جۇرەگى تۇنعان مەيىرىم، الاقاندارى ايالى، قازاقتىڭ ءاربىر ارۋى تامىرىن تەرەڭ جايادى. تاقپاسا داعى ۇكىسىن، ۇلپىلدەپ تۇرعان ءۇمىتىم، بۇرىمىن ءسال-پال قيسا دا، كوڭىلى، جانى باياعى.
جاندارىن ەگەر زەرتتەسەڭ، تۇبىنە جەتپەس ىلىمدەي، «اۋىزعا ءۇرىپ سالعانداي»، قازاقتىڭ قىزى ۇرىمدەي. كەلبەتتى، كوركەم بويجەتكەن — بۇرالىپ وسكەن تال شىبىق، قازاقتىڭ ءاربىر سۇلۋى دالامنىڭ ءبىر-بىر گۇلىندەي.
قىزى بار ءۇيدىڭ تورىنە باقىتتىڭ قۇسى قونادى، بەرەكە كىرىپ، شاڭىراق ىرىس پەن قۇتقا تولادى. سۇيەتىن بولساڭ ولاردى — قىز جىبەك، ەڭلىك، بايانداي، جاۋىنا ەگەر كەكتەنسە، ءاليا مەن مانشۇك بولادى!
قازاقتىڭ قىزى قىرمىزى، كۇن داعى وعان كۇلىپ تۇر، جاراتقان اللا ولارعا ىرزىق پەن ءناسىپ بۇرىپ تۇر. اماناتتارى بابامنىڭ — ارۋدىڭ نۇرلى جۇزىندە، حالقىمنىڭ ارمان، ءۇمىتى قاراشىعىندا تۇنىپ تۇر.
قىزبەنەن بىرگە ءار ۇيگە ادەپ پەن يبا تارالعان، قازاقتىڭ ءاربىر ارۋى الەمنەن مىناۋ ءنار العان. دۇنيەنىڭ بارلىق سۇلۋى قۇرمەت پەن سىيعا لايىقتى، قازاقتىڭ قىزى ايالاپ، ارداقتاۋ ءۇشىن جارالعان!
