"ۇستازدار - سورلى حالىق. ءولىپ جۇمىس ىستەيدى، كۇنى بويى جۇرەدى، سونداعى الاتىندارى - بەس تيىن. بۇل ءوزى سونداي حالىق. جاندارىن جەپ قالعان. اناۋ-مىناۋ قوسىمشا جۇمىس ىستەمەيدى. قولدارىن بىلعامايدى..." - دەيدى "جۇمىس ىزدەۋ" وپەراسياممەن ەكىنشى جەرگە بارعانىمدا ءبىر "جەكە كاسىپكەر". "جەكە كاسىپكەردىڭ" تىرناقشاعا الىنۋ سەبەبى مىنادا. عالامتورعا جىبەرگەن تۇيىندەمەم بويىنشا شاقىرعان ەكىنشى جەر الدەبىر «ادەمى» رەداكسيا ەكەن. "ساتىپ ال - سات" (لاقاپ اتى، نەگىزى بۇلاي اتالمايدى) دەگەن ەش جەردە ەشكىم جازىلمايتىن، ەشبىر گازەت دۇڭگىرشەكتەرىندە ساتىلمايتىن، قىسقاسى، مەن ءۇشىن "بولمايتىن"، بەلگىسىز ءبىر جۋرنال.

ۇسىنعان جۇمىسى مىناۋ - مەن كەز كەلگەن بازاردى ارالاپ، ساتۋشىلاردى ەشكىم وقىمايتىن، ەش جەردە شىقپايتىن جاڭاعى جۋرنالعا ءوزىنىڭ سۇگىرەتى مەن ءومىربايانى تۋرالى ەكىاۋىز ءسوز جازىلعان جازبا شىعارىپ بەرەمىن دەپ، ول ءۇشىن 10 000 تەڭگە تولەۋ كەرەكتىگىن ايتىپ، اقشاسى مەن كەلىسىمىن الىپ كەلۋىم كەرەك. بولدى. بار «تىرلىك» سونىمەن بىتەدى. بۇل جۋرنال ساتۋشىلاردى، ساۋدالارىن، كاسىپتەرىن جارنامالايدى دەيدى. ەشكىم الماسا، ەش جەردە ساتىلماسا، كىمدى، قالاي جارنامالايتىنىن ۇقپادىم. ءار كۇنگە - 10 ادام. ءار تاپقان ادامىمنىڭ 10 000-ىنان ماعان تۇسەتىنى 1000 تەڭگە. ايتۋىنشا، ايلىعىم باستاپقىدا - 220 000. عاجاپ! بايىپ كەتەرمىن! ءماسساعان! مىناۋ كەرەمەت جۇمىس قوي!

"ءسىز ءجۋرناليستسىز بە؟"- دەگەنىمدە، كىرگەن بويدا جۋرنالىن كورسەتىپ: سەن ولاردى «الداپ»، كوندىرىپ كەلۋىڭ كەرەك. بۇكىل قالا - ءبىزدىڭ تابىس كوزىمىز. بۇل جۇمىستى "جاقسى" ورىنداساڭ، ايىنا ءبىر دجيپ ءمىنىپ وتىراسىڭ" - دەيدى الگى ءوزىن جۋرناليست، جازۋشى، سازگەر دەپ تانىستىرعان كىسى. "ءماسساعان، ءوزىنىڭ تابانى جەرگە تيمەيدى-اۋ، بالكىم، جەكە جۇرگىزۋشىسى دە بار شىعار" دەپ ويلادىم، جۇقا جەيدەسىنىڭ قالتاسىنان وسى ايدىڭ قارتتارعا ارنالعان جولدا ءجۇرۋ بيلەتىن بايقاعانىمشا.

Cونىمەن، كىرگەن بەتتە "اقشا-اقشا" دەپ كوزى جانىپ وتىرعان الپىستى القىمداعان اتامىز ەلباسىن جامانداپ، "ۋكراينانىڭ كۇيى بىزگە دە كەلەدى، تەك ۋكراينادا قارۋ كوپ، ال بىزدە قارۋ دا جوق" - دەپ بىردەن ءوزى تۋرالى جاعىمسىز پىكىر قالدىرعان «اقىل يەسىنىڭ» جانىندا ەكى مينۋت تا شىداماي، قاشىپ كەتكىم كەلدى. ءبىراق، تاعى ءبىر جۋرناليست اپايدى شاقىرعانىن تىلگە تيەك ەتكەندىكتەن، سونى كۇتىپ، "ءالىپتىڭ ارتىن باققىم" كەلدى. ءسويتىپ، "وتىرىسىمىز" اپاي كەلگەن سوڭ ەكى ساعاتقا سوزىلدى. الگى «باي رەداكتوردىڭ» "كەرەمەت" ۇسىنىسىنا، جوسپارىنا، اقشا تابۋدىڭ ءتيىمدى جولىنا كوزى جەتىپ، يمانداي سەنگەن، ەرىنبەي ەڭبەك ەتسەڭ، از كۇندە بايىپ كەتەسىڭ دەگەنگە جۇرەگى لۇپىلدەپ كەتتى مە، قايدام، ايتەۋىر، الگى اپاي ۇسىنىسىنا بىردەن كەلىسە كەتتى. ءتىپتى از كۇندە 12 ادامنان قۇرالعان «جۋرناليستەر» توبىنىڭ "بريگاديرى" اتانۋعا كەلىسىپ، الدىڭعى جۇمىسىنان شىعىپ كەتەتىندىگىن جەتكىزدى.

