كوكتەن تۋعان نۇردىڭ بار-تىن بالاسى، ساۋلە ءتۇسىپ بەلگىلەپتى دالاسىن. كاۋسار بۇلاق ءبولىپ اسىل تامشىسىن، سۇتتەن قۇيىپ ارلەنىپتى اناسى. وتكەن كۇندە كۇننىڭ سۇيگەن تاسى بار، تاستان تۋىپ تىزبەكتەلگەن اسىلدار. اسىلدىعى ءتان قۇراعان سۇيەكتە، بۋىن-بۋىن قازاق دەسىپ تارسىلدار. تاسقا باتىپ ەر بابام كۇننەن تۋعان، شاشى ساۋلە ورىمىندە ار بۋعان. ات ۇستىندە جارقىراۋدان نايزاسى، بۇرىندارى نۇق توقتاعان تاۋ تۋعان. ەركە جەلمەن ءان سالارداي باۋلارى، اللا تىزگەن باتىرلارداي تاۋلارى. جەر جۇرەگى مەككە دە، جەر كىندىگى، جەتىسۋدا جول تارابى قاۋلادى. ءال-فارابي تۋعان قالا وتىرار، سىيلاعاندى جۇزمىزدە وتى بار، ءبىلىم ءوربىپ دومالاپ تا ، دوڭگەلەر، دوڭعالاقتىڭ دوڭعالارعا جولى بار. بەيبىت ءسوزى ءوزى كەلىپ قونعانداي، ءدۇردارازىم كيگىز ۇيدە تونعانداي. كيگىز ۇيدەن شىققان تەكتى قازاقپىز، سىيلاستىعىم ۇيىمىزدە تۇرعانداي. ءوزىم ەمەس، وزگە دەسەر حالىقپىز، وزگە دەسىپ جەر اسىلىندا الىپپىز دۇرىلدەگەن سوعىس وتى جايپاردا، وت اۋزىنا ەركىمىزبەن بارىپپىز. قادام نىقتاپ كەڭ يىقپەن جارالعان، وزدىگىنەن ءتورت تۇستىككە تارالعان. التىن تۇكتى، بولات ءتىستى، الماس كوز، بارىس ەدىك جاڭا تۋعان قاراڭنان!

تورەحان ارىستان