دالادا بالا جاتا ما؟ ءيا، جاتادى ەكەن!.. ءتۇسىپ قالعان شانادان؟ جوق، انادان!.. ءتۇسىپ قالعان؟.. جوق، ادەيى تاستاعان! توعىز اي بويى كوتەرىپ كەلىپ، ايى-كۇنى جەتكەندە، تولعاتىپ تۇرىپ تاس قۇرساعىن كەڭىتكەن انانىڭ تاس ەمشەگى جىبىمەي جاتىپ تاستاي سالعانى قالاي؟! ەسكى جىلدىڭ ەنشىسىندە قالسا دا اتىراۋداعى نۇرسايا مولتەك اۋدانىنان تابىلعان تاستاندى ءسابي تۋرالى اقپارات ەرىكسىز كوكەيگە سان ءتۇرلى ساۋال تۋدىرىپ، سانادان كەتپەي قويدى.

 وقيعا بىلاي وربىگەن ەدى.     تۇنگى ساعات ون ەكىنىڭ شاماسىندا ەسىك الدىنا شىلىم شەگۋگە شىققان №64ء-شى ءۇيدىڭ تۇرعىنى سول ماڭايداعى قوقىس جاشىگىنىڭ ىشىنەن مىسىقتىڭ مياۋلاعانىنا ۇقساس ءبىر داۋىستىڭ شىققانىن ايتادى. جاقىنداپ بارىپ قاراسا، قوقىس پاكەتىنىڭ ىشىنەن تىپىرشىعان ءبىر ناسەنى كورەدى. ءىشىن اشسا،  شىرىلداعان شاقالاق  ەكەن! شوشىپ كەتكەن كۋاگەر كىندىگى دە كەسىلمەگەن ءسابيدى كۇرتەسىنە وراپ  العان كۇيى ۇيىنە جۇگىرەدى. توعىز ايلىق بەسىنشى ۇلىن باعىپ-قاعىپ جۇرگەن ايەلى دە الگى ءسابيدى انالىق ماحابباتپەن قۇشاعىنا الىپ جىلىتادى.  دەرەۋ 102-گە حابارلاسىپ، پوليسيا مەن جەدەل جاردەم كەلەدى. كەيىن دارىگەرلەر بالانىڭ كىندىگىن كەسىپ، وبلىستىق اۋرۋحاناعا الىپ كەتەدى.  بولعان وقيعا بويىنشا ءىس قوزعالىپ، ءسابيدىڭ اناسى ىزدەستىرىلەدى. ال ۇي-كۇيى بار كۋاگەر تاۋىپ العان بالانى  ءوزىنىڭ بەس ۇلىمەن قوسا اسىراپ باققىسى كەلەتىنىن ايتقان. ءسويتىپ بەس ۇلدان كەيىن ءبىر قىز بولسا ەكەن دەگەن تىلەگى ىزدەمەي-اق تابىلا كەتتى.

بۇل ەندى كورەر جارىعى بار جاننىڭ جازمىشى. ال كوزگە كورىنبەي مىنا دۇنيەنىڭ ەسىگىن اشا سالا انا دۇنيەگە اتتانىپ كەتىپ جاتقاندارى قانشا ەكەنىن كىم ءبىلسىن؟! بۇرىندارى باسقا قالالاردا بولعان بۇنداي جايتتار ەندى ءوز قالامىزدا ورىن الدى. ەرتەڭ تاعى قايتالانباسىنا كىم كەپىل؟ قۇداي ساقتاسىن، ارينە دەگەنمەن  ادام بالاسى تۋمىسىنان ۇمىتشاق بولعاسىن دا ەسكەرتىپ وتىرۋدىڭ ايىبى جوق دەپ بىلەمىن. ونىڭ ۇستىنە قىزعا قىرىق ۇيدەن تىيىم بولسا  كەز كەلگەن اقپارات قۇرالدارى دا تەك اقپارات بەرىپ قانا قويماي تاربيە قۇرالىنا اينالسا نۇر ۇستىنە نۇر بولار ەدى. وسى وقيعاعا قايتا ورالعان سەبەبىم دە سول. الدا اقپان ايى. وسى ايدا الىگى «ۆالەنتين كۇنىن» تويلايتىندار دا تابىلادى. جوعارىداعىداي قوعامنىڭ كولەڭكەلى تۇستارى وسىنداي كۇندەردىڭ جەمىسى دەۋگە بولاتىنداي.

