۇتتارىنا «اۋسىز دامبال» كيىپ الاتىن شىعار دەسەك. تاياپ قاپتى. الگى ەربولات «قىزتەكەلەردى» جاقتايتىنىن ايتىپ، ازعىندىققا جاستاردى دا شاقىردى. ايتۋعا اۋىز بارمايتىن بۇل نە دەگەن سۇمدىق؟

وسى سىقىلدى ارتىستەر اۋزىنا نە تۇسسە سونى «قۇسىپ»، دىم بولماعانداي ورتامىزدا جۇرە بەرە مە، سوندا؟ ەلىمىزدىڭ مادەنيەت ءمينيسترى قايدا قاراپ ءجۇر؟ بۇل انشىلەردىڭ ءبارى بولماسا دا، كوبى ۇلتتى بۇزاتىن بولدى. قازاق ەستراداسىندا جۇرگەندەردىڭ ەڭ جيىركەنىشتىسى ەربولات بەدەلحاننىڭ وسى ءسوزى. «پايداڭ دا، زيانىڭ دا تيمەسىن» دەگەن. نەعىپ ەربولاتتىڭ قارا باسى قۇردىمعا كەتپەيدى؟ ۇرپاقتا نەسى شاتاعى بار؟     

پايعامبارىمىز مۇحاممەد-مۇستافا (وعان اللانىڭ يگىلىگى مەن سالەمى بولسىن)  ايتقان ەكەن: «مۇسىلمان ءوزىن باسقا ءبىر قاۋىمعا ۇقساتسا، اقىرەتتە سول قاۋىممەن بىرگە تۇرادى» دەپ. اقىرەتتە يماندى بوپ ويانۋدان ارتىق قانداي باقىت بار، مۇسىلمانعا. ال، ابدەن ازعىنداپ، قىز-تەكەلەنىپ كەتكەندە لۇت پايعامباردىڭ قاۋىمىنا اللا تاعالامىز جامان اۋرۋعا دۋشار قىلىپ، ولاردىڭ تۇرىپ جاتقان شاھارى جەر استىنا ءتۇسىپ، جوق بولىپ كەتكەنى قۇراندا باياندالعان.

ول زاماندى كىم كورىپتى دەپ سەنبەس، ەربولات سىقىلدىلار. الىستى ايتپاي-اق قويايىقشى، ىرگەدەگى لەنيناباد قالاسىندا سونداي ازعىندىقتىڭ سالدارىنان جويقىن جەر سىلكىنىسى بولىپ، قانشاما ادام قىرىلىپ قالعان ەدى عوي. جالپى كۇنا، ونىڭ ىشىندە زينا مەن ءبىرجىنىستى ازعىندىق جايلاعان ەلدى-مەكەن، قالانىڭ ءبارى جەر بەتىنەن جويىلىپ كەتكەن. اللانىڭ ۋادەسى بار. ال، ءبىرجىنىستىلىق، ياكي، «قىزتەكەلىك» كۇنانىڭ ەڭ سوراقىسى. 

ەركەك – ەركەك، ايەل - ايەل قالپىن ساقتاۋ كەرەك. ءبىرجىنىستى قاتىناسقا تۇسپەك تۇرماق، ەركەكتىڭ جىبەكتەن كيىم كيۋىنە، ايەلدەردىڭ ەرلەرشە شاشىن قىسقارتىپ، سولارعا ۇقساپ جۇرۋىنە شاريعات تيىم سالعان. مۇسىلمان اللادان ۇرپاقتى «قىز-تەكە» بولۋدان امان ساقتاۋىن سۇراپ، ءار ادام ءناپسىنىڭ بۇزىلۋىنان ساقتانۋى ءتيىس.

باياعىدا ءبىر ادام بولىپتى، بەت-الپەتى، دەنە-پىشىنى ايەلگە ۇقساس. ول ىلعي ايەلدەردىڭ اراسىندا جۇرەدى ەكەن. ءبىر كۇنى پاتشانىڭ جۇزىگى جوعالادى. سودان شاھارداعى ايەل بىتكەندى تۇگەل تەكسەرۋدى بۇيىرعان ەكەن، پاتشا. الگى ادام شەشىنسە، سىرىنىڭ ءمالىم بولىپ قالاتىنىنان ۇيالىپ، ءوزىنىڭ ەركەك بوپ جارالعانىنا قۋانىپ شۇكىرشىلىك ەتىپ: «يا راببىم، وسى پالەدەن امان-ەسەن قۇتىلسام، ەندى قايتىپ ايەلدەردىڭ ماڭىنا دا جولامايمىن» دەپ تاۋبەسىنە تۇسكەن ەكەن.

ءاي، ەربولات ەسىڭدى جي، ءتىلىڭدى تىي! اعايىن، ۇرپاعىڭىزدى ازعىندىققا شاقىراتىن «شايتان»-انشىلەردىڭ ونەرىنەن باس تارتقانىمىز ابزال!

ءمولدىر نۇرمان