قىدىرما قوناق – قازاقتىڭ كونە جولىندا، قوناق بولۋ سالتىندا كوپ كەزىگەتىن قوناقتىڭ ءبىر ءتۇرى. مەيرام-مەرەكە، دەمالىس كۇندەرى اۋىل ازاماتتارى توپ-توپ بولىپ، اۋىل-اۋىلعا، ۇي-ۇيگە قىدىرادى، ۇلكەندەرگە امانداسادى، ارنايى سالەم بەرەدى. قازاق ونى ۇيىنە كەلگەن قوناقتاردى ءبىزدى ارنايى ىزدەدى، ەلەپ-ەسكەرىپ، كەلدى دەپ قۇشاق جايا قارسى الادى، ءدامدى قۇجىرىن داستارقانعا جايادى. ونى قازاق كادەسىندە «قىدىرما قوناق» دەپ اتايدى.
قازاقتاعى قىدىرما قوناقتىڭ دا وزىندىك ءمانى، كىسىلىك ءسانى بار. ولار جاي قىدىرىپ، قارىن باققالى، جانىن ساقتاعالى جۇرگەن جوق. قايتا اۋىل-اۋىلداعى، ۇي-ۇيدەگى كوڭىلى جاقىن، نيەتى ءبىر، تىلەۋى قابىل ادامدارعا جۇزدەسۋ، سالەمدەسۋ، سىرلاسۋ، اۋىرعان-سىرقاعاندارى بولسا، كوڭىلىن سۇراۋ، ولگەن-جەتكەندەرى بولسا، قۇران وقۋ، تۋىس-تۋعاندارىنا كوڭىل ايتۋ، جاقسى نيەتپەن تىلدەسۋ، بەرەكە بىرلىكتى ارتتىرۋ. ول عانا ەمەس، تىرلىكتە، از ومىردە، سانالى عۇمىردا ساپالى ءومىر ءسۇرۋ، كوڭىل تاۋىپ، ءماندى-ماعىنالى تىرلىك وتكىزۋ بولىپ تابىلادى. اۋەلى اۋىل-اۋىلدى، ءۇي-ۇيدىڭ بەرەكەسىن جالعايدى، بىر-بىرىنە قۇرمەتىن كورسەتەدى، سىي-سىباعاسىن جالعايدى، ادامدىق قۇنىن، ارىن، ادامگەرشىلىك، كىسىلىك كەرەمەتىن بىلدىرەدى. «قىدىرما قوناقتان قىرىق اۋىز ءسوز قالادى، ۇلگى-ونەگە، وشپەس ءىز قالادى» دەپ ونى حابار-وشار ەستۋدىڭ دە كىلتى ەتكەنى بەسەنەدەن بەلگىلى. دەنى ساۋ ادامنىڭ قىدىرعانىنا نە جەتەدى، وي-پىكىر اۋىسادى، ويىن دانالايدى، ساناسىن سارالايدى، تانىماعانمەن تانىسادى، جاقىنى بولسا تابىسادى. بۇكىل اۋىل بەرەكەمەن، بىرلىكپەن قابىسادى. قىدىرا ءجۇرىپ، ۇگىت جاسالادى، ونداي جاقسىلىقتان قانداي جاماندىق اسا الادى. قىدىرما قوناقتىڭ قىرى دا، سىرى دا وسى بولماق.
بولات بوپاي ۇلى جوتا قاجى
