شiلدەنiڭ شىقىلداعان ىستىعىندا كۇنشىعىستان قاراساڭ، كۇنباتىس جاقتا كەلiنشەكتاۋ اعىپ جاتقان اساۋ التىن وزەن سياقتى. كۇننiڭ اپتابى قايتىپ، كەشكi سالقىن تۇسە كەلiنشەكتاۋ انىق كورiنە باستايدى.
سوندا كەلiنشەكتاۋ تۋرالى ەرتە-ەرتە ەرتەدەگi اڭىز ەسكە تۇسەدi.
وتىز كۇن ويىن، قىرىق كۇن تويى بولىپ، بايدىڭ قىزى ۇزاتىلادى. قىرىق تۇيەگە ارتىلعان جاساۋدىڭ ءبارi التىن، كۇمiس، گاۋھاردان ەكەن دەيدi. ۇزىننان ۇزاق سوزىلعان داۋلەتجار كوشتiڭ الدىندا كەلە جاتقان قىز اكەسi قىزىنان:
– قالاي قىزىم، جاساۋىڭا كوڭiلiڭ تولا ما؟ – دەپ سۇراپتى.
سوندا ۇزاتىلىپ بارا جاتقان قىز:
– ريزامىن، اكە، تەك يتاياعىم التىننان بولمادى-اۋ، – دەپتi.
مۇنداي تويىمسىزدىققا نە ايتارىن بiلمەگەن اكە بايعۇس قوس قولىن تەرiس قاراتا جايىپ جiبەرiپ:
– و، قاناعاتسىز مۇندار، قاراتاس بولىپ قاتىپ قال! – دەپ، قاتتى قارعاپتى. قارعىس قۇدايدىڭ قۇلاعىنا شالىنىپ، بۇكiل اسىل كوش لەزدە قاراتاس بولىپ قاتىپتى دا قالىپتى. قاناعاتسىزدىققا، تويىمسىزدىققا قۇدايدىڭ قاھارى وسىلاي تيiپتi.
قاراپ تۇرساڭ، مىنا قازiرگi زاماندا دا، سول بەيشارا قىزدىڭ ابايسىزدا ايتىپ قالعان ايىپ ءسوزiن كەشپەگەن جاراتقان يە تۇيەنi تۇگiمەن، كەمەنi جۇگiمەن جۇتىپ جاتقانداردى قالاي كورمەيدi – عاجاپ!
بiراق قۇداي اسىقپايدى: بۇل دۇنيە بولماسا، و دۇنيە بار؛ زاۋال ايتەۋiر بiر سوعار.
بۇل تەك بiر كەم دۇنيە ەمەس، ەكi دۇنيەدە دە كەشiرiلمەس مول كەم دۇنيە.

شەرحان مۇرتازا.