تانىس بالا
قارعام-اۋ، سەنبە ەدىڭ بۇل تانىس بالا،
سەن ەندى، تانىس بالا الىستاما .
مەن سەنى تانىدىم عوي، تانىپ تۇرمىن،
سەن مەنى تانىدىڭ با، انىق قارا.
تانىس قوي قىلىعىڭ دا، بۇرىمىڭ دا،
تانىس-اۋ بەلدەرىڭ دە، يىعىڭ دا.
باياعى كۇلكىڭ عانا كورىنبەيدى،
ۇيالاپ تۇراتۇعىن ميىعىڭدا.
تۇسكەندە قىز قۋاردىڭ جورىعىنا،
قامشىڭدى باتىراتىن جونىمىزعا.
جىلتىر قارا ماشينا ءمىنىپپ اپسىڭ،
باياعى قارا كەردىڭ ورىنىنا.
بوز بالا از ەمەس-تى ساعان ەرگەن،
سوندا باعىم وزىپ ەد(ءى) تامام ەلدەن،
قارا كەردى سىپىرىپ وتقا قويىپ،
قولتىقتاسىپ اسۋشى ەك انا بەلدەن.
جامان اعاڭ اراققا قىزىپ العان،
(باييدى دەپ بۇل كۇندە قىزى بار جان)
سەنى الىسقا زورلىقپەن ۇزاتتى دا،
قارا كەردى سوعىمعا جىعىپ العان.
سودان كەيىن بۇل جاققا كەتتىڭ كەلمەي،
مەندە تالاي ساعىنىش كەشتىم كولدەي.
كوپكە دەيىن ەلەڭدەپ جۇرەتىنمىن،
قارا كەردىڭ ءدۇبىرى ەستىلگەندەي.
سەنى سولاي الىسقا اتتاندىردىم،
(باعىڭ جانسىن الىدە ماقپال قۇربىم)
سەزىپ تۇرمىن ەلەسى وتكەن كۇننىڭ،
كوز الدىڭدا شۇبىرىپ جاتقاندىعىن.
سامارقاننىڭ ساعىنىشى
الماتى. كوكتەم العاشقى،
ورالدى قۇستار ناز ايتىپ .
اق جاۋىن كۇندە جالعاستى،
جەر الەمدى كىل تازارتىپ.
تىرلىككە تولعان بالاعى،
مۇنارتىپ جاتىر تاۋ باسى.
ابىردا-سابىر باياعى،
قازۇۋ-دىڭ كەڭ اۋلاسى.
قيالمەن الەم كەزگەن بوپ،
ساباقتى وقىپ جارىتپاي.
مەن ءجۇرمىن ايتەۋ مەڭ-زەڭ بوپ،
باسىنا ۇرعان بالىقتاي.
ۇسىنسام قولىم جەتپەيتىن،
جەر مەنەن كوكتەي ارامىز.
ەسىمنەن ءبىر ءسات كەتپەيسىڭ،
الىستا قالعان بالا قىز.
سەزدىرىپ سىرىن سۇيگەننىڭ،
كەتىپ ەڭ سالىپ سانامىز.
ماعان مىڭ باتپان مۇڭ بولدىڭ،
بارماقتاي عانا بالا قىز.
وزىڭنەن باسقا ۇقپايدى ەل،
قىزىققا تولى كەشتەرى.
مەن العاش باقىت قۇشقان جەر،
اۋىلدىڭ ورتا مەكتەبى.
كۇن ەدى-اۋ ول ءبىر ءماندى وتكەن،
بيلەگەن، كۇلگەن، اندەتكەن.
بىرىنە-بىرى ساي كەلگەن،
بالاپان سەزىم بال كوكتەم.
جۇرەكتىڭ وتىن جاندىرعان،
سەزىمنىڭ سىرىن قالقىپ اپ.
تۇرۋشى ەڭ توسىپ الدىمنان،
جانارىڭ كۇندەي جارقىراپ.
تولقىتقان سەزىم كەۋدەنى،
سول كۇندەر قانداي ەڭسەلى.
تۇعىرىم دەۋشى ەڭ سەن مەنى،
تۇنىعىم دەۋشى ەم مەن سەنى.
ءوتىپتى-اۋ ءومىر ماڭىزدى،
كوڭىلگە كۇن دە گۇل ەگىپ.
اتىزدا ءجۇرىپ اڭىزعا،
اينالعان عاشىق ءبىز ەدىك.
سەنى دە قايعى مەڭدەتىپ،
ءبىر جەردەن شىقپاي ويىمىز.
الماتى جاققا مەن كەتىپ،
تارقاعان سولاي تويىمىز.
ەرجەتكەن ورتاڭ ءوزىڭنىڭ،
بارلىعى بار عوي وسى ەلدە.
الدىندا ءجۇر دەپ كوزىمنىڭ،
قويمادى اكەڭ كەتەردە.
مەن كەتتىم كەۋدەم بوس قالدى،
سەن قالدىڭ ماعان جاۋتاڭداپ.
ۋاقىت ءبىزدىڭ جوسپاردى،
تالقانداپ كەتتى، تالقانداپ.
پەرىشتەم بە ءدىڭ سەن مەنىڭ،
توبەمنەن قۇداي تۇسىرگەن.
مۇڭ تولى قارا كوزدەرىڭ،
شىقپاي-اق قويدى تۇسىمنەن.
جاياۋلاسام دا جەتەرمىن،
عاشىققا قاشان جەر الىس.
جىندانىپ كەتەر مە ەكەنمىن،
كەلگەنشە جازدىق دەمالىس.
حاتتارىم مەنىڭ الىپ ۇش،
جۇرەككە اتقان جەبەدەي.
ساناعا تۇنعان ساعىنىش،
تەلەگەي ەدى تەلەگەي.
كىم بولجاپ بىلگەن ءومىردى،
ۋاقىت ايتار بيلىگىن.
كوكتەمىڭ ءوتسىن كوڭىلدى،
كوزىمنەن ۇشقان بۇلبۇلىم.
ارمان قىز
ارمان قىز قايدا كەتتىڭ اداستىرىپ،
مەن ءجۇرمىن باقسىلارعا بال اشتىرىپ.
ىزدەدىم ينتەرنەتتىڭ يلەۋىنەن،
كافەسىندە ينتەرنەت تاڭ اتقىزىپ.
سەنى ىزدەپ دالاعا ۇشتىم، قالاعا ۇشتىم،
ىزدەدىم باعدارىنان بار اعىستىڭ.
ىزدەدىم تامشىسىنان جاز جاۋىننىڭ،
ىزدەدىم ىزعارىنان قارا قىستىڭ.
مەن سەنەم ايتەۋ سەنى تابارىما،
قارايمىن، بار ارنانىڭ حابارىنا.
شىرايلىم ءوزىڭدى ىزدەپ تاپقانىمشا،
شىدايمىن، شىرىلداتقان تالاي مۇڭعا.
سەنى ىزدەپ ايدى اۋناتتىم، جىلدى اۋناتتىم،
شار باسىما تەلەگەي مۇڭ قايناتتىم.
كوكتەم سايىن جينادىم ساعان ارناپ،
ەڭ ادەمى گۇلدەرىن قىزعالداقتىڭ.
تاۋسىلماس ساعىنىشتان ەنشى الدىرعان،
سۇراۋدى بىلمەسەم دە قاي تاعدىردان.
مەن سەنەم ايتەۋ ماعان ءبىر كۇندەرى،
كەزىگىپ قالارىڭا قارسى الدىمنان.
*** *** ***
كوڭىلدى ايلانىپ ءجۇر شاعالا مۇڭ،
نەسىنە قارعام مەنى اعالادىڭ؟
كوزىڭمەن كۇلىمدەگەن الداي بەرمەي،
ءبىزدىڭ دە سىردىڭ بويىن جاعالاعىن.
مەن ساعان ولاي قاراپ بۇلاي قاراپ،
ءجۇرمىن-اۋ كوزىممەنەن قۇر ايمالاپ.
سەن مەنى تۇسىنەتىن سياقتىسىڭ،
ءوزىڭسىز كوڭىلىمدى كىم اۋلاماق.
قاي تاعدىر مەنى ساعان ەلىكتىرگەن،
قاسىڭا بارعىم كەلەر جەلىپ بىردەن.
جەكسۇرىن، جەر جاستانعىر جالعىزدىقتان.
قاراعىم شىنىمەنەن زەرىكتىم مەن.
ساعىنىپ، سارعايىسىپ كورىسەتىن،
شارابىن شاتتىعىڭنىڭ بولە ىشەتىن.
ءتىرى ادامعا، ءبىر ادام كەرەك ەكەن،
قايعى مەن قۋانىشىن بولىسەتىن.
مەن سەنى اسىلىم دەپ باعالادىم،
جامانعا جان اعاڭدى بالاماعىن.
كەل مەنىڭ داۋىسىما داۋىسىڭ قوس،
جاستىقتىڭ جالعىز سوقپاي بارابانىن.
*** *** ***
ساعىندىڭ با دەدىڭ اۋ جانىم ماعان،
عاشىق - عاشىق بولاما ساعىنباعان.
ساعان دەگەن ءتاپ-تاتتى ساعىنىشتىڭ،
كۇنىم بارما كورپەسىن جامىلماعان.
نازارىمنىڭ وزىڭە بۇرىپ ءبارىن،
ساعىنتتى عوي نازدارىڭ، قىلىقتارىڭ.
سۇمبىل قارا شاشىڭنىڭ ءاربىر تالىن،
ۇمىتپادىم قاراعىم، ۇمىتپادىم.
كۇندى وتكەرىپ ساعىنىپ، ءتۇندى وتكەرىپ،
قيال شىركىن جاتتى عوي، تۇيدەكتەلىپ.
ساعان ۇشا جازدايمىن كەي شاقتاردا،
ءاندى تەڭدەپ، جانىما جىر بوكتەرىپ.
اقتارىلىپ الدىنان اق تىلەگى،
ساعىنىشىڭ الديلەپ جاتتى مەنى.
قارعام مەنىڭ، ساعىنىش سياقتى عوي،
ماحابباتتىڭ تەڭدەسسىز تاتتى جەرى.
*** *** ***
ەگەر مەنى راس بولسا سۇيگەنىڭ،
ساعىنىپ ءجۇر كەزدەسسەك تە كۇندە مىڭ.
مەن قۋانسام تاڭىم كۇلىپ اتقاندا،
مەنەن بۇرىن ات بورىكىڭدى اسپانعا.
مەن جىلاسام، سەندە جىلاپ ىشىڭنەن،
ءسۇرت جاسىمدى ءوزىڭ بەرگەن شىتىڭمەن.
مەن جول تاپپاي قاراڭعىدا كىدىرسەم،
جۇرەگىڭدى الاۋ قىلىپ جۇگىر سەن.
قايعى بولىپ قار بوراتسا قىس ماعان،
كوكتەم بولىپ گۇلىڭدى الىپ ۇش ماعان.
بىرەۋ مەنى تاستاسا وتقا يتەرىپ،
ءوزىڭ قۇتقار قاناتىڭمەن سۋ سەۋىپ.
تابا الماسام شابىتىمدى مازداعان،
جىرىم بولىپ ورال ماعان جازباعان.
كورىنبەسەم جەتەم دەگەن كومبەدەن،
سۇيگەن بولساڭ ءۇمىت ۇزبە سەن مەنەن.
اسار بولسام، اسۋدان جان اسپاعان،
تىلەگىڭدى شاشۋ ەتىپ شاش ماعان.
سوندا عانا مەن ىزدەگەن جار سەنسىڭ.
دايىنداعان: ەرلان تولەۋباي