ءيا اللا ادامعا ءومىر بەرەيىن دەسە، ونى ەشكىم ولتىرە المايدى. كىمگە ءولىم جىبەرەيىن دەسە دە ونى ەشكىم امان الىپ قالا المايدى.   جەرگىلىكتى باسپاسوزدەر دە، الەۋمەتتىك جەلىلەر دە جارىسا جازدى بۇل وقيعانى. «كوكەك انانى اياماۋ كەرەك، جازالاۋ كەرەك»، - دەپ جۇرت تا داۋرىقتى. زاڭ ورىندارى دا قىلمىسكەردى ىزدەستىرىپ جاتتى.

دەسەك تە ول بالانى كۇلگە اۋناپ تاپپاعان شىعار. ولاي بولسا وسى جاعدايعا جەتكىزگەن ەركەكتى دە تاۋىپ، جازالاۋ كەرەك ەمەس پە؟.. وسىندايدا قۇنانبايدىڭ  قودار مەن قامقاعا زيناقورلىعى ءۇشىن كەسكەن ۇكىمىنىڭ ءقادىرىن تۇسىنۋگە بولادى ەكەن... وتباسىنىڭ عانا ەمەس، وتاننىڭ قامى، ۇلت بولاشاعى ءۇشىن بارعان  ەكەن عوي جانتۇرشىگەرلىك جازانىڭ ورىندالۋىنا دەرسىڭ ىشتەي. يمانسىزدىق ءوز الدىنا اتا-انا تاربيەسىندەگى كەتكەن كەمشىلىگىن بىلاي ىسىرىپ قويىپ، بولارى بولىپ، بوياۋى سىڭگەن ۇياتتى ءىسى ءۇشىن ءوز قىزدارىن وزدەرى قارعاپ-سىلەپ، ۇيدەن قۋىپ، شىرىگەن جۇمىرتقاعا تەڭەيتىنىن قايتەرسىڭ. «ويباي، ەلگە نە بەتىمىزبەن قارايمىز»، - دەگەن جالعان نامىس كىمگە كەرەك؟ وسىدان كەيىن ءوزى دە نە ىستەرىن بىلمەي پسيحولوگيالىق كۇيزەلىستە تۇرعان بويجەتكەن «ۇياتتان ءولىم كۇشتى»، - دەپ نە سۋيسيد جاسايدى، نە ءسابيىن قوقىسقا، اجەتحاناعا، اركىمنىڭ ەسىك الدىنا تاستاي سالىپ، تاسباۋىرلىققا، قاتىگەزدىككە بارادى. مىنە بۇل دا ءبىزدىڭ ۇيات دەگەندى دۇرىس تۇسىنە الماۋىمىزدان بولادى.

قازىرگى كەزدە بالالاردىڭ كوبى ەرتە ەسەيگەن.ويى دا، بويى دا، تۇيەدەن تۇسكەندەي قىپ سويلەگەن ءسوزى دە، قادالىپ قاراعان كوزى دە وزىڭمەن تەڭ دارەجەدەگى بالانى بالا دەۋ قيىن. سوندىقتان ولارمەن دوسىڭداي كورىپ، ءجيى سىرلاسا وتىرىپ، جان دۇنيەسىنە ءجيى ءۇڭىلۋ كەرەك. سەن سىڭىرمەگەن تاربيەنى ءجاسوسپىرىم نە كوشە كەزىپ جۇرگەن قاڭعىباس ءبىر دوسسىماعىنان، نە سانى بار دا ساپاسى جوق كەز كەلگەن الەۋمەتتىك جەلىلەردەن الادى. «قانشا جەردەن جاڭىلمايتىن جاق جوق، سۇرىنبەيتىن تۇياق جوق»، - دەسەك تە بالا ءۇشىن انانىڭ ورنى بولەك. تاستاندى بالاعا دا بىرەۋلەر قۇشاعىن اشار، باۋىرىنا باسار. ءبارىبىر ونىڭ جۇرەگى ءتىرى جەتىم بوپ جارالانادى، تۋماي جاتىپ تاستاندى بوپ تاڭبالانادى.

 گۇلميرا سۇيەكەنوۆا؛ اتىراۋ قالاسى