جاڭا جىل قارساڭىندا اعام ماعان سۋداي جاڭا كولىك سىيلادى. كەڭسەدەن شىقسام، ماشينامدى اينالسوقتاپ ءبىر بالا تاماشالاپ ءجۇر ەكەن. «بۇل ءسىزدىڭ كولىگىڭىز بە؟» – دەپ سۇراعان بالاعا: «ءيا، مەنىكى. ونى ماعان اعام سىيلادى»، – دەپ ماقتانىشپەن جاۋاپ بەردىم. كوزدەرى جايناپ كەتكەن بالا: «شىركىن، ءسىزدىڭ...» دەي بەرگەندە اق، ونىڭ ويىن بىردەن ۇقتىم. ول دا «كولىك سىيلايتىن باي اعام بولسا» دەپ ارمانداپ تۇرعان شىعار.+
ءبىراق بالا: «شىركىن، ءسىزدىڭ اعاڭىزدىڭ ورنىندا بولسام عوي» دەپ، مەن كۇتپەگەن ءسوزدى ايتتى. بالانىڭ نيەتىنە ريزا بولىپ كەتتىم دە، كولىگىممەن قىدىرىپ قايتۋعا شاقىردىم. ءسال جۇرگەننەن كەيىن بالا قۋانىشتى داۋىسپەن: «اعا، كەشىرىڭىز. مەنىڭ ءۇيىمنىڭ الدىنا توقتاي الاسىز با؟» – دەپ ءوتىندى. ۇيىنە ادەمى كولىكپەن كەلگەنىن كورسەتىپ، كورشىلەرىنە ماقتانعىسى كەلىپ تۇرعان شىعار دەگەن ويمەن توقتاي قالدىم.
ءبىراق تاعى قاتەلەسىپپىن... ۇيىنە جۇگىرىپ كىرىپ كەتكەن بالا ءبىر كەزدە كىشكەنتاي مۇگەدەك ءىنىسىن ارقالاپ شىعىپ، كولىكتى نۇسقاپ: «كوردىڭ بە؟ ءبارى دە جاڭا ساعان ايتقانىمداي. بۇل كولىكتى مىنا كىسىگە اعاسى سىيلاپتى. مەن دە كۇندەردىڭ ءبىر كۇنىندە مىندەتتى تۇردە، ساعان وسىنداي ماشينا سىيلايمىن. سوسىن قالاعان جەرىڭە ءوزىڭ بارا الاتىن بولاسىڭ»، – دەدى ءجۇزى بال بۇل جانىپ. كىشكەنتاي بالانىڭ ىنىسىنە دەگەن سۇيىسپەنشىلىگىنە تولقىپ كەتتىم. كولىگىمنەن ءتۇسىپ، ءىنىسىن ماشينانىڭ الدىڭعى ورنىنا وتىرعىزدىم. ءماز بولىپ كەتكەن بالاقاي ارتقى ورىنعا جايعاستى. ۇشەۋمىز ءبىرازعا دەيىن قىدىردىق. مەن سول كۇنى بىردەڭەنى العاننان دا بەرگەننىڭ كوبىرەك باقىت سىيلايتىنىن ءتۇسىندىم...
شولۋشى: اسەل وتەشوۆا
