دۇنيە الما-كەزەك دەپ بەكەر ايتىلماعان ەكەن. سەنىڭ باسىڭا قونعان ب ا ق، ەرتەڭ باسقانىڭ باسىنا قونباسىنا كىم كەپىل؟! وزگەنىڭ ومىرىندەگى قايىرشىلىق كەزەڭدى سەن دە باستان كەشىرۋىڭ مۇمكىن. سوندىقتان كەز-كەلگەن ۋاقىتتا كومەككە مۇقتاج جاندارعا قولعابىس ەتىپ ءجۇرۋ كەرەك ەكەن. ومىرلىك ءمانى بار، ساباق بولارلىق وقيعانى قامشى اقپاراتتىق اگەنتتىگى mazhab.kz-كە  سىلتەمە جاساي وتىرىپ وقىرمان نازارىنا ۇسىنادى.

مىنەزى جايدارى قىز ءبىر جىگىتكە تۇرمىسقا شىعادى. ۇيلەنۋ تويلارىن وتكىزىپ، ۇيلەرىنە قايتادى. ۇيدە قالىڭدىعى كۇيەۋىنە كەشكى اس ازىرلەيدى. وتىرىپ، مىنە جەيمىز دەپ تۇرعاندا، بىرەۋ تىنىمسىز ەسىكتى قاعا باستايدى. ەكەۋى دە قاتتى تاڭدانادى. كۇيەۋ جىگىت:

 «توي كۇنى ءدال مىنا ۋاقىتتا كەلىپ، مازانى الۋ بارىپ تۇرعان ادەپسىزدىك قوي»، دەپ ىشىنەن ويلايدى.

 ەسىكتىڭ قاسىنا بارىپ، ول:

«بۇل كىم؟» دەپ سۇرايدى. ەسىكتىڭ سىرتىنان بىرەۋ:

 «مەن ءبىر بيشارا قاۋساعان شالمىن. قارنىم وتە اش. ازداپ تاماق سۇراپ كەلىپ تۇرمىن»، -دەپ جاۋاپ قايىرادى. جىگىت ىزالانىپ، ەسىكتى اشادى دا، الگى ادامدى ۇرسىپ، ۇرىپ قۋىپ جىبەرەدى. جىگىتتىڭ قاتىگەزدىگى مەن قاتتى سوققىسىنان جاراقاتى قاتتى سىزداعان  بايعۇس شال اش كۇيى  بۇرىلىپ كەتەدى.

جىگىت ەسىكتى قۇلىپتاپ، جارىنىڭ الدىنا ورالادى. ءبىراق، كۇتپەگەن جەردەن ءبىر عاجاپ جاعداي ورىن الادى. جىگىت كەنەتتەن جىن سوققانداي ايعايلاپ  شىعا كەلەدى دە، ءار جەردە ءبىر وتىرىپ جىلاي باستايدى. جاڭادان تۇرمىس قۇرعان كەلىنشەگىنە قاراماي قويادى. ايەلى دە بۇل جاعدايدان قاتتى قورقادى. ال جىگىت بولسا ۇيدەن شىعىپ، تەنتىرەپ كەتەدى.

ءسويتىپ جاس كەلىن توركىنىنە قايتىپ ورالادى. كۇيەۋىنە نە بولعانىن، ونىڭ قايدا جۇرگەنىن ەشكىم بىلمەيدى. ول ءىز-تۇسسىز جوعالىپ كەتەدى. سول بويى قايتىپ كەلمەيدى.

ارادان 14 جىل ۋاقىت وتەدى. ءبىر كىسى تۇل ايەلگە قۇدا ءتۇسىپ كەلەدى. قىز دا، ونىڭ اكە-شەشەسى دە نەكەگە كەلىسىم بەرەدى. توي ءوتىپ، ەرلى-زايىپتىلار ءوز ۇيلەرىنە بارادى. زايىبى كۇيەۋىنە اس ازىرلەي باستايدى. سول كەزدە ەسىكتى بىرەۋ تاقىلداتادى. كۇيەۋى ەسىكتى اشۋعا بارىپ،  ەسىكتىڭ الدىندا تاماق سۇراپ كەلگەن ءبىر بيشارا كىسىنى كورەدى. ۇيىنەن بار تاماقتى شىعارىپ، ايەلىنە:

 «مىنانى الگى كەدەي ادامعا بەر، تويعانشا جەسىن. ودان قالعانىن ءبىز جەيمىز»،-دەيدى.

ايەلى  كۇيەۋىنىڭ ايتقانى بويىنشا بار استى بەرىپ، كەدەيدى رازى قىلىپ شىعارىپ سالادى دا  كۇيەۋىنىڭ الدىنا كوزدەرى جاسقا تولىپ ورالادى. كۇيەۋى تاڭعالىپ، ونىڭ نەگە رەنجىگەنىن سۇرايدى. جۇبايى دا باسىندا ەشتەمە ايتپايدى. كۇيەۋى قايتالاپ سۇراي بەرگەننەن سوڭ، ايەلى بىلاي اڭگىمەلەپ بەرەدى: «ەسىگىمىزدى قاعىپ، تاماق سۇراپ كەلگەن ادام – ول 14 جىل بۇرىن مەنىڭ كۇيەۋىم بولعان. تويىمىز ءوتىپ، كەشكىلىكتە بىرگە تاماق جەيمىز دەپ وتىرعان كەزدە، ءبىر كەدەي ەسىگىمىزدى قاعىپ كەلەدى. سوندا كۇيەۋىم ىزالانىپ، الگى كەدەيدى ۇرىپ، قورلاپ، قۋىپ جىبەرگەن بولاتىن. ارتىنان، ءوزى دە اۋىرىپ، ۇيدەن شىعىپ حابارسىز كەتكەن ەدى».

وقيعانى ەستىپ، ەرى كۇيىنىپ جىلايدى. ايەلى وعان: «نەگە جىلايسىڭ؟» دەپ سۇرايدى. ول: «سەنىڭ كۇيەۋىڭ ۇرىپ سوققان ول ادام مەن ەدىم»،- دەپ جاۋاپ بەرىپتى.

مۇسىلمان باۋىرىم، مۇسىلمان قارىنداسىم!

 ادامعا ادام جات ەمەس، ادام بىر-بىرىنە قوناق. ەندەشە، پاقىر مەن كەدەي جاندارعا ساراڭدىق ەتپەڭدەر! كۇندەردىڭ بىرىندە سەندەر دە سولاردىڭ حالىنە ءتۇسىپ قالۋلارىڭ ابدەن مۇمكىن.

ارابشادان اۋدارعان:حاسان امانقۇلوۆ

شولۋشى: اسەل وتەشوۆا