تانىمال تەلەجۋرناليست تىلەۋقابىل مىڭجاسار اعام قالا ورتالىعىندا كەلە جاتسا، ەكى جىگىت جاڭادان سالىنعان ساۋدا دۇكەنىنىنىڭ ماڭدايشاسىنا «ءبىز اشىلدىق» دەگەن ۇلكەن جازۋدى ءىلىپ جاتىر ەكەن.
- ءاي، باۋىرلارىم-اي، وسى سەندەردى تۇسىنبەي-اق قويدىم، ورىستىڭ «مى وتكرىليس» دەگەن ءسوزىن اۋدارىپ پايدالانا بەرەتىندەرىڭ نە؟ ونىڭ ورنىنا ناعىز قازاقي ۇعىممەن «ابدەن شاشىلدىق، ايتەۋىر اشىلدىق» دەپ جازساڭدار شىنايى شىعادى عوي. ويتكەنى بۇل سويلەمدە سەندەردىڭ قارىزدانىپ-قاۋعالانىپ، بانكتەردەن نەسيە الىپ، قينالساڭدار دا بيزنەس جاساۋعا ارەكەت ەتىپ جاتقاندارىڭ بايقالادى. سوسىن جاعدايلارىڭدى تۇسىنگەن جاقسى جاندار «مىنالار شىندارىن جازىپتى، ساۋدالارى ءجۇرسىن» دەپ كۇندە سەندەرگە كەلەتىن بولادى،- دەيدى.
الگى ەكى جىگىت مۇنى قوجايىندارىنا ايتسا، قۇلاققا كىرەتىن نارسە ەكەن دەپ جارناما اگەنتتىگىنە قايتادان تاپسىرىس بەرىپتى. ارادا ءبىر كۇن وتكەندە «ابدەن شاشىلدىق، ايتەۋىر اشىلدىق» دەگەن جازۋ وتكەن-كەتكەننىڭ نازارىن وزىنە ەرەكشە اۋدارىپ تۇرادى. بىرەۋلەر «ويپىرماي، جاڭادان اشىلعان اسحانا، مەيرامحانا، دۇكەن، ساۋدا ورتالىعى مەن مەكەمەلەردىڭ بارىندە «ءبىز اشىلدىق»، «مى وتكرىليس» دەگەن جارنامالاردان كوز ءسۇرىنۋشى ەدى، مىنالاردىكى كەرەمەت ەكەن» دەسە، ەندى بىرەۋلەر «شىندىق شىرىلداپ تۇر عوي، كومەگىمىز بولسىن، وسى دۇكەنگە ءجيى كەلىپ تۇرايىق» دەپ جاناشىرلىق تانىتاتىن كورىنەدى.
ءبىر ايدان سوڭ تىلەكەڭ الگى دۇكەنگە باس سۇعىپ، جاعدايلارىن سۇرايدى.
- ساۋدامىز قىزۋ ءجۇرىپ جاتىر، الۋشى دا كوپ، كەلۋشى دە كوپ ايتەۋىر،- دەپ ءماز بولادى دۇكەن يەسى.
- «ابدەن شاشىلدىق، ايتەۋىر اشىلدىق» دەگەن جارنامالارىڭ كۇشتى بولدى-اۋ شاماسى،- دەيدى تىلەكەڭ.
- ءيا، ءيا، ءبىر اعانىڭ ايتۋىمەن جاساتقانبىز ونى.
- سول اعا مەن بولاتىنمىن.
- سولاي ما، وي راحمەت، راحمەت اعا، بىزگە تاماشا كەڭەس بەردىڭىز،- دەپ دۇكەندەگىلەردىڭ ءبارى العىستارىن جاۋدىرادى.
- نەگىزى، قازاقي جارناما - تابىستىڭ قاينار كوزى. وسىنى ءاردايىم ەستە ساقتاڭدار،- دەپ اعامىز اياڭداپ كەتە بەرىپتى.
***
تىلەۋقابىل اعانىڭ تاعى ءبىر قازاقي جارناماسى حالىقتىڭ اۋزىندا ءجۇر. ول بىلاي بولعان.
- «ءۇي ساتىلادى» دەپ دۋالعا ۇلكەيتىپ جازىپ قويعانىما كوپ بولدى، ءبىراق ەشكىم باس سۇعىپ، ساۋدالاسپايدى دەيدى ءبىر تانىسى تىلەكەڭە.
- «ءۇي ساتىلادى» دەگەن كەڭەس زامانىنان قالعان. وعان جۇرتتىڭ كوزى دە، قۇلاعى دا ۇيرەنىپ كەتكەن. ەشكىم ءمان بەرمەيدى، قارامايدى. سوندىقتان قازىرگى تالاپقا ىڭعايلاپ، باسقاشا جازۋ كەرەك. ماسەلەن، «ءۇيىمىزدى ساتايىن دەپ وتىرمىز» دەپ جازساڭدار ، مىناۋ نە دەيدى دەپ وتكەن-كەتكەندەر جالت قارايدى. ويتكەنى ونداي جارنامانى ەشقاشان، ەش جەردەن كورمەگەن،- دەيدى اعامىز.
ۇسىنىستى بۇلجىتپاي ورىنداعان الگى ۇقىپتى ادام كوپ ۋاقىت وتپەستەن «ايتقانىڭ راس ەكەن، ءۇيىمىزدى ساتتىق» دەپ تىلەكەڭە تەلەفون شالىپتى.
اۆتورى: ارداق ايبار ۇلى