ەكى ساعات ۋاقىتىم كەتكەندىگىنە ازداپ ءىشىم اشىسا دا، ءبىراز نارسە ءبىلىپ، تاعى مەن "تانىماعان" ادام تۇرلەرى بار ەكەنىن كورىپ قايتتىم. الگى اپايىم كەلگەن بەتتە، "ورىسشا ما، قازاقشا ايتايىن با" دەگەن "باستىققا" "ورىسشا ايتا بەرىڭىز" دەگەن «قازاق اپايىمىز» دا، "كەلىستى ەكەن" دەگەن ويدا قالدىم. ەكەۋارا "اقشا تابۋدىڭ" قاينار كوزىن تاپقانداي، جوسپاردىڭ سورپاسىن ساپىرىپ وتىرعاندا، تەلەفوننان عالامتورعا سازگەر-جۋرناليست اتامنىڭ ءاتى-جونىن جازىپ كەپ قالدىم. ءماسساعان! مىناعان قاراڭىز! كەزىندە الدەبىر جەكە كاسىپكەردىڭ "كىتابىمدى شىعارىپ بەرەسىڭ بە" دەگەنىنىڭ ارتى ەكى جاقتىڭ سوتقا دەيىن جەتكەن داۋىمەن اياقتالىپ، ەكى جاق تا ەشنارسەگە قول جەتكىزە الماعاندىعى تۋرالى اقپارات وقىدىم. ءتىپتى ەندى ءسال ويلانسام، باستىعىم بولا جازداعان اتام تۋرالى جاقسى ەشنارسە وقي المادىم. جاۋىزدار سياقتى "ىشتەي وسەكتەپ، ىشتەي بۇعىپ"، تۇك بىلمەيتىن جامان ادام سياقتى وتىرا بەردىم، اراسىندا "ءيا، ا، مۇمكىن، سودان" دەپ، كۇلىپ قويدىم دا...قويدىم...
        نەگىزى، ۇستازدىق ەتىپ جۇرگەنمىن. ارتىق بولماس دەپ، قوسىمشا جۇمىس قاراپ جۇرگەندىكتەن، بىردەن مەكتەپتەن كەلگەن بەتىم ەدى. ۇستىمدە اق كوفتا، قارا بەلدەمشەمەن "مادەنيەتتى قايىرشى" كەيىپتەگى، "سورلى ۇستاز" بولىپ، تەك جاقسى سويلەپ، "ورىندى" سۇراقتار قويىپ وتىرعانىما قاراپ باستىعىمىز: "بۇلار مۇنداي جۇمىس ىستەمەيدى. بۇلار ينتەلليگەنت ەمەس پە؟ قۇجىناعان بازار ادامدارىنىڭ ىشىنە قالاي كىرەدى" - دەگەنىنە - "كەرىسىنشە، وسىلاي مادەنيەتتى بولىپ، "قاتال" كيىنىپ بارسا، ساتۋشىلار بىردەن سەنەدى عوي. "مۇندايلار" ادامعا سەنىم ۇيالاتادى" - دەيدى "بريگادير" اپايىم"... "ءماسساعان!" دەدىم تاعى ىشىمنەن...

ەكى ساعاتتىق وتىرىستان جامباس تا تەسىلدى، قۇلاقتىڭ دا قۇرىشى قاندى، مي دا ءبىراز شايقالدى... ءۆوششىم، ءبىراز نارسە بولدى...

"ويلانىپ كورەيىن" دەگەن كۇيدە، شىقتىم دا كەتتىم... سول كەتكەننەن مول كەتتىم. حابارلاسىپ، ءجونىمدى دە ايتپادىم. كەلىسپەيتىنىم تۇرىمنەن-اق بايقالعان شىعار دەدىم.

جوق، ءوزى حابارلاستى اتامىز. "جوق، ىستەمەيمىن" دەدىم. "ە، بەس تيىن الاتىن، «نە بلاگودارنىي» جۇمىسىڭدا جۇرە بەر، سورلى" دەگەن شىعار اتاسى دەگەن ارام وي جىلت ەتە قالدى. مەيلى. نە ويلاسا دا، نە ىستەسە دە ماعان مەيلى. جارىققا شىققان سوڭ، جاڭاعىنداي "اتالاردىڭ" ءىسىن جۇرگىزىپ قانا قوياتىن، جۋرنال مۇقاباسىنا شىققان "بەلگىسىز تانىمال ساتۋشىلار" تەك ءوز تۋىستارىنا كورسەتۋ ءۇشىن بىرنەشەۋىن ساتىپ الاتىن "تۇككە تۇرعىسىز" جۋرنالداردىڭ كوزىن قۇرتسا، نە "سوندايلارعا" حالىقتى الداۋىن قويدىراتىن «ادام» بولسا دەگەن ءبىر تىلەك قانا قالدى مەندە...

ن.ع.: ۇستازدار - ناعىز ەڭبەك ادامدارى. تەك باعاسى اركەزدە باعالانا بەرمەيدى... جانە كەز كەلگەن ادام ۇستاز بولا المايدى...

ماقپال سەمباي