Qudaıǵa qul ekenin kúnde aıǵaqtap,
Kórmegen tiri jandy bir ǵaıbattap.
Ońasha oıǵa batyp otyrdy qart,
Janynda nemeresi júrdi oınaqtap.

Mańdaıdan bala terin tamshylatyp,
Qasyna keldi daǵy shań shubatyp.
Erke ulǵa es kirgendeı:
– Ata! – dedi,
– Ǵumyry bir adamnyń qansha ýaqyt?

Suraqty kútpegenmen dál osyndaı,
Qarıa jaýap berdi balasynbaı.
– Ǵumyry bir adamnyń túsingenge,
Azan menen namazdyń arasyndaı!

Allanyń pendesine kóp synaǵy...
Qart adam oıyn solaı topshylady.
Tań qalyp nemeresi:
– Adamdardyń
Ómiri nege qysqa? – dep surady.

– Qoryqpaı, oı júgirtip qarashy, ákem,
Janyńa bolsyn sabyr, parasat em.
Qamshy ǵumyr – «namazsyz azan» menen
«Azansyz namazyńnyń» arasy eken.

– Sanama jaýabyńyz tipti sińbeı,
Sózińdi turmyn, ata, túk túsinbeı?
Aqsaqal áńgimesin jalǵastyrdy
Jas uldyń júregine júk túsirmeı:

– Ótkende esińde me, tyńda, balam,
Kórshi úıde sábı týdy ińgálaǵan.
Sábıdiń qulaǵyna azan aıtyp
At qoıyp bermep pe edi dindar adam?!

– Soǵan kýá qyldy ma kórshi bárin?
– Aınaldym aqylyńnan, jón suraǵyń.
Namazy sol azannyń oqylǵan joq,
«Namazsyz azan» degen sol shyraǵym!

Ómirge kelý – qyzyq, qaıtý – qaıǵy.
Amalyń, saýabyńdy aıqyndaıdy.
Al adam ólgen kezde oqylatyn
Namazdyń azany, ulym, aıtylmaıdy.

«Azansyz namaz» degen osy, qarǵam,
Ólim – haq, turatuǵyn tosyp aldan.
– Nege azan shaqyrmaıdy?
– Toqta, bala,
Umytpaý kerek muny esi bar jan.

Búgingi emes, baqılyq baqytty oılan,
Qaıtatuǵyn keledi ýaqyt toıdan.
Ol namazdyń azanyn, esińde me,
Adam týǵan kezinde oqyp qoıǵan...

Bes paryz buıryq bolyp jetse Alladan,
Múminder san saýaptan kesh qalmaǵan.
Sondyqtan qulshylyq qyp az ǵumyrda,
Sát saıyn bir Allany eske al, balam.

Qalqaman Sarın