اتا مەكەن – ۇرپاق ءۇشىن ماڭگى ۇلى،
سارقىلمايتىن ساعىنىشى ءان-جىرى.
ءۇي ىشىممەن شىعىپ ەدىك سەيىلدەپ،
سىركىرەدى ارقانىڭ اق جاڭبىرى.
جاڭبىر سۋى كوشە بويلاپ ءجيى اقتى،
بالا بولىپ مەن سۋ كەشسەم ۇياتتى.
ماز-مەيرام بوپ اسىر ساپ ويناعان
بالالارىم – بالالىعىم سياقتى.
بۇل كۇندەرى كوڭىلىم مەنىڭ تولمايدى،
ماۋىق باسار ويىن مۇلدە بولمايدى.
بالالارىن ءتورت دۋالعا قاماپ اپ،
ءبىر تامشىدان سوققان جەلدەن قورعايدى.
ءبىزدىڭ كەزدە ءبارى ەدى عوي باسقاشا،
بالالىقپەن داڭعويلىعىم استاسا.
ۇيگە ەمەس جۇگىرۋشى-ەك دالاعا،
قۇلپىرىپ قىر جاۋىن جاۋا باستاسا.
تەكتەمەيتىن ساباز ەدى-اۋ شەشەمىز،
بالاق ءتۇرىپ اققان سۋدى كەشەمىز.
ەڭ العاشقى اقجاۋىندا كوپ جۇرسەڭ ،
باس اۋىرماس باتىر بولام دەسەمىز.
سۋ قۇيىلىپ ءار جىلعادان تاراپتان،
تابيعاتقا كورىك بەرىپ جاراتقان.
دىردەك قاعىپ ۇيگە قايتا بەزۋشى-ەك،
جاڭبىر سۋىن سورعالاتىپ بالاقتان.
ءىس ءبىتىرىپ كەلگەنەندەي-اق وپىرىپ،
توڭعانىما كورمەپ ەدىم وپىنىپ.
سويلەي اماي تىسىڭ-تىسكە ساقىلداپ،
جىلىنۋشى-ەك مەشتى قورشاي وتىرىپ.
كيىز ۇيدەن تىرىس-تىرىس تامعان تامشىنى-اي!
جەتۋشى ەدى اكەمدە اتىن قامشىلاي.
ءبىز وتىرمىز مالمانداي بوپ قالتىراپ،
جاپا شەگىپ مال قايىرعان مالشىداي..
كۇن شىعاتىن نۇرلاناتىن بار الاپ،
تاعى وينايمىز كوكجيەكە قاراپ-اپ.
جۇپار شاشار توبىلعى ما ىرعاي ما؟
ءبىر عاجاپ ءيىس جاتپايمىز عوي سارالاپ.
قايران كەزدەر ويناۋشى- ەك ەسىرە،
اكە-شەشەم بىلگەن ءبارىن كەشىرە.
كوكتەم كەلىپ سىركىرەسە اقجاۋىن،
تۇسە بەرەدى بالالىعىم ەسىمە...
شۇكىرشىلىك ەت، باۋىرىم
“اجالىڭ سودان نەدەن بولسا قاۋىبىڭ”،
دەگەن بار عوي تەرسەم ءسوزدىڭ ءتاۋىرىن.
جوقتى ويلاپ قارا اسپاندى توندىرمەي،
ءبىر ۋاقىت شۇكىرشىلىك ەت باۋىرىم.
كوز الارتىپ قىزىلمەنەن جاسىلعا،
جەتسەم دەپ ءمانساپ، بايلىق اسىلعا.
ماشينەم جوق دەگەنىڭدە كۇپىرلىك،
اياعى جوق ادامداردىڭ قاسىندا.
قالاماس ەد التىندى دا، جاھۇتتى،
قانشاما جان توسەك تارتىپ جاتىپتى.
جۇگىرسە ەگەر جالاڭ اياق مۇز باسىپ،
بارىمىزدەن بولار ەدى باقىتتى.
جاراتۋشىم، تۋرا جولعا جەبەشى!
قىمبات كيىم، تون كيمەدىم دەمەشى،
كەدەيلىكتەن ءسىڭىرى شىققان جالاڭاش،
جاندار ازبا، بىلمەيسىڭ-اۋ سەن وسى.
يمان بەرسىن، ىنساپ بەرسىن جۇرەككە،
سەمىزدىكتەن دەپ سۇرايسىڭ جۇدەپ پە؟!
تاماق تالعاپ، كەپيەتتىك ەتەسىڭ،
بىرەۋلەر زار يت مۇجىعان سۇيەككە.
سۋ ىسراپ – اعىل-تەگىل اعىزعان،
جاراتقانعا شەك كەلتىرمەس ناعىز جان.
ميلليون ءجۇر قانى كەۋىپ، كەبەرسىپ ،
ءبىر جۇتىمعا زار بوپ وتىر تامىزعان.
ءۇيىم جوق دەپ بولىپ ءجۇرسىڭ شارشاعان،
جەتسەك دەيمىز ارماندارعا اڭساعان.
ءۇي تۇگىلى وتانى جوق بۇل كۇندە،
ءتۇعان ەلدەن بوسىپ كەتتى قانشا ادام.
نارازىمىز بىزدە ەلگە ىلەسە،
“جاعدايىمىز جاقسارمادى ءجۇز ەسە”.
كۇندە سوعىس، قايعى جۇتىپ جىلاعان
ەلدەردەن ءبىز باقىتتىمىز مىڭ ەسە.
شەت شارلاپ كورسەم دەيسىڭ -اۋ- ءىنىم!
اڭسادىڭ با دۇنيەنىڭ ساۋىعىن؟
سۋ قاراڭعى ءعارىپ بولعان جاندار كوپ،
كورە الماي ءجۇر ءوزى تۋعان اۋىلىن.
تۇسىنىگىمىز كەيدە تىم-تىم ءتاياز-ا،
ءۇيىمىز ىستىق، دەيمىز ءبىزدى اياسا.
ناراۋلاۋمىز وتباسىمەن وتىرىپ،
دىردەك قاعىپ بىرەۋلەر ءجۇر ايازدا.
ەلىمىزدە تىنىشتىق ماڭگى ورناسىن،
ءبىر اللا ءوزى جارىلقاسىن، قولداسىن.
ءار كۇنىمىزگە شۇكىرشىلىك ەتەيىك،
كۇپىرشىلىك كوڭىلدە ەش بولماسىن!!!
ون تىلەك
ءبىرىنشى تىلەك تىلەيىن،
بىرلىگى ارتىپ قازاقتىڭ.
امان بولسىن باسىمىز!
ەكىنشى تىلەك تىلەيىن،
تىلەۋىڭدى اللا ەكى ەتپەي،
دومالاسىن ورگە تاسىڭىز!
ءۇشىنشى تىلەك تىلەيىن،
ءۇمىت ارتقان ادال دەپ،
كەتپەسىن ساتىپ دوسىڭىز!
ءتورتىنشى تىلەك تىلەيىن،
ءتورت قۇبىلاڭ تەڭ بولىپ،
بەلەستەردەن اسىڭىز!
بەسىنشى تىلەك تىلەيىن،
بەس ۋاقىت نامازدا،
ساجدەدە بولسىن باسىڭىز!
التىنشى تىلەك تىلەيىن،
اعايىنمەن تاتۋ بول،
الال بولسىن اسىڭىز!
جەتىنشى تىلەك تىلەيىن،
جەبەپ ءجۇرسىن پەرىشتە،
جاماندىقتان قاشىڭىز!
سەگىزىنشى تىلەك تىلەيىن،
سەرتىڭىزدە بەرىك بول،
ءتۇڭىلسىن جاننان قاسىڭىز!
توعىزىنشى تىلەك تىلەيىن،
توڭىپ جۇرسە تۋىسىڭ،
تويعىزىپ قازان اسىڭىز!
ونىنشى تىلەك تىلەيىن،
ويلى بول ۇلگى الارلىق،
جۇزگە جەتسىن جاسىڭىز!
اللا بەرسە ءسوز ەمەس،
ودان دا ارى اسىڭىز!
نۇرباقىت بايراحمەت ۇلى
