جۇرەگىندە شىراعى بار پاقىردىڭ،
ءار مينۋتى بوپ ەلەستەر «اقىر كۇن»...
سەبەبى مە، ساعاتتارى ۋاقىتتىڭ 
سىرت-سىرت ەتىپ كۇنىن ۇرلار عاسىردىڭ...

سول ۋاقىتتىڭ ىشىندە ءۇش اي بار-دى،
شەنىنە ەش شەندەتپەيتىن ايلاردى.
سول ءۇش ايدىڭ ءبىرى – ورازا.
ورازا،
حاق اللاھقا قۇلدىقتاعى قاينار-دى.

سول ورازا ءار كۇنى ءبىر، ءبىر عالام،
ءار ءساتى ونىڭ حاق نۇرىمەن نۇرلاعان.
«اللاھ» دەگەن اق قۇلداردىڭ جۇرەگى،
وندا اللاھىن ءار ءسات سايىن جىرلاعان.

سول ورازا ىشىندە ءبىر ءتۇن بار-دى،
قارىس ادىم اتتاتپايتىن جىنداردى.
جەر بەتىنە ءورىپ شىعىپ سول ءتۇنى،
پەرىشتەلەر تىڭدايتۇعىن مۇڭ-زاردى...

ساۋابى بار مىڭ ايدان دا ول ارتىق ءتۇن – 
قادىر ءتۇنى! (حاققا قۇلدىقتى ار تۇتتىم!)
قادىر ءتۇنى قۇران ءتۇسىپ اللاھتان،
جۇرەكتەرگە جاۋعان ءتۇن ول بار قۇتتىڭ...

قادىر ءتۇنى تۇندەردەگى ءتۇن جارىق،
شىققاندايىن قاراڭعىنى كۇن جارىپ.
ەكى الەمى جارىق قادىر تۇنىندەي،
ءوز ءناپسىسىن وتەر بولسا كىم جارىپ!

قادىر ءتۇنى تۇندەردەگى ءتۇن جارىق!..

قۇل-كەرىم ەلەمەس