قازاقتىڭ بەلگىلى اقىنى، قازاقستان جازۋشىلار وداعىنىڭ مۇشەسى، حالىقارالىق «الاش» ادەبي سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى، «استانا-بايتەرەك-2006» ادەبي بايقاۋىنىڭ جۇلدەگەرى جاركەن بودەش ۇلىنىڭ ولەڭدەرىن نازارلارىڭىزعا ۇسىنامىز. 

***

گۇلدەنگەن المۇرت پا ەكەن،

ورىك پە ەكەن؟ 
قايسىسى بولساداعى كورىكتى ەكەن.
بايىرعى بالا كۇنگى قيماسىمداي، 
تۇبىنە كۇنىنە ءبىر كەلىپ، كەتەم،
سىرلاسقان اق تەرەكپەن قايىڭ با ەكەن،
ءتاڭىرىم سۇلۋلىقتان ايىرما، سەن.
سولاردىڭ قاسىنا كەپ ايىعامىن، 
سارعايىپ ساناممەنەن ۋايىم جەسەم.
ارالاس توبىلعى مەن بۇرگەن بە ەكەن،
كوڭىلىم كونشىمەيدى ءبىر كورمەسەم.
ارالاس توبىلعى مەن بۇرگەندەي بوپ،
ءومىرىم ءدۇر-دۇر ەتىپ گۇلدەر مە ەكەن.
اعاشتىڭ ادەمىسى باقتاردا ەكەن، 
اۋنارسىڭ جاپىراعىن - ماقپال دەسەم.
تەل وسكەن قوس شىنارداي سول باقتاعى، 
ۇلدارىم ءۇمىتىمدى اقتار ما ەكەن.
تەربەلگەن شىرشا ما ەكەن، شىنار ما ەكەن، 
كوزىمە كورىنەدى بۇلار دا اسەم.
مىڭ جىلدىق شىرشالار مەن شىنارداي بوپ،
ولەڭىم ۇزاق جىلعا شىدار ما ەكەن؟
كورىنگەن دولانا مەن ىرعاي ما ەكەن،
ىرعاي بولسا ىرعالىپ تۇرماي ما ەكەن.
اقىندار تابيعاتقا عاشىق بولسا،
وسىلاي تەرمەلەتىپ جىرلايدى ەكەن.
جىڭعىل دا، 
دولانا دا كورىكتى ەكەن.
سولارعا ەلىكتەيىن، ەلىكتەسەم.
اعاشقا نەگە سونشا قۇنىعامىن،
اكەمىز اعاش كورمەي ولىپپە ەكەن...

جۇرەگىمە

ءبىر جاقسى ولەڭ سۇرادى زامان مەنەن، 
ومىرگە - كۇش، بەرەتىن ادامعا - دەم.
سول ولەڭدى جۇرەگىم، قيمادىڭ عوي، 
وكپەم قارا قازانداي ساعان دەگەن.
قۇپياسى بەي ماعۇلىم تالاي جانعا، 
ايتىلماعان ءسوز قاپتى ابايدان دا.
ايتىلماعان سول ءسوزدى ايتقىزبادىڭ،
قۇلقىڭ قاتىپ، كوڭىلىڭ قارايعان با؟
ەشكىمگە دە جان ەدىم جالىنباعان،
قاق جارىلساڭ جۇرەگىم، جارىل ماعان.
بوياۋ قاپتى پيكاسسو قالامىنان،
ءالى كۇنگە كەنەپكە جاعىلماعان.
سول بوياۋدى قايتەمىن تاپتىرمادىڭ، 
سەزەم وندا باياندى ب ا ق تۇرعانىن، 
ەلەڭدەمەي ەل كەزىپ كەتەر ەدىم، 
اتتەڭ شىركىن، ساي ەمەس ات، تۇرمانىم.
جىر كيىگىن جەتەم دەپ قۋالادىم،
تەردىم قىردا شاشىلعان قۇمالاعىن.
جىگەرىم - قۇم، بولدى عوي نامىسىم - تۇل، 
نەگە ونەرمەن باسىمدى دۋالادىڭ. 
نەگە، نەگە سەنىمدى جاۋلاپ الدىڭ،
ساعان سەنىپ جۇرەگىم، تاۋعا باردىم.
باس جۇلدەنى الام - دەپ الاماندا،
شارشى توپتا بىتىسپەس داۋعا قالدىم.
قايداعى ءبىر اياز وي ميىم قارىپ،
جىن قۋالاپ جۇرگەنشە تيىن قاعىپ.
بۇيتەرىمدى بىلگەندە اۋەل باستا-اق، 
سارى دالاعا كەتەر ەم سيىر باعىپ. 
بارماسىمدى بىلەسىڭ قۇر ايعايعا، 
ساۋاپ قايدا جۇرەگىم، قۇداي قايدا.
ءتىرى ادامعا قيمايتىن قولداعىسىن، 
تۋىستىعىڭ بار ما ەدى شىعايبايعا.
زىكىر سالىپ باساتىن اپتىعىمدى، 
تىم قۇرىسا بولمادىم باقسى قۇرلى.
كۇتە-كۇتە ءتورت بولدى ەكى كوزىم،
ەندى قاشان قياسىڭ جاقسى جىردى.
ەندى قاشان، قياسىڭ ەندى قاشان، 
كۇز سارعايتىپ بارادى جەردى جاساڭ.
قانشا ساراڭ بولساڭدا ەي، جۇرەگىم.
بەرمەسىڭدى بەرەرسىڭ، مەن جىلاسام.
بوز جورعاداي تايپالعان ءبىر باپپەنەن، 
ويلارىمدى ۇمىتپەن ىرعاپ كورەم.
قاشان مەنىڭ جازىلار پەشەنەمە، 
ءبىر جاقسى ولەڭ، شىركىن-اي، ءبىر جاقسى ولەڭ.