مەن تۇسىمدە كوردىم احاڭ، جاقاڭدى،
قانشا ۇلى بار جانە ولار قاتارلى.
ون ءبىر جاسار اتيللاداي نەمەرەم،
وتىرا قاپ، اتالاردان باتا الدى.

جىبىگەندەي ىشتە قاتقان توڭدارىم،
ۇلى اتالار: سول جاعىم مەن وڭ جاعىم.
قازاقتاعى ۇستازداردىڭ ۇستازى:
ء-بىسمىللا!-دەپ، احاڭ جايدى قولدارىن،-

-و، قۇدايىم، وڭداسىن،
ەش جاماندىق بولماسىن!
قازاعىمنىڭ باسىنا
جاقسى زامان ورناسىن!
دۇشپاندارى سورلاسىن،
قازاعىمدى قاشان دا
قىدىر كەلىپ قورعاسىن!

ال، كىشكەنتاي بالاقاي،
جولىڭ ءدايىم وڭ بولسىن!
اق پەيىلىڭ كەڭ بولسىن!
اسىل تەگىڭ سانالار،
قازاق – ۇلى ەل بولسىن!

ءداۋ جىگىت بول، ۇلىق بول،
ۇلىق بولساڭ، كىشىك بول!
قازاعىڭنىڭ نامىسىن
تاپتاتپايتىن جىگىت بول!

اتا-اناعا سۇيىكتى ەڭ،
جاۋىڭ - كۇيسىن كۇيىكتەن،
ۇلتىڭ ءۇشىن قاشان دا
كورىنىپ ءجۇر بيىكتەن!

ءاۋميىن!-دەپ، احاڭ بەردى باتاسىن،
نەمەرەم دە القالاپ ءجۇر اتاسىن...
قايران حالقىم، سەن، قاشان دا امان بول،
امان بولساڭ، باقىت ءدامىن تاتاسىڭ!...

كورگەن بار ما، ۇلى احاڭداي دانانى،
نەمەرەمنىڭ ەكى كوزى قۋانىشتان جانادى.
سودان كەيىن، احاڭ، ءسال-پال تىنىستاپ،
جانىنداعى ءمىرجاقىپقا قارادى.

ء-بىز ەجەلدەن قازاق دەگەن ەل ەدىك،
ۇلتىمىزدى ەشكىمنەن كەم دەمەدىك.
قوناعىنا مول داستارحان جاياتىن،
جاقسىلارعا ايدىن-شالقار كول ەدىك.

نە بولسا دا، ءبىز دەمەدىك: «كەش پە ەدى؟»
ەڭ ءبىرىنشى، نامىسىمىز وشپەدى!
قۋعىن-سۇرگىن، شاپقىن، قىرعىن سياقتى
ءبىزدىڭ قازاق نەنى باستان كەشپەدى...

ءجۇز جىل بوپتى، ءبىز كەتكەلى ارادا،
نە وزگەرىس، مىناۋ ۇلى دالادا؟..
ءبىزدىڭ قازاق ۇلت بولدى ما ەڭسەلى،
جاڭعىردى ما، ءبىزدىڭ ۇلتتىق سانا دا؟

تۇسىنەمىن، باستان ءبارى ءوتتى مە،
ۇلتتىڭ قولى ءوز اۋزىنا جەتتى مە؟
قايران قازاق، ەل بولدىڭ با ىرگەلى،
باياعى ۇيقىڭ، كەلمەس جاققا كەتتى مە؟-

دەپ، ويلانىپ، جاقاڭ بىزگە قارادى.
«قازاعىمدى قالاي ايتام، جالالى؟
سودان بەرى تۋرا عاسىر وتسە دە،
قالاي ايتام، قازاق جانىن جارالى؟..)

ۇلى اتالار، بوستاندىققا جەرىكپىن،
ءجۇز جىل ءوتتى، ولار ءۇشىن ولىكپىن...»-
دەپ، ىشىمنەن ويلاسام دا، مەن بايعۇس،
باسىمدى يزەپ، تومەن قاراي بەرىپپىن...

«كەشىر ءبىزدى، و تاريح قاحارلى؟..»-
دەپ، كوزىممەن ايمالايمىن اتامدى...
-اسىعىس ەك، كەشىرىڭدەر، حالايىق،
قىسقا عانا قايىرايىن باتامدى؟-

دەپ، ءمىرجاقىپ، قولىن جايىپ:
-و، اللام!
تاپشى ارمانىن قازاعىمنىڭ جوعالعان؟
مىنا ۇرپاعىم، ءوز كوزىمەن كورسىنشى،
قازاعىمدى بار جاعىنان وڭالعان!

بۇل ومىردە جولىڭ بولىپ تاڭداعان،
بار جاعىنان باقىتتى بول، ال، بالام!
بۇل باتامدى باتام دەپ ءبىل جانە دە
مىنا ساعان، بار قازاققا ارناعان!،

دەپ، جاتقاندا مەن تۇسىمنەن وياندىم،
تاڭ اتىپتى، اق ساۋلەگە بوياندىم
قۋانىشتان ءدۇرس-دۇرس ەتكەن جۇرەگىم،
جۇرەگىمدى قايدا، قالاي قويارمىن...

احاڭ، جاقاڭ!.. قازاق ءۇشىن تۋىپتى!
دەپ، ويلايمىن: «نەتكەن جاندار بىلىكتى؟!.»
توسەكتەگى نەمەرەمە قاراسام،
ول دا بۇگىن تاڭمەن ەرتە تۇرىپتى...

جۇماش كەنەباي كوكبورى،
07.09.2017 جىل.