قازاعىم، ۇلى دالا ءور ەلىم، جۇرەگىنەن جىر ارنادى ورەنىڭ. سەن دەگەندە الپىس ەكى تامىرىم، جانعا سىيماي مازالايدى جۇرەگىن. اسىل ءبيىم، جىرشى، جىراۋ، شەشەشىم، تارقاتقان عوي ولەڭ جىرمەن مۇڭ شەرىن. جۇرەكتەن جىر، سەزىمنەن سىر ۇشىرىپ، بابالاردىڭ ويىپ جازام ورنەگىن. تاريح ءتورى كەشەگى وتكەن كۇندەرىڭ، اڭىز بۇگىن الىستان جەتكەن ۇندەرىڭ. سول اڭىزدى تىرىلتەمىن ۇرپاققا، مەن جىرشىمىن، قۇدىرەتتى مەن جىرمىن. قازاعىم كوردى تاعدىر ازابىن، قانىن توكتى قايران بابا الاشىم. ءور نامىسىن بيىك ۇستاپ كوتەرگەن، دارحان ەلىم، قاسيەتتى عاجابىم. بولات پەنەن باراقتاردىڭ ۇرپاعى، قازاعىمنىڭ قالىقپان قۇس قىرانى. ۇلى حانىم كەرەي مەنەن جانىبەك، جانى قازاق «الاش» بولدى ۇرانى. بيىك سامعاپ، شۋ جاعالاپ تۋ تىكتى، اڭساعان جۇرت بوستاندىق پەن ەلدىكتى. تاعدىرى ءبىر، ماقساتى ءبىر ۇلى ەلىم، ءبىر شاڭىراق شەڭبەرىنە بىرىكتى. ءحام بايتەرەك تامىر جايىپ گۇلدەندى، وتكىزىپ تالاي قيان-كەسكى كۇندەردى. - ۇلى ەلىمە جىبەرىپ نەبىر دۇمشەڭدى، ەي زۇلىمدىق، جاپپا قارا پەردەڭدى! ءاز ەلىمنىڭ حاس ەرلەرى كۇرەستى، ات ۇستىندە عاداۋات قىلىپ كۇن كەشتى. قازاعىمنىڭ ۇلىلىعىن جىرلاعان، جۇرەگىمنەن توم-توم بولعان جىردى ەستى. قايران سوعىس قالدىردى قۇر سىلدەڭدى، قارا پەردە تۇمشالاپ كەتىپ ەرتەڭدى. ەي الاشىم ۇرانداتار كۇن تۋدى! اششى قانە جۇمۋلى قالعان كۇلتەڭدى. بەس ءجۇز ەلۋ جىل ءوتىپتى ارادا، اسىر سالىپ وتكەننىڭ ءىزى سانامدا. قامالىپ جاتىر قىران ويىم ۇشا الماي، قۇلپى بەرىك تاريح سالعان قامالدا. ۋا الاشىم، قۇتتى بولسىن ەلدىگىڭ، تارقاماسىن، بۇزىلماسىن بىرلىگىڭ. ماقتانامىن الاشىم دەپ ۇرانداپ، ۇرپاعىمىن قازاق دەگەن ۇلى ەلدىڭ! بەيسەنعازييەۆ نۇرداۋلەت