ۋاقىت وتەدى، ينشاللا، ماسەلە دە شەشىلەدى. بىر-بىرىمىزگە دەگەن قۇرمەتىمىزدى ساقتاپ قالايىق جىگىتتەر! (ونىڭ تەڭدەسى جوق سىي، بايلىق، باقىت، ادامدىق، ارلىلىق، بيىكتىك... ەكەنىن مەن ايتپاي-اق، كوبىڭىز بىلەسىزدەر)
"مەن ونى ونداي جاماندىققا قيمايمىن" دەگەن عاجايىپ ءبىر ءسوزى بولۋشى ەدى. بالا كۇنىمدە اتا-اجەلەرىمىزدەن ۇنەمى ەستۋشى ەدىم. ال، ناعاشى اتام، "بىرەۋ سەن تۋرالى وسەك-اياڭ، كەلەڭسىز سوزدەر ەستىگەندە بىردەن يلانىپ، قوستاي كەتسە ول ادامعا وكپەلەمە، ول سەنى وندايعا باياعىدا قيىپ قويعان، تەك رەتىن تاپپاي جۇرگەن ادام"، دەپ وتىرۋشى ەدى. قۇداي ساقتاسىن! ول سۇرىنگەنىڭدى جىعىلعان، جىعىلعانىڭدى كومىلگەن ەتىپ كوپسەتەدى. سوسىن ونداي كەزەك وزىنە دە كەلەدى. (اللا ءادىل عوي، ودان كۇشتى ەشكىم جوق).
ءبىر قازاق ءبىر قازاقتى جاماندىققا قيمايتىنى راس بولسا ءبىزدىڭ بۇكىل ارماندارىمىز دا راسقا اينالار ەدى!
ۇلاربەك نۇرعالىمنىڭ «فەيسبۋكتەگى» پاراقشاسىنان الىندى
