قۋانعان قيزاتبەك
 
 
گيتاريست 
 
مەن ءۇشىن قىمبات ەمەس سىي شارابى،  
ۇنىنە عاشىق ەدىم گيتارانىڭ.  
ىلعي دا يىعىما باسىن سۇيەپ،  
كۇرسىنىپ قوڭىرقاي قىز كۇي شالادى.  
 
تورقالى تۋعان جەردىڭ توپىراعى،  
تورعىن قىز جانارىنا توسىلادى.  
تەرمەلەپ گيتارانىڭ التى ىشەگىن،  
كىرپىگىن ويعا مالىپ وتىرادى.  
 
مۇڭايۋ وعان قاتتى ۇناسادى.  
مۇندايدا كۇبىر ەتۋ كۇنا تاعى.  
ساۋساعى سيپاپ وتكەن پەرنەلەردەن،  
نوتالار قىزىل-جاسىل گۇل اشادى.  
 
ايتارىم ءتىل ۇشىندا تۇر بايلانىپ،  
ىرعاقتار قۇشاعىنا ىرعايدى الىپ.  
ناپ-نازىك قىل ىشەكتىڭ دىرىلمەن،  
جۇرەگىم بارادى ۇشىپ بۋعا اينالىپ.  
 
ءتاتتى اۋەن، تارتىمدى قىز بار اسىلىم،  
تاپقانى-اي تابيعاتتان جاراسىمىن.  
گيتارا شاناعىنا ورالادى ول،  
كۇيدىرىپ ءبىر ساعىنىش قاراشىعىن…

مەلوديا جانە مەزگىل  
 
يىعىڭا توگىلىپ بۇيرا شاشىڭ،  
كۇلىمسىرە،  
سەزىمنىڭ ءسۇي راحاتىن.  
گيتارشى قىز،  
جابىققان جۇرەگىمدى،  
شىرىن اۋەن ىزدەيمىن شيراتاتىن.  
 
قوبالجىعان ويىمەن قوڭىر دالا،  
قۇپياما قارايدى نەگە ۇرلانا؟   
گيتارانىڭ پەرنەسىن پەيىلسىزدەۋ،  
اق ساۋساعىڭ سيپايدى جەڭىل عانا.  
 
كوكتەم ەدىڭ،  
كۇرسىندىڭ كۇزگە اينالدىڭ،  
قاراشانىڭ دەمىنە مۇزداي قالدىم.  
قايتقان قازدىڭ سۇڭقىلىن قايعىلى ىشەك،  
سىڭسىپ ايتا بەرەردەي بۇزباي ماڭگى.
 
 
كىرپىگىڭە قوناقتاپ كۇمىس ەپپەن،
ءاپپاق قىراۋ توگىلدى سىم ىشەككە.  
وسىلايشا كەتەسىڭ قىسقا اينالىپ،  
ماحابباتتىڭ اسقاندا مۇڭى شەكتەن.  
 
 
گيتارانىڭ شاناعى ءاپپاق قىراۋ،  
قويۋ قارا شاشىڭا قاپتاپ قىلاۋ.  
قار استىندا قالعيسىڭ،  
قۇلازىتپاي،  
تەبىرەنە ويانشى ءتاپ-تاتتىم-اۋ!   
 
كوكتەمىڭدى كوكسەدىم،  
ۇيىقتامادىم.  
التى ىشەكتى تەربەشى، (ءسۇيت، قاراعىم)  
قازدار قايتا ورالسىن قاناتىمەن،  
سيپاي ۇشىپ شاناعىن گيتارانىڭ.   

تارت قانە گيتاراڭدى…  
 
تارت قانە گيتاراڭدى،  
بىلەم ىشتەي،  
بار سەندە ءومىر جايلى ىرەنىشتى وي.  
قالجىراپ قوزعالادى ساۋساقتارىڭ،  
ىشەكتەر شۇباتىلعان رەلىستەي.  
 
قالىڭداپ قاباعىڭدا نالا-قايعى،  
قاپ-قارا كوزدەرىڭدى قامالايدى.  
جاپاندا جولىعاتىن بىرەۋ بارداي،  
جانارىڭ رەلىستى جاعالايدى.  
 
تىم مۇڭلى گيتاراڭدا بۇگىنگى اۋەن،  
ءالى دە سۇيكىمدى عوي سۋىنبا الەم.  
سۇيەنىپ ءالسىز، مۇڭلى دىبىستارعا،  
بەكىتىپ تۇرعاندايسىڭ بۋىندى ارەڭ.  
 
شاتتىقتىڭ شەشەك اتقان گ ۇلى شەتتە،  
تابىلماي وعان باستار دۇرىس وتكەل.  
توگىلىپ ساۋساعىڭنان قايعى ۋىتى،  
سولقىلداپ جىلاي بەردى سىم ىشەكتەر.  
 
قورعانبا، قايراتىڭا قولىڭدى بەر،  
ول سەنى قۇتقارۋدىڭ جولىن بىلەر.  
تارت قانە،  
سۇلۋ اۋەن پاديشاسى،  
پەرنەدەن سىيلار ساعان سەنىم-جىگەر.  
 
 
تازارتۋ

ۇشىردى كوبەلەگىن كوز عالامىڭ،  
تاعى دا گيتاراڭدى قوزعا جانىم.  
«اقىلىم» التى ىشەكپەن ارقاندالىپ،  
جۇتىلسىن شاناعىنا «سوزعان ءانىم» .  
 
كوبەلەك-كوزىڭدەگى قۋانىشىڭ،  
قاناتىن قاعادى ۇشىپ شۋاق ءۇشىن.  
اۋەندى الەم ەتكەن كوبەلەكتەر،  
كەشىرمەس كىر قوعامنىڭ كۇنالى ءىسىن.  
 
ادامنىڭ ار بولماسا ەسىمى كىم؟   
بولماسىن كۇناھارعا كەشىرىمىڭ.  
سىڭسىعان سۇلۋ، تازا اۋەندەرمەن،  
ۇرەيلى ۇڭگىرلەردىڭ ءوشىر ءۇنىن.  
 
عايباتتار،  
كۇپىرلىكتەر،  
بالاعاتتار،  
تىلىندە تىرىلەردىڭ قارا داق بار.  
ۋىتى كۇشتىلەردىڭ ۋىسىنان،  
باۋىرى ءالى جۇمساق دالانى اپ قال.  
 
ءتاتتى ۇنمەن تەبىرەنسىن تەرەڭ دالا،  
التى ىشەك قوزعالعاندا الەم جاڭا.  
اجارسىز الدە كىمنىڭ ايعايى ەمەس،  
اۋادا قالقىپ تۇرسىن اۋەن عانا.

تىڭايۋ
 
جۇرەگىم اۋىرىپ تۇر بۇگىن مەنىڭ،  
بىرەۋگە جاقپايدى ەكەن كۇبىرلەرىم.  
قولىڭا ال گيتاراڭدى بۇدان باسقا،  
كوڭىلدىڭ اشا الادى كىم ىلگەگىن.  
 
ءسوز وسى سەنى قۇلاي سۇيەمىن مەن،  
يشارات جاسادىڭبا يەگىڭمەن؟   
مەن ىزدەگەن مەيىرلى اۋەندەگى،  
نوتالار جۇزىڭدەگى كيەلى مەڭ.  
 
بىلەمىن بۇل قوعامنىڭ ميى ىستەيدى،  
ءبىراقتا ماحابباتپەن سۇيىسپەيدى.  
القوڭىر گيتارادا مەيىرلى اۋەن،  
تۇپ-تۋرا جۇرەگىمنەن يىسكەيدى.  
 
تەربەلگەن گيتارانىڭ التى ىشەگى،  
قورلانسام نامىسىمنىڭ قامشىسى ەدى.  
ارىنا جاماۋ تۇسكەن «جاداۋ» ءۇشىن،  
جۇرەگىم جىلاماسقا انت ىشەدى.  
 
تارتاسىڭ گيتاراڭدى تارتىپپەنەن،  
شاناعىن ايمالايمىن شالقىپ توبەم.  
سارناعان ءنان سارايدا سازدى اسپاپتان،  
مەن سەنىڭ گيتاراڭدى ارتىق كورەم.

دايىنداعان: بۇلعىن سۋسار