الماقان جەڭىس قىزى

ماڭگىلىكتىڭ قۇشاعىندا

بەلگىسىز مۇڭدار باستاپ

اكەتتى مەنى سوناۋ ساپارلارعا.

التايدىڭ تاۋلارىنداي تۇلعاڭ اسقاق،

تاۋداي بيىك ماحابباتتان جاسالعانبا.

بەلگىسىز ءبىر ساعىنش،

بەرمەيدى بەرگىسى جوق ماعان ىرىق.

الىستاپ كەتە المايمىن،

بارا المايمىن جانە دە وعان جۋىق.

وي كەشەمىن ساعىنىپ سودان مۇلگىپ.

ىلەسىپ جەتەگىنە ساعىنشتىڭ،

كەلمەسكە مەن اتتانىپ باراتىرمىن.

بىلەسىڭبە، مەن وسى ساعىنشتىڭ،

سارعايعان ساباعىنان جاراتىلدىم.

ساعىنش جوعالمايدى،

مەن-داعى سەزەم ونى.

باقىتتى شىعارمىن مەن،

ۇعىنساڭ سەننەن كورى.

ساعىنش. . . ال، ساعىنش مەننەن ۇلى.

سول ءۇشىن ماڭگىلىكپىن،

ماحاببات عايىپ بولىپ، ساعىنش ۇزىلگەنشە.

اي كۇننەن كۇدەر ۇزىپ،

اسپاندى اڭساعان جەر بۇلىنگەنشە. 

سەزىنۋ

ءمولدىر التاي بارادى جىلاپ اعىپ،

قاسىرەتىمدى تىڭدايدى تۇرا قالىپ.

ساعىنش تالقانداعان جۇرەگىمدى،

وتىرامىن اعاتاي،

جىرىممەن قۇراپ الىپ.

سامسا-سامسا قاراعايلار

ءسىڭىلىسى  مەندەگى ساعىنشتىڭ،

جۇلمالاپ جۇرەگىمدى بۇلتپەن بىرگە الىپ ۇشتىم.

تورقاداي توپىراعى، التايدىڭ سەرى بەلى،

شاقىردى ەھ، بيىگىنە سەنى، مەنى. . .

التايدىڭ اسپانىنان ساعىنش توگىلەدى،

ال ونىڭ توپىراعىنان مۇڭ ءيسى سەزىلەدى.

جۇرەگىم كەتكەن ۇشىپ سەن جاققا قۇس جولىمەن،

ارتىمدا قالعان جولعا كەشىرشى كەش دەدىم مەن.

اعاتاي جەتەم ساعان،

سەن مەنى توسپا ءبىراق.

جەتكىزەر ساعان مەنى عالامنان اققان بۇلاق،

جۇلدىزدى جيپ الىپ حات قىلىپ جىبەرەمىن،

اي مەنى قۇشاقتايدى اعىتىپ تۇيمەلەرىن،

كەتەمىن ماڭگىلىككە ورالماي وسى ماڭعا،

بارىنەن ارتىق مەنى ايالاپ سۇيگەن ءولىم.   

دايىنداعان: بۇلعىن سۋسار