باسىمنان وتكەن وسى ءبىر وقيعا ءبىر ادامعا بولسىن پايداسىن تيگىزسە، وي سالسا دەگەن ويمەن جازىپ وتىرمىن.
الەۋمەتتىك جەلى بار ادامنىڭ ساناسىن بيلەپ بارا جاتقان سەكىلدى. بۇگىنگى تاڭدا بارىمىزگە تانىمال «ۆاتساپ» جەلىسى كوپ ادامعا زيانىمەن قوسا پايداسىن دا تيگىزىپ جاتقانى جاسىرىن ەمەس. ءسىز بۇل جەلىنى ماداقتاۋعا كىرىستى دەپ ويلاپ قالماڭىز، مەن وسى جەلىمەن بايلانىستى ءبىر وقيعانى بايانداپ بەرگىم كەلىپ وتىر.
نە ەكەن دەپ جاي قاراي سالۋمەن حاتتى اشقان مەن تاراۋيح نامازى جايلى جازىلعان قارىپتەردى كورىپ حاتتى سوڭىنا دەيىن وقىپ شىعۋعا بەل بايلادىم. وتە جاقسى جازىلىپتى. داۋىستاپ وقي باستادىم... «تاراۋيح نامازىن وقىعاننىڭ قانشالىقتى ساۋابى بار ەكەنىن بىلە بەرمەيتىنىمىز راس. سوندىقتان دا بۇل جايىندا پايعامبارىمىز مۇحاممەد (س.ع.س.) بىلاي دەپ ايتقان:
ورازانىڭ ءبىرىنشى كەشىندە تاراۋيح نامازىن وقىعان مومىن اناسىنان جاڭا تۋىلعانداي كۇنادان تازارادى.
ەكىنشى كەشىندە ەگەر اتا-اناسى مۇسىلمان بولسا، ولاردىڭ كۇنالارى كەشىرىلەدى.
ءۇشىنشى كەشتە ءبىر پەرىشتە: «يا، اللا، قابىل ەتكىن امالىن»، دەپ جاريا ەتىپ ايتادى. ياعني «اللا تاعالا جاساعان كۇنالارىن كەشتى» دەپ ايتادى» دەي بەرگىنىمدە جولداسىم ءسوزىمدى ءبولىپ، ەكىنشىسىن قايتا وقۋىمدى ءوتىندى. مەن ىركىلمەستەن قايتا وقىپ بەردىم. ول ءۇنسىز ءبىراز وتىردى دا، داۋىسىن ءدىرىل الىپ «مەن كەشە بارمادىم عوي تاراۋيحقا» دەدى. مەن جۇمىستا بولدىڭ عوي ەشتەڭە ەتپەس دەپ، ارى قاراي جالعاستىرا كەتتىم. جولداسىم ءۇنسىز عانا سوڭىنا دەيىن تىڭداپ شىقتى دا «اللاعا سانسىز ماداق» دەپ تۇرىپ كەتتى. داۋىسىنداعى ءدىرىل ءورشي تۇسكەندەي. كەيىننەن ويىن جيناپ الدى ما الدە مەنىڭ بىلە جۇرگەنىمدى دۇرىس سانادى ما ءىشىن كەرنەگەن وكىنىشىن ايتىپ كوزىنە جاس الدى. جولداسىمنىڭ اكەسى ىشىمدىككە سالىنعان. بۇگىندە اراقتان بويىن الاستاتۋ ماقساتىندا اعا-باۋىردىڭ ىستەگەن امالدارىنان ەش ناتيجە بولماي تۇر. «ەگەر تاراۋيحقا بارا العانىمدا اكەمنىڭ كۇنى بۇگىنگە دەيىن جاساعان كۇنالارى كەشىرىلەتىن ەكەن. انامنىڭ ابايسىزدا ايتقان اۋىر سوزدەرى، اكەمە بىلدىرگەن رەنىشتەرى، كۇپىرلىكتەرى ءبارى دە كەشىرىلەتىن ەكەن. اكەمنىڭ اناما قول جۇمساپ، بالالارىن يتشە ساباعانى دا، ءبىر بوتەلكە ءۇشىن اعايىنمەن ارا-جىك بولىپ، ارازداسقانى دا ءبارى دە كەشىرىلەتىن ەكەن. قانشالىقتى اۋىر كۇنا بولسا دا كەشىرىلەتىن ەكەن. مەن نەگە كەش ءبىلدىم؟ نەگە كەش؟» دەپ ارقا سۇيەر ازاماتىم ەڭكىلدەي بەرگەنىندە مەندە ەرىكسىز كوزىمە جاس الدىم. ءبىراق بايقاتپاۋعا تىرىسىپ، سابىرعا شاقىردىم. كەلەسى جىلى اللا بۇيىرتسا تاعى دا ورازا ۇستاپ، تاراۋيحقا بىرگە بارامىز دەدىم. اۋزىما تۇسكەن بار ءسوز وسى بولدى.
رامازان ايىنىڭ ءبىر جەتىسى دە ءوتىپ كەتتى. ۋاقىت جىلدام ەكەنىن وسىنداي كەزدە ۇعادى ەكەنسىڭ. جولداسىم ءقازىر كۇندەلىكتى تاراۋيح نامازىنان قالمايدى. اللادان راقىم تىلەپ، اتا-اناسى ءۇشىن كەشىرىم سۇرايدى. تاراۋيح نامازىنىڭ ساۋابى مول ەكەنىن مەن وسى وقيعادان كەيىن ۇقتىم. قۇران اياتتارىنا ءتىلى كەلمەيتىن، تەك ناماز وقىپ جاتقان نامازحانداردىڭ ىستەگەنىن قايتالاپ تۇراتىن جولداسىما اللانىڭ نۇرى جاۋىپ، ءوز بەتىنشى ساجدەگە باس قويار دەگەن ءۇمىت مەنى العا جەتەلەيدى.
ب ا ق بەتتەرىندە كوبىنە جامان جاقتارى عانا ايتىلىپ كەلەتىن كەيبىر الەۋمەتتىك جەلىلەردىڭ تيگىزەر پايداسى دا بار ەكەن. جوعارىدا كەلگەن اقپاراتتىڭ قانشالىقتى شىندىققا جاناساتىنىن بىلمەيمىن. ءبىر انىعى، سول مالىمەت ءبىر جۇرەكتى جىلىتتى. اتا-اناعا دەگەن مەيىرىمدى ارتتىردى، بولاشاققا ءۇمىت ارتتىردى.
تاراۋيح نامازىن وقۋ بارشا مۇسىلمانعا ءناسىپ ەتكەي.
بالقاش قالالىق مەشىتى
كاۋسار سابىر